Księga Rodzaju, rozdział 48

1 His ita transactis, nuntiatum est Joseph quod ægrotaret pater suus : qui, assumptis duobus filiis Manasse et Ephraim, ire perrexit.

1 Po tych wypadkach dano znać Józefowi, iż zaniemógł ojciec jego; wziął tedy dwu synów, Manassesa i Efraima, i wybrał się w drogę.

2 Dictumque est seni : Ecce filius tuus Joseph venit ad te. Qui confortatus sedit in lectulo.

2 I powiedziano starcowi: „Oto syn twój Józef przyjechał do ciebie.” A on pokrzepiwszy się usiadł na łóżku.

3 Et ingresso ad se ait : Deus omnipotens apparuit mihi in Luza, quæ est in terra Chanaan : benedixitque mihi,

3 A gdy wszedł do niego, rzekł: „Bóg wszechmogący ukazał mi się w Luzie, która jest w ziemi chananejskiej, i błogosławił mi,

4 et ait : Ego te augebo et multiplicabo, et faciam te in turbas populorum : daboque tibi terram hanc, et semini tuo post te in possessionem sempiternam.

4 i rzekł: Ja ciebie rozkrzewię i rozmnożę, i uczynię cię w gromady ludów, i dam ci tę ziemię i potomstwu twemu po tobie w posiadłość wieczną.

5 Duo ergo filii tui, qui nati sunt tibi in terra Ægypti antequam huc venirem ad te, mei erunt : Ephraim et Manasses, sicut Ruben et Simeon reputabuntur mihi.

5 Dwaj tedy synowie twoi, którzy ci się urodzili w ziemi egipskiej, pierwej niż ja tu przyszedłem do ciebie, moi będą: Efraim i Manasses będą mi poczytani jak Ruben i Symeon.

6 Reliquos autem quos genueris post eos, tui erunt, et nomine fratrum suorum vocabuntur in possessionibus suis.

6 Inni zaś, których zrodzisz po tych, twoi będą i imieniem swych braci będą się nazywać w posiadłościach swych.

7 Mihi enim, quando veniebam de Mesopotamia, mortua est Rachel in terra Chanaan in ipso itinere, eratque vernum tempus : et ingrediebar Ephratam, et sepelivi eam juxta viam Ephratæ, quæ alio nomine appellatur Bethlehem.

7 Mnie bowiem, kiedym szedł z Mezopotamii, umarła Rachel w ziemi chananejskiej na samej drodze; a był to czas wiosny i wchodziłem do Efraty; i pogrzebałem ją przy drodze do Efraty, którą innym imieniem zowią Betlejem.”

8 Videns autem filios ejus dixit ad eum : Qui sunt isti ?

8 A ujrzawszy synów jego, rzekł do niego: „Co zacz ci są?”

9 Respondit : Filii mei sunt, quos donavit mihi Deus in hoc loco. Adduc, inquit, eos ad me, ut benedicam illis.

9 Odpowiedział Józef: „Synowie moi są, których mi darował Bóg na tym miejscu.” „Przywiedź ich, rzecze, do mnie, żebym im błogosławił.”

10 Oculi enim Israël caligabant præ nimia senectute, et clare videre non poterat. Applicitosque ad se, deosculatus et circumplexus eos,

10 Oczy bowiem Izraela zaćmione były od wielkiej starości i nie mógł widzieć jasno. A gdy ich przywiódł do niego, pocałowawszy i objąwszy ich

11 dixit ad filium suum : Non sum fraudatus aspectu tuo : insuper ostendit mihi Deus semen tuum.

11 rzekł do syna swego: „Nie zostałem pozbawiony widoku twojego; nadto pokazał mi Bóg potomstwo twoje.”

12 Cumque tulisset eos Joseph de gremio patris, adoravit pronus in terram.

12 A gdy Józef wziął ich z łona ojcowskiego, pokłonił się nisko aż do ziemi.

13 Et posuit Ephraim ad dexteram suam, id est, ad sinistram Israël : Manassen vero in sinistra sua, ad dexteram scilicet patris, applicuitque ambos ad eum.

13 I postawił Efraima po prawej ręce swojej to jest po lewej Izraela, a Manassesa po lewej swojej, to jest po prawej ojca, i przytulił obu do niego.

14 Qui extendens manum dexteram, posuit super caput Ephraim minoris fratris : sinistram autem super caput Manasse qui major natu erat, commutans manus.

14 A on wyciągnąwszy prawą rękę, włożył na głowę Efraima, młodszego brata, a lewą na głowę Manassesa, który był starszy, ręce przekładając.

15 Benedixitque Jacob filiis Joseph, et ait : Deus, in cujus conspectu ambulaverunt patres mei Abraham, et Isaac ; Deus qui pascit me ab adolescentia mea usque in præsentem diem :

15 I błogosławił Jakub synom Józefa, i rzekł: „Bóg, przed którego obliczem chodzili ojcowie moi, Abraham i Izaak, Bóg, który mię żywi od młodości mojej aż do tego dnia,

16 angelus, qui eruit me de cunctis malis, benedicat pueris istis : et invocetur super eos nomen meum, nomina quoque patrum meorum Abraham et Isaac, et crescant in multitudinem super terram.

16 Anioł, który mię wyrwał ze wszystkiego złego, niech błogosławi tym dzieciom; a niech będzie wzywane nad nimi imię moje i imiona ojców moich, Abrahama i Izaaka, i niech się rozrosną w mnóstwo na ziemi.”

17 Videns autem Joseph quod posuisset pater suus dexteram manum super caput Ephraim, graviter accepit : et apprehensam manum patris levare conatus est de capite Ephraim, et transferre super caput Manasse.

17 A gdy ujrzał Józef, że ojciec jego położył prawą rękę na głowie Efraima, niemiło mu bardzo było; i ująwszy rękę ojca, chciał ją podnieść z głowy Efraima, a przenieść na głowę Manassesa.

18 Dixitque ad patrem : Non ita convenit, pater : quia hic est primogenitus, pone dexteram tuam super caput ejus.

18 I rzekł do ojca: „Nie tak ma być, ojcze, bo ten jest pierworodny; połóż prawicę twą na jego głowie.”

19 Qui renuens, ait : Scio, fili mi, scio : et iste quidem erit in populos, et multiplicabitur : sed frater ejus minor, major erit illo : et semen illius crescet in gentes.

19 Lecz on wzbraniając się rzekł: „Wiem-ci synu mój, wiem. I ten wprawdzie urośnie w lud i rozmnoży się, wszakże brat jego młodszy będzie większy od niego i potomstwo jego rozmnoży się w narody.”

20 Benedixitque eis in tempore illo, dicens : In te benedicetur Israël, atque dicetur : Faciat tibi Deus sicut Ephraim, et sicut Manasse. Constituitque Ephraim ante Manassen.

20 I błogosławił im czasu owego mówiąc: „W tobie będzie błogosławiony Izrael i będą mówić: Niech ci uczyni Bóg jak Efraimowi i jak Manassesowi.” I postawił Efraima przed Manassesem.

21 Et ait ad Joseph filium suum : En ego morior, et erit Deus vobiscum, reducetque vos ad terram patrum vestrorum.

21 I rzekł do Józefa, syna swego: „Oto ja umieram, a Bóg będzie z wami i przywróci was do ziemi ojców waszych.

22 Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrhæi in gladio et arcu meo.

22 Daję tobie część jedną poza braćmi twoimi, którą wziąłem z ręki Amorejczyka mieczem i łukiem moim.”