Księga Wyjścia, rozdział 19

1 Mense tertio egressionis Israël de terra Ægypti, in die hac venerunt in solitudinem Sinai.

1 Miesiąca trzeciego po wyjściu Izraela z ziemi egipskiej w tenże dzień przyszli na pustynię Synaj.

2 Nam profecti de Raphidim, et pervenientes usque in desertum Sinai, castrametati sunt in eodem loco, ibique Israël fixit tentoria e regione montis.

2 Bo wyciągnąwszy z Rafidin, przybyli aż do puszczy Synaj i położyli się obozem na tymże miejscu i tam rozbił Izrael namioty naprzeciw góry.

3 Moyses autem ascendit ad Deum : vocavitque eum Dominus de monte, et ait : Hæc dices domui Jacob, et annuntiabis filiis Israël :

3 A Mojżesz wstąpił do Boga, i zawołał go Pan z góry, i rzekł: „To powiesz domowi Jakubowemu i oznajmisz synom Izraelowym:

4 Vos ipsi vidistis quæ fecerim Ægyptiis, quomodo portaverim vos super alas aquilarum, et assumpserim mihi.

4 Wyście sami widzieli, com uczynił Egipcjanom i jak was niosłem na skrzydłach orłowych, i przybrałem sobie.

5 Si ergo audieritis vocem meam, et custodieritis pactum meum, eritis mihi in peculium de cunctis populis : mea est enim omnis terra :

5 Jeśli słuchać będziecie głosu mego, i strzec umowy mojej, będziecie mi własnością osobliwą ze wszech narodów, albowiem moja jest wszystka ziemia.

6 et vos eritis mihi in regnum sacerdotale, et gens sancta. Hæc sunt verba quæ loqueris ad filios Israël.

6 A wy będziecie mi królestwem kapłańskim i narodem świętym. Te są słowa, które mówić będziesz do synów Izraelowych.”

7 Venit Moyses : et convocatis majoribus natu populi, exposuit omnes sermones quos mandaverat Dominus.

7 Przyszedł Mojżesz i zwoławszy starszych ludu przedłożył im wszystkie słowa, które Pan rozkazał.

8 Responditque omnis populus simul : Cuncta quæ locutus est Dominus, faciemus. Cumque retulisset Moyses verba populi ad Dominum,

8 I odpowiedział wszystek lud razem: „Wszystko, co Pan rzekł, uczynimy.” A gdy odniósł Mojżesz słowa ludu do Pana,

9 ait ei Dominus : Jam nunc veniam ad te in caligine nubis, ut audiat me populus loquentem ad te, et credat tibi in perpetuum. Nuntiavit ergo Moyses verba populi ad Dominum.

9 rzekł mu Pan: „Już teraz przyjdę do ciebie we mgle obłoku, aby mię słyszał lud mówiącego do ciebie, i wierzył ci na wieki.” Odniósł tedy Mojżesz słowa ludu do Pana.

10 Qui dixit ei : Vade ad populum, et sanctifica illos hodie, et cras, laventque vestimenta sua.

10 A on mu rzekł: „Idź do ludu, a poświęć ich dzisiaj i jutro, i niech wypiorą szaty swoje.

11 Et sint parati in diem tertium : in die enim tertia descendet Dominus coram omni plebe super montem Sinai.

11 A niech będą gotowi na dzień trzeci: trzeciego dnia bowiem znijdzie Pan przed wszystkim ludem na górę Synaj.

12 Constituesque terminos populo per circuitum, et dices ad eos : Cavete ne ascendatis in montem, nec tangatis fines illius : omnis qui tetigerit montem, morte morietur.

12 I wymierzysz ludowi granicę wokoło, i powiesz im: Strzeżcie się, abyście nie wstępowali na górę ani się dotykali granic jej; każdy, kto by się dotknął góry, śmiercią umrze.

13 Manus non tanget eum, sed lapidibus opprimetur, aut confodietur jaculis : sive jumentum fuerit, sive homo, non vivet : cum cœperit clangere buccina, tunc ascendant in montem.

13 Ręka się go nie tknie, ale kamieniami zabity będzie albo strzałami ustrzelony; bądź bydlę będzie, bądź człowiek, nie będzie żył. Gdy trąba brzmieć pocznie, wtedy niech wstąpią na górę.”

14 Descenditque Moyses de monte ad populum, et sanctificavit eum. Cumque lavissent vestimenta sua,

14 I zstąpił Mojżesz z góry do ludu i poświęcił go. A gdy wyprali szaty swe,

15 ait ad eos : Estote parati in diem tertium, et ne appropinquetis uxoribus vestris.

15 rzekł do nich: „Bądźcie gotowi na dzień trzeci, a nie przystępujcie do żon waszych.”

16 Jamque advenerat tertius dies, et mane inclaruerat : et ecce cœperunt audiri tonitrua, ac micare fulgura, et nubes densissima operire montem, clangorque buccinæ vehementius perstrepebat : et timuit populus qui erat in castris.

16 I już był przyszedł trzeci dzień i ranek zaświtał: a oto poczęły być słyszane gromy i łyskać się błyskawice, i obłok bardzo gęsty okrywać górę, a brzmienie trąby im dalej, tym więcej się rozlegało. I zląkł się lud, który był w obozie.

17 Cumque eduxisset eos Moyses in occursum Dei de loco castrorum, steterunt ad radices montis.

17 A gdy ich wywiódł Mojżesz naprzeciw Boga z miejsca obozu, stanęli pod samą górą.

18 Totus autem mons Sinai fumabat, eo quod descendisset Dominus super eum in igne : et ascenderet fumus ex eo quasi de fornace, eratque omnis mons terribilis.

18 A wszystka góra Synaj dymiła się, przeto iż był Pan zstąpił na nią w ogniu, i występował z niej dym jak z pieca; a wszystka góra była straszliwa.

19 Et sonitus buccinæ paulatim crescebat in majus, et prolixius tendebatur : Moyses loquebatur, et Deus respondebat ei.

19 A głos trąby z lekka się wzmagał i dłużej się przeciągał; Mojżesz mówił, a Bóg mu odpowiadał.

20 Descenditque Dominus super montem Sinai in ipso montis vertice, et vocavit Moysen in cacumen ejus. Quo cum ascendisset,

20 I zstąpił Pan na górę Synaj, na sam wierzch góry, i wezwał Mojżesza na wierzch jej. A gdy tam wyszedł,

21 dixit ad eum : Descende, et contestare populum : ne forte velit transcendere terminos ad videndum Dominum, et pereat ex eis plurima multitudo.

21 rzekł do niego: „Zstąp, a oświadcz ludowi, by snadź nie chciał przestąpić granic, aby widzieć Pana, i by nie zginęło z nich bardzo wielkie mnóstwo.

22 Sacerdotes quoque qui accedunt ad Dominum, sanctificentur, ne percutiat eos.

22 Kapłani też, którzy przystępują do Pana, niech się poświęcą, żeby ich nie pobił.”

23 Dixitque Moyses ad Dominum : Non poterit vulgus ascendere in montem Sinai : tu enim testificatus es, et jussisti, dicens : Pone terminos circa montem, et sanctifica illum.

23 I rzekł Mojżesz do Pana: „Nie będzie mógł lud wstąpić na górę Synaj, tyś bowiem oświadczył i rozkazał mówiąc: Załóż granice wokoło góry, i poświęć ją.”

24 Cui ait Dominus : Vade, descende : ascendesque tu, et Aaron tecum : sacerdotes autem et populus ne transeant terminos, nec ascendant ad Dominum, ne forte interficiat illos.

24 Pan rzekł: „Idź, zstąp, a wstąpisz ty i Aaron z tobą; lecz kapłani i lud niech nie przestępują granic ani wstępują do Pana, by ich snadź nie pobił.”

25 Descenditque Moyses ad populum, et omnia narravit eis.

25 I zstąpił Mojżesz do ludu, i powiedział im wszystko.