Matka Boża z Lourdes i objawienia (11 lutego)

Matka Boża z Lourdes to tytuł, pod którym czcimy Najświętszą Maryję Pannę po Jej objawieniach w 1858 roku w grocie Massabielle, w pirenejskim miasteczku Lourdes na południu Francji. Maryja ukazała się ubogiej dziewczynie, świętej Bernadetcie Soubirous, i podczas jednego z objawień wypowiedziała o sobie słowa: „Jestem Niepokalane Poczęcie”. Wspomnienie Matki Bożej z Lourdes obchodzimy 11 lutego — w rocznicę pierwszego objawienia.

W tym artykule odpowiadamy wprost: kim jest Matka Boża z Lourdes, co wydarzyło się w 1858 roku, co oznacza data 11 lutego i jak możemy modlić się do Niej dzisiaj — opierając się na tradycji Kościoła, który objawienia w Lourdes zatwierdził jeszcze w 1862 roku.

Objawienia w Lourdes w 1858 roku

Wszystko zaczęło się 11 lutego 1858 roku. Czternastoletnia Bernadetta, córka ubogiego młynarza, zbierała chrust nad rzeką Gave, gdy w skalnej grocie ujrzała „Piękną Panią” w białej szacie, przepasaną niebieską wstęgą, z różańcem na ramieniu i złotymi różami u stóp. Pani nie powiedziała wówczas swego imienia — uśmiechnęła się i przesuwała paciorki różańca razem z dziewczynką.

Objawienia powtarzały się — łącznie osiemnaście razy, aż do 16 lipca 1858 roku. Maryja wzywała do pokuty i modlitwy za grzeszników, prosiła o budowę kaplicy i o procesje do groty. Podczas dziewiątego objawienia poleciła Bernadetcie kopać w ziemi; wytrysnęło tam źródło, które płynie do dziś.

Najważniejsza chwila nadeszła 25 marca, w uroczystość Zwiastowania. Gdy Bernadetta po raz kolejny zapytała o imię, Pani złożyła dłonie, wzniosła oczy ku niebu i odpowiedziała w miejscowym dialekcie: „Jestem Niepokalane Poczęcie”. Dziewczyna nie rozumiała tych słów — powtarzała je w drodze do proboszcza, by ich nie zapomnieć. Tymczasem zaledwie cztery lata wcześniej, w 1854 roku, papież bł. Pius IX ogłosił dogmat o Niepokalanym Poczęciu. Maryja niejako potwierdziła z nieba to, co Kościół wyznał na ziemi.

Co oznacza 11 lutego

11 lutego to dzień, w którym Niebo otworzyło się nad grotą Massabielle po raz pierwszy. Dlatego właśnie tę datę Kościół wybrał na liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Lourdes.

Dla nas ta data niesie podwójne przesłanie. Po pierwsze — Maryja przyszła do najuboższych. Wybrała nie pałac ani katedrę, lecz skalną grotę i chorowite dziecko, które ledwie umiało odmawiać pacierz. Po drugie — od początku XX wieku 11 lutego jest również Światowym Dniem Chorego. W tym dniu modlimy się szczególnie za cierpiących, oddając ich Tej, którą wzywamy jako Uzdrowienie chorych. Lourdes stało się bowiem miejscem, do którego od półtora wieku pielgrzymują chorzy całego świata, szukając u źródła ulgi dla ciała i duszy.

„Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami.” (Łk 1, 28)

Słowa anioła z Ewangelii świętego Łukasza streszczają to, czym jest Lourdes: spotkaniem z Tą, która jest pełna łaski, wolna od grzechu, a przez to bliska każdemu, kto się do Niej ucieka.

„Jestem Niepokalane Poczęcie”

Te cztery słowa są sercem objawień. Niepokalane Poczęcie oznacza, że Maryja od pierwszej chwili swego istnienia, mocą zasług Chrystusa, została zachowana od zmazy grzechu pierworodnego. Co uderzające, Pani z groty nie powiedziała: „Jestem poczęta niepokalanie”, lecz utożsamiła się z samym przywilejem: „Jestem Niepokalane Poczęcie”. Tak jak Bóg objawił Mojżeszowi imię „Jam jest, którym jest”, tak Maryja wyjawiła w Lourdes, czym jest w zamyśle Bożym — całkowicie czysta od początku.

To wyznanie było zarazem niebieską pieczęcią pod dogmatem z 1854 roku. Prosta Bernadetta nie znała teologicznego sporu o Niepokalane Poczęcie; nie mogła wymyślić tej formuły. Właśnie ta niemożliwość stała się dla Kościoła jednym z argumentów za prawdziwością objawień.

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć ten przywilej Maryi, zachęcamy do lektury osobnego rozważania o Niepokalanym Poczęciu.

Źródło i uzdrowienia

Źródło, które Bernadetta odkryła na polecenie Pani, jest do dziś znakiem rozpoznawczym Lourdes. Pielgrzymi piją tę wodę i obmywają się w niej — nie jak w magicznym lekarstwie, lecz jako w darze złączonym z modlitwą, pokutą i wiarą. Woda sama w sobie nie ma mocy; ma ją Bóg, który przez wstawiennictwo swej Matki bywa hojny dla ufających.

Od początku Lourdes towarzyszyły uzdrowienia. Kościół podchodzi do nich z najwyższą roztropnością: powołano lekarskie biuro badań, a każdy przypadek poddaje się surowej, wieloletniej ocenie medycznej i kościelnej. Tylko nieliczne uzdrowienia zostają uznane za cudowne — i właśnie ta ostrożność świadczy o powadze, z jaką traktuje się to miejsce.

Ważniejsze od uzdrowień ciała są jednak uzdrowienia duszy: pojednanie z Bogiem w spowiedzi, powrót do wiary, przyjęcie cierpienia w jedności z Krzyżem. Dlatego w Lourdes konfesjonały są równie oblegane jak źródło. Jeśli prosisz o zdrowie dla siebie lub bliskich, możesz złączyć tę intencję z modlitwą o uzdrowienie, zawierzając ją Matce Bożej z Lourdes.

Zatwierdzenie objawień i tradycja Kościoła

Objawienia w Lourdes nie zostały przyjęte pochopnie. Miejscowy biskup z Tarbes, Bertrand-Sévère Laurence, powołał komisję, która przez cztery lata badała świadectwa, słowa Bernadetty i okoliczności. Dopiero 18 stycznia 1862 roku ogłosił, że wierni „mogą uznać za pewne” prawdziwość objawienia Niepokalanej w grocie Massabielle. To zatwierdzenie — należące do tradycji Kościoła sprzed reform soborowych — pozostaje fundamentem czci, jaką otaczamy Matkę Bożą z Lourdes.

Sama Bernadetta wstąpiła później do zakonu Sióstr Miłosierdzia w Nevers, gdzie żyła w ukryciu, pokorze i chorobie aż do śmierci w 1879 roku. Została kanonizowana w 1933 roku — nie za objawienia, lecz za świętość codziennego, ukrytego życia.

Jak czcimy Matkę Bożą z Lourdes

Najprostszym sposobem czci jest różaniec — ta sama modlitwa, którą Pani przesuwała w palcach na oczach Bernadetty. Możemy też odmawiać Litanię loretańską, w której wzywamy Maryję jako Uzdrowienie chorych i Pocieszycielkę strapionych, a wśród modlitw maryjnych nie zabraknie również Pod Twoją obronę — najstarszej modlitwy do Bogarodzicy.

Polscy pielgrzymi, którzy nie mogą dotrzeć do Pirenejów, podobnego zawierzenia cierpienia uczą się w rodzimych sanktuariach maryjnych, jak choćby u Matki Bożej Licheńskiej. Dobrym zwyczajem jest modlitwa w intencji chorych, zwłaszcza 11 lutego, oraz akt zawierzenia własnego cierpienia. Maryja w Lourdes nie obiecała Bernadetcie szczęścia na tym świecie — obiecała je „w przyszłym”. Uczy nas więc, że cierpienie złożone w ręce Niepokalanej staje się drogą, a nie przekleństwem.

„Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego.” (Łk 1, 38)

Tym fiat Maryi możemy odpowiadać na każde nasze „dlaczego”, ucząc się od Niej zaufania.

Często zadawane pytania

Kim jest Matka Boża z Lourdes?

To Najświętsza Maryja Panna czczona pod tytułem związanym z Jej objawieniami w 1858 roku w Lourdes we Francji. Ukazała się świętej Bernadetcie Soubirous i wyjawiła: „Jestem Niepokalane Poczęcie”.

Kiedy wypada wspomnienie Matki Bożej z Lourdes?

Obchodzimy je 11 lutego, w rocznicę pierwszego z osiemnastu objawień, które miały miejsce w 1858 roku. Ten sam dzień jest również Światowym Dniem Chorego.

Co Maryja powiedziała w Lourdes?

Najważniejsze słowa padły 25 marca 1858 roku: „Jestem Niepokalane Poczęcie”. Maryja wzywała ponadto do pokuty, modlitwy różańcowej i modlitwy za grzeszników, prosiła o budowę kaplicy i wskazała źródło.

Czy objawienia w Lourdes są uznane przez Kościół?

Tak. Biskup z Tarbes po czteroletnim badaniu zatwierdził je 18 stycznia 1862 roku, uznając je za godne wiary. To jedno z objawień maryjnych aprobowanych przez Kościół.

Czym jest źródło w Lourdes?

To źródło, które wytrysnęło w grocie po tym, jak Bernadetta na polecenie Maryi zaczęła kopać w ziemi. Pielgrzymi czerpią z niego wodę, łącząc to z modlitwą i pokutą; towarzyszą mu liczne, ściśle badane uzdrowienia.

Zobacz też: matka boza saletynska.

Aplikacja Iter Fidei zawiera modlitwy maryjne, różaniec i litanie, po łacinie i po polsku, z audio. Pobierz tutaj.

Źródła. Ewangelia według świętego Łukasza w przekładzie ks. Jakuba Wujka (Łk 1, 28; 1, 38; 1, 42; 1, 46–48); dekret biskupa Tarbes zatwierdzający objawienia (18 stycznia 1862); dogmat o Niepokalanym Poczęciu Ineffabilis Deus bł. Piusa IX (1854); świadectwa i przesłuchania świętej Bernadetty Soubirous.