La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata
Génesis 29
1 Profectus ergo Jacob venit in terram orientalem.
1 Prosiguiendo después Jacob su viaje llegó al país de Oriente.
2 Et vidit puteum in agro, tres quoque greges ovium accubantes juxta eum : nam ex illo adaquabantur pecora, et os ejus grandi lapide claudebatur.
2 Y vió un pozo en el campo, y cerca de él tres hatos de ovejas sesteando: porque de él se abrevaban los ganados, y el brocal estaba tapado con una grande piedra.
3 Morisque erat ut cunctis ovibus congregatis devolverent lapidem, et refectis gregibus rursum super os putei ponerent.
3 Por cuanto la costumbre era que después de reunidos todos los hatos de ovejas, removían la piedra, y una vez abrevadas, volvían á ponerla sobre el pozo.
4 Dixitque ad pastores : Fratres, unde estis ? Qui responderunt : De Haran.
4 Y dijo á los pastores: Hermanos, ¿de dónde sois? Los cuales respondieron: De Harán.
5 Quos interrogans, Numquid, ait, nostis Laban filium Nachor ? Dixerunt : Novimus.
5 Preguntóles: ¿conoceis acaso á Labán, hijo de Nacor? Dijeron: Sí que le conocemos.
6 Sanusne est ? inquit. Valet, inquiunt : et ecce Rachel filia ejus venit cum grege suo.
6 ¿Lo pasa bien? dijo él. Bueno está, respondieron: y hé allí Raquel, hija suya, que viene con su rebaño.
7 Dixitque Jacob : Adhuc multum diei superest, nec est tempus ut reducantur ad caulas greges : date ante potum ovibus, et sic eas ad pastum reducite.
7 Díjoles Jacob: Aún falta mucho del día, ni es tiempo de recoger todavía el ganado en los apriscos: dad ahora de beber á las ovejas, y después volvedlas á pacer.
8 Qui responderunt : Non possumus, donec omnia pecora congregentur, et amoveamus lapidem de ore putei, ut adaquemus greges.
8 Respondieron ellos: No podemos hacerlo, hasta que se junten todos los ganados, y quitemos la piedra del brocal del pozo para abrevar los rebaños:
9 Adhuc loquebantur, et ecce Rachel veniebat cum ovibus patris sui : nam gregem ipsa pascebat.
9 Aún estaban hablando, cuando hé aquí que llega Raquel con las ovejas de su padre: pues ella misma pastoreaba el rebaño.
10 Quam cum vidisset Jacob, et sciret consobrinam suam, ovesque Laban avunculi sui, amovit lapidem quo puteus claudebatur.
10 Jacob luego que la vió, sabiendo ser su prima hermana, y las ovejas de Labán su tío materno, removió la piedra con que se cerraba el pozo.
11 Et adaquato grege, osculatus est eam : et elevata voce flevit,
11 Y abrevada la grey, besó á Raquel: y lloró á voz en grito,
12 et indicavit ei quod frater esset patris sui, et filius Rebeccæ : at illa festinans nuntiavit patri suo.
12 después que le había declarado ya como era hermano de su padre, é hijo de Rebeca; mas ella sin detenerse corrió á decírselo á su padre.
13 Qui cum audisset venisse Jacob filium sororis suæ, cucurrit obviam ei : complexusque eum, et in oscula ruens, duxit in domum suam. Auditis autem causis itineris,
13 El cual oyendo que había venido Jacob, hijo de su hermana, salió corriendo á recibirle: y habiéndole abrazado, y dádole mil besos, le condujo á su casa. Entendidos los motivos del viaje,
14 respondit : Os meum es, et caro mea. Et postquam impleti sunt dies mensis unius,
14 respondió: Hueso mío eres, y carne mía, yo cuidaré de tí. Y pasado que fué un mes.
15 dixit ei : Num quia frater meus es, gratis servies mihi ? dic quid mercedis accipias.
15 Díjole: ¿Acaso porque eres hermano mío, me has de servir de balde? dime qué recompensa quieres.
16 Habebat vero duas filias : nomen majoris Lia, minor vero appellabatur Rachel.
16 Tenía Labán dos hijas, de las cuales la mayor se llamaba Lía: y la menor Raquel.
17 Sed Lia lippis erat oculis : Rachel decora facie, et venusto aspectu.
17 Pero Lía tenía los ojos legañosos; Raquel era de lindo semblante y de hermoso talle.
18 Quam diligens Jacob, ait : Serviam tibi pro Rachel filia tua minore, septem annis.
18 De la cual enamorado Jacob, dijo. Yo te serviré por Raquel, tu hija menor, siete años.
19 Respondit Laban : Melius est ut tibi eam dem quam alteri viro : mane apud me.
19 Respondió Labán: Mejor es que yo te la dé á tí que á un extraño, quédate conmigo.
20 Servivit ergo Jacob pro Rachel septem annis : et videbantur illi pauci dies præ amoris magnitudine.
20 Sirvió, pues, Jacob por Raquel siete años: y aún le parecían pocos días, atendido su grande amor por ella.
21 Dixitque ad Laban : Da mihi uxorem meam : quia jam tempus impletum est, ut ingrediar ad illam.
21 Dijo después á Labán: Dame mi esposa: pues ya llegó el tiempo de casarme con ella.
22 Qui vocatis multis amicorum turbis ad convivium, fecit nuptias.
22 Entonces Labán, convidados un sin fin de amigos á un banquete, celebró las bodas.
23 Et vespere Liam filiam suam introduxit ad eum,
23 Mas por la noche le metió en el tálamo á su hija Lía,
24 dans ancillam filiæ, Zelpham nomine. Ad quam cum ex more Jacob fuisset ingressus, facto mane vidit Liam :
24 dando á su hija una esclava, llamada Zelfa para que la sirviese. Y habiendo ido Jacob á recogerse con ella según costumbre, venida la mañana, se halló con que era Lía:
25 et dixit ad socerum suum : Quid est quod facere voluisti ? nonne pro Rachel servivi tibi ? quare imposuisti mihi ?
25 Por lo que dijo á su suegro: ¿Qué es lo que has hecho conmigo? ¿no te he servido yo por Raquel? ¿por qué me has engañado?
26 Respondit Laban : Non est in loco nostro consuetudinis, ut minores ante tradamus ad nuptias.
26 Respondió Labán: No se usa en nuestro país el casar primero las menores.
27 Imple hebdomadam dierum hujus copulæ : et hanc quoque dabo tibi pro opere quo serviturus es mihi septem annis aliis.
27 Cumple la semana de los días de la boda: que yo te daré también la otra por siete años más de servirme.
28 Acquievit placito : et hebdomada transacta, Rachel duxit uxorem :
28 Condescendió con la propuesta: y pasada la semana, tomó por mujer á Raquel,
29 cui pater servam Balam tradiderat.
29 á quien el padre había dado á Bala por esclava.
30 Tandemque potitus optatis nuptiis, amorem sequentis priori prætulit, serviens apud eum septem annis aliis.
30 Gozando en fin Jacob del matrimonio tan deseado, amó más á la segunda que á la primera, y sirvió en casa de Labán otros siete años.
31 Videns autem Dominus quod despiceret Liam, aperuit vulvam ejus, sorore sterili permanente.
31 Pero como viese el Señor que Jacob hacía poco aprecio de Lía, la hizo fecunda, quedándose estéril la hermana.
32 Quæ conceptum genuit filium, vocavitque nomen ejus Ruben, dicens : Vidit Dominus humilitatem meam : nunc amabit me vir meus.
32 Concibió, pues, y parió un hijo, y púsole por nombre Rubén, diciendo: El Señor miró mi humillación, ahora me amará mi marido.
33 Rursumque concepit et peperit filium, et ait : Quoniam audivit me Dominus haberi contemptui, dedit etiam istum mihi ; vocavitque nomen ejus Simeon.
33 Segunda vez concibió y parió un hijo, y dijo: Por cuanto el Señor entendió que yo era tenida en menos, me ha dado también este hijo; por eso le llamó Simeón.
34 Concepitque tertio, et genuit alium filium : dixitque : Nunc quoque copulabitur mihi maritus meus : eo quod pepererim ei tres filios : et idcirco appellavit nomen ejus Levi.
34 Tercera vez concibió, y dió á luz otro hijo, y dijo: Ahora se unirá y estrechará más conmigo mi marido, pues le he parido tres hijos; y por tanto dióle el nombre de Leví.
35 Quarto concepit, et peperit filium, et ait : Modo confitebor Domino, et ob hoc vocavit eum Judam : cessavitque parere.
35 Cuarta vez concibió, y parió un hijo, y dijo: Ahora sí que alabaré al Señor; y aludiendo á esto, le llamó Judá, y cesó de parir por algún tiempo.
Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).
Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.
Génesis 29 · con la app
Recibir el enlace