La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Génesis 44

Idioma

1 Præcepit autem Joseph dispensatori domus suæ, dicens : Imple saccos eorum frumento, quantum possunt capere : et pone pecuniam singulorum in summitate sacci.

1 Y dió José esta orden á su mayordomo, diciéndole: Llénales de trigo los costales, hasta que no quepa más, y pon el dinero de cada uno en la boca del saco.

2 Scyphum autem meum argenteum, et pretium quod dedit tritici, pone in ore sacci junioris. Factumque est ita.

2 Pon además mi copa ó vaso de plata, en la boca del costal del más mozo, junto con el dinero que ha dado por el trigo. Y ejecutose así.

3 Et orto mane, dimissi sunt cum asinis suis.

3 Al romper el día, fueron despachados con sus jumentos.

4 Jamque urbem exierant, et processerant paululum : tunc Joseph accersito dispensatore domus, Surge, inquit, et persequere viros : et apprehensis dicito : Quare reddidistis malum pro bono ?

4 Ya habían salido de la ciudad, y caminado algún trecho, cuando José llamando al mayordomo: Marcha, le dijo, ve corriendo en seguimiento de ellos: y alcanzados que sean, diles: ¿Cómo habeis vuelto mal por bien?

5 scyphus, quem furati estis, ipse est in quo bibit dominus meus, et in quo augurari solet : pessimam rem fecistis.

5 La copa que habeis hurtado, es aquella misma en que mi amo bebe, y de que suele servirse para adivinar, y para saber ahora lo que sois. Os habeis portado pésimamente.

6 Fecit ille ut jusserat : et apprehensis per ordinem locutus est.

6 El mayordomo ejecutó puntualmente la orden. Y habiéndolos alcanzado, se lo repitió palabra por palabra.

7 Qui responderunt : Quare sic loquitur dominus noster, ut servi tui tantum flagitii commiserint ?

7 Mas ellos respondieron: ¿Por qué habla así mi señor, como si sus siervos hubiesen cometido una tan grande maldad?

8 pecuniam, quam invenimus in summitate saccorum, reportavimus ad te de terra Chanaan : et quomodo consequens est ut furati simus de domo domini tui aurum vel argentum ?

8 El dinero que hallamos en la boca de nuestros sacos, te lo volvimos á traer desde la tierra de Canaán: ¿cómo cabe, pues, que nosotros hayamos robado oro ni plata de casa de tu amo?

9 apud quemcumque fuerit inventum servorum tuorum quod quæris, moriatur, et nos erimus servi domini nostri.

9 Cualquiera de tus siervos, en cuyo poder fuere hallado lo que buscas, muera, y nosotros quedaremos por esclavos del señor nuestro.

10 Qui dixit eis : Fiat juxta vestram sententiam : apud quemcumque fuerit inventum, ipse sit servus meus, vos autem eritis innoxii.

10 Bien está, respondió el mayordomo: Ejecútese vuestra sentencia, Pero no: cualquiera en cuyo poder se hallare, será mi esclavo, y los demás quedaréis libres.

11 Itaque festinato deponentes in terram saccos, aperuerunt singuli.

11 Con lo que echando á toda prisa los costales en tierra, abrió cada uno el suyo.

12 Quos scrutatus, incipiens a majore usque ad minimum, invenit scyphum in sacco Benjamin.

12 Y el mayordomo habiéndoles registrado, empezando por el del mayor hasta llegar al del más mozo, halló la copa en el costal de Benjamín.

13 At illi, scissis vestibus, oneratisque rursum asinis, reversi sunt in oppidum.

13 Pero ellos, rasgando sus vestidos, y cargados otra vez los jumentos, volvieron á la ciudad.

14 Primusque Judas cum fratribus ingressus est ad Joseph (necdum enim de loco abierat) omnesque ante eum pariter in terram corruerunt.

14 Judá el primero, seguido de los hermanos, entró en casa de José (que no se había movido de ella), y todos á una se postraron en tierra.

15 Quibus ille ait : Cur sic agere voluistis ? an ignoratis quod non sit similis mei in augurandi scientia ?

15 Díjoles José: ¿Por qué os habeis atrevido á hacer tal cosa? ¿No sabeis que no hay hombre semejante á mí en la ciencia de adivinar?

16 Cui Judas : Quid respondebimus, inquit, domino meo ? vel quid loquemur, aut juste poterimus obtendere ? Deus invenit iniquitatem servorum tuorum : en omnes servi sumus domini mei, et nos, et apud quem inventus est scyphus.

16 Al cual contestó Judá: ¿Qué responderemos á mi señor? ó ¿qué hablaremos, ni de qué modo podremos justificarnos? Dios ha manifestado la ocasión de castigar la iniquidad de tus siervos: esclavos somos todos ya de mi señor, tanto nosotros como aquel en cuyo poder se ha encontrado la copa.

17 Respondit Joseph : Absit a me ut sic agam : qui furatus est scyphum, ipse sit servus meus : vos autem abite liberi ad patrem vestrum.

17 Respondió José: Líbreme Dios de hacer tal cosa: el que robó mi copa, ése sea mi esclavo; mas vosotros id libres á vuestro padre.

18 Accedens autem propius Judas, confidenter ait : Oro, domine mi, loquatur servus tuus verbum in auribus tuis, et ne irascaris famulo tuo : tu es enim post Pharaonem

18 Entonces Judá acercándose más á José, dijo alentadamente: Permite ¡oh señor mío! que tu siervo hable una palabra en tus oídos, y no te enojes contra tu esclavo: porque tú eres después de Faraón.

19 dominus meus. Interrogasti prius servos tuos : Habetis patrem aut fratrem ?

19 Tú, señor mío, la primera vez preguntaste á tus siervos: ¿Teneis padre u otro hermano?

20 et nos respondimus tibi domino meo : Est nobis pater senex, et puer parvulus, qui in senectute illius natus est : cujus uterinus frater mortuus est : et ipsum solum habet mater sua, pater vero tenere diligit eum.

20 Y nosotros, mi señor, te respondimos: Tenemos un padre anciano, y un hermano más pequeño, que le nació en su vejez; cuyo hermano uterino es muerto: y éste solo queda de su madre, por lo que le ama su padre tiernamente.

21 Dixistique servis tuis : Adducite eum ad me, et ponam oculos meos super illum.

21 Y dijiste á tus siervos: Traédmele acá, que quiero verle.

22 Suggessimus domino meo : Non potest puer relinquere patrem suum : si enim illum dimiserit, morietur.

22 Mas respondimos á mi señor: No puede el chico dejar á su padre; porque si le deja, le costará al padre la vida.

23 Et dixisti servis tuis : Nisi venerit frater vester minimus vobiscum, non videbitis amplius faciem meam.

23 Pues si no viniere vuestro hermano menor con vosotros, nos dijiste tú á tus siervos, no teneis que volver á mi presencia.

24 Cum ergo ascendissemus ad famulum tuum patrem nostrum, narravimus ei omnia quæ locutus est dominus meus.

24 Con esto habiendo llegado á casa de nuestro padre y siervo tuyo, le contamos todas las cosas que habló mi señor.

25 Et dixit pater noster : Revertimini, et emite nobis parum tritici.

25 Y como nuestro padre, pasado algún tiempo, nos dijese: Volved á Egipto, y compradnos un poco de trigo,

26 Cui diximus : Ire non possumus : si frater noster minimus descenderit nobiscum, proficiscemur simul : alioquin illo absente, non audemus videre faciem viri.

26 le respondimos: No podemos ir allá solos: si nuestro hermano menor viene con nosotros, iremos juntos: de lo contrario, sin él no tenemos valor para presentarnos ante aquel señor.

27 Ad quæ ille respondit : Vos scitis quod duos genuerit mihi uxor mea.

27 A lo que respondió: Vosotros sabeis que he tenido dos hijos de mi esposa Raquel:

28 Egressus est unus, et dixistis : Bestia devoravit eum : et hucusque non comparet.

28 Uno salió de casa, y dijisteis: Una fiera le ha devorado: y hasta ahora no pareció.

29 Si tuleritis et istum, et aliquid ei in via contigerit, deducetis canos meos cum mœrore ad inferos.

29 Si os llevais también á éste, y le sucede algún azar en el camino, seréis causa de que mis canas desciendan con dolor á la sepultura.

30 Igitur si intravero ad servum tuum patrem nostrum, et puer defuerit (cum anima illius ex hujus anima pendeat),

30 Si yo voy, pues, á casa de tu siervo, nuestro padre, y no llevo á este muchacho (de cuya vida está pendiente la del padre),

31 videritque eum non esse nobiscum, morietur, et deducent famuli tui canos ejus cum dolore ad inferos.

31 luego que vea que no vuelve con nosotros, morirá; y tus siervos abrumarán su vejez con tan gran dolor, que le conducirá al sepulcro.

32 Ego proprie servus tuus sim qui in meam hunc recepi fidem, et spopondi dicens : Nisi reduxero eum, peccati reus ero in patrem meum omni tempore.

32 Sea yo personalmente tu esclavo, yo que le he recibido á mi cargo, y salí por fiador, habiendo dicho: Si no te le restituyere, seré para siempre reo de pecado contra mi padre.

33 Manebo itaque servus tuus pro puero in ministerio domini mei, et puer ascendat cum fratribus suis.

33 Por tanto yo quedaré por esclavo tuyo, y serviré á mi señor en lugar del muchacho, á fin de que pueda éste volverse con sus hermanos.

34 Non enim possum redire ad patrem meum, absente puero : ne calamitatis, quæ oppressura est patrem meum, testis assistam.

34 Porque yo no puedo volver á mi padre sin el muchacho: por no presenciar la extrema aflicción que ha de acabar con él.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.