Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

3 List św. Jana, rozdział 1

Język

1 Senior Gajo carissimo, quem ego diligo in veritate.

1 Starszy, Gajusowi najmilszemu, którego ja prawdziwie miłuję.

2 Carissime, de omnibus orationem facio prospere te ingredi, et valere sicut prospere agit anima tua.

2 Najmilszy, modlę się, aby ci się we wszystkim dobrze powodziło i abyś był zdrów, jak się dobrze powodzi twej duszy.

3 Gavisus sum valde venientibus fratribus, et testimonium perhibentibus veritati tuæ, sicut tu in veritate ambulas.

3 Bardzo się uradowałem, gdy przybyli bracia i dali świadectwo o prawdzie twojej; jak ty w prawdzie postępujesz.

4 Majorem horum non habeo gratiam, quam ut audiam filios meos in veritate ambulare.

4 Większej pociechy nad tę nie mam, jak gdy słyszę, że dzieci moje postępują w prawdzie.

5 Carissime, fideliter facis quidquid operaris in fratres, et hoc in peregrinos,

5 Najmilszy, dobrze postępujesz, cokolwiek działasz dla braci, zwłaszcza dla podróżnych,

6 qui testimonium reddiderunt caritati tuæ in conspectu ecclesiæ : quos, benefaciens, deduces digne Deo.

6 którzy świadectwo dali o miłości twej w obliczu kościoła; dobrze postąpisz wyprawiając ich w sposób godny Boga.

7 Pro nomine enim ejus profecti sunt, nihil accipientes a gentibus.

7 Dla imienia bowiem jego puścili się w drogę, nic nie biorąc od pogan.

8 Nos ergo debemus suscipere hujusmodi, ut cooperatores simus veritatis.

8 My więc takich powinniśmy przyjmować, abyśmy byli pomocnikami prawdy.

9 Scripsissem forsitan ecclesiæ : sed is qui amat primatum gerere in eis, Diotrephes, non recipit nos :

9 Napisałbym był może do kościoła; ale ten, który lubi zajmować pierwsze miejsce między nimi, Diotrefes, nie przyjmuje nas.

10 propter hoc si venero, commonebo ejus opera, quæ facit, verbis malignis garriens in nos : et quasi non ei ista sufficiant, neque ipse suscipit fratres : et eos qui suscipiunt, prohibet, et de ecclesia ejicit.

10 Dlatego gdy przyjdę, wypomnę jego uczynki, których się dopuszcza, wygadując na nas złośliwymi słowy i jakby mu tego nie było dosyć, ani sam nie przyjmuje braci i tym, co przyjmują, zabrania i z kościoła ich wyrzuca.

11 Carissime, noli imitari malum, sed quod bonum est. Qui benefacit, ex Deo est : qui malefacit, non vidit Deum.

11 Najmilszy, nie naśladuj tego, co złe, ale to, co jest dobre. Kto dobrze czyni, z Boga jest; kto źle czyni, nie widział Boga.

12 Demetrio testimonium redditur ab omnibus, et ab ipsa veritate, sed et nos testimonium perhibemus : et nosti quoniam testimonium nostrum verum est.

12 Demetriuszowi dają wszyscy świadectwo i sama nawet prawda, lecz i my dajemy świadectwo; a wiesz, że świadectwo nasze jest prawdziwe.

13 Multa habui tibi scribere : sed nolui per atramentum et calamum scribere tibi.

13 Miałem ci wiele pisać, ale nie chciałem ci pisać atramentem i piórem.

14 Spero autem protinus te videre, et os ad os loquemur. Pax tibi. Salutant te amici. Saluta amicos nominatim.

14 Spodziewam się zaś wkrótce cię ujrzeć i ustnie mówić będziemy. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Pozdrów imiennie przyjaciół.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.