Eklezjastes, rozdział 10

1 Muscæ morientes perdunt suavitatem unguenti. Pretiosior est sapientia et gloria, parva et ad tempus stultitia.

1 Muchy zdychające psują miłą woń drogiego olejku. Droższa jest mądrość i sława niż mała i krótkotrwała głupota.

2 Cor sapientis in dextera ejus, et cor stulti in sinistra illius.

2 Serce mądrego po prawej stronie jego, a serce głupiego po lewej stronie jego.

3 Sed et in via stultus ambulans, cum ipse insipiens sit, omnes stultos æstimat.

3 Ale i na drodze, kiedy głupi idzie, sam będąc nierozumny wszystkich ma za głupich.

4 Si spiritus potestatem habentis ascenderit super te, locum tuum ne dimiseris, quia curatio faciet cessare peccata maxima.

4 Jeśli duch panującego uniesie się przeciw tobie, nie opuszczaj miejsca twego, albowiem leczenie uczyni, że ustaną grzechy wielkie.

5 Est malum quod vidi sub sole, quasi per errorem egrediens a facie principis :

5 Jest zło, które widziałem pod słońcem, jakby przez pomyłkę wychodzące od oblicza książęcia:

6 positum stultum in dignitate sublimi, et divites sedere deorsum.

6 głupiego posadzonego na godności wysokiej, a bogatych siedzących na dole.

7 Vidi servos in equis, et principes ambulantes super terram quasi servos.

7 Widziałem sługi na koniach, a książąt chodzących po ziemi jakby sługi.

8 Qui fodit foveam incidet in eam, et qui dissipat sepem mordebit eum coluber.

8 Kto dół kopie, wpadnie weń, a kto rozrzuca płot, wąż go ukąsi.

9 Qui transfert lapides affligetur in eis, et qui scindit ligna vulnerabitur ab eis.

9 Kto przenosi kamienie, potłucze się nimi, a kto rąbie drwa, będzie zraniony od nich.

10 Si retusum fuerit ferrum, et hoc non ut prius, sed hebetatum fuerit, multo labore exacuetur, et post industriam sequetur sapientia.

10 Jeśli się przytępi żelazo i nie jak było pierwej, ale stępione będzie, z wielkim trudem naostrzy się je; tak po przyłożeniu się przychodzi mądrość.

11 Si mordeat serpens in silentio, nihil eo minus habet qui occulte detrahit.

11 Jeżeli wąż ukąsi po cichu, nie lepszy od niego jest ten, który tajemnie potwarza.

12 Verba oris sapientis gratia, et labia insipientis præcipitabunt eum ;

12 Słowa ust mądrego są pełne wdzięku, ale wargi głupiego strącą go w przepaść;

13 initium verborum ejus stultitia, et novissimum oris illius error pessimus.

13 początkiem słów jego głupstwo, a końcem ust jego błąd wielki.

14 Stultus verba multiplicat. Ignorat homo quid ante se fuerit ; et quid post se futurum sit, quis ei poterit indicare ?

14 Głupi mnoży słowa. Nie wie człowiek, co przed nim było; a co po nim będzie, kto mu oznajmić może?

15 Labor stultorum affliget eos, qui nesciunt in urbem pergere.

15 Praca głupich utrapi ich, tych, którzy nie umieją iść do miasta.

16 Væ tibi, terra, cujus rex puer est, et cujus principes mane comedunt.

16 Biada tobie, ziemio, której król jest dziecięciem i której książęta od rana jadają.

17 Beata terra cujus rex nobilis est, et cujus principes vescuntur in tempore suo, ad reficiendum, et non ad luxuriam.

17 Szczęśliwa ziemia, która ma króla zacnego i której książęta jedzą w stosownym czasie, dla posilenia, a nie dla zbytku.

18 In pigritiis humiliabitur contignatio, et in infirmitate manuum perstillabit domus.

18 Z powodu lenistwa pochylają się dachy, a wskutek opieszałości rąk będzie przeciekał dom.

19 In risum faciunt panem et vinum ut epulentur viventes ; et pecuniæ obediunt omnia.

19 Na śmiech czynią chleb, a wino, żeby ucztowali żywi, a pieniędzom wszystko jest posłuszne.

20 In cogitatione tua regi ne detrahas, et in secreto cubiculi tui ne maledixeris diviti : quia et aves cæli portabunt vocem tuam, et qui habet pennas annuntiabit sententiam.

20 W myśli twojej nie uwłaczaj królowi, a w skrytości pokoju twego nie przeklinaj bogatego, bo i ptaki powietrzne głos twój zaniosą, a skrzydlaty oznajmi twe słowa.