Księga Liczb, rozdział 14

1 Igitur vociferans omnis turba flevit nocte illa,

1 I tak wrzeszcząc wszystek gmin, płakał owej nocy.

2 et murmurati sunt contra Moysen et Aaron cuncti filii Israël, dicentes :

2 I szemrali przeciw Mojżeszowi i Aaronowi wszyscy synowie Izraelowi, mówiąc:

3 Utinam mortui essemus in Ægypto : et in hac vasta solitudine utinam pereamus, et non inducat nos Dominus in terram istam, ne cadamus gladio, et uxores ac liberi nostri ducantur captivi. Nonne melius est reverti in Ægyptum ?

3 „Obyśmy byli pomarli w Egipcie! I na tej wielkiej pustyni, daj Boże, byśmy poginęli, i by nie wyprowadził nas Pan do tej ziemi, abyśmy nie padli od miecza, a żony i dziatki nasze nie były zaprowadzone w niewolę. Czyż nie lepiej wrócić się do Egiptu?”

4 Dixeruntque alter ad alterum : Constituamus nobis ducem, et revertamur in Ægyptum.

4 I rzekli jeden do drugiego: „Ustanówmy sobie wodza i wróćmy się do Egiptu.”

5 Quo audito, Moyses et Aaron ceciderunt proni in terram coram omni multitudine filiorum Israël.

5 Usłyszawszy to Mojżesz i Aaron, upadli na oblicze na ziemię przed wszystkim gminem synów Izraelowych.

6 At vero Josue filius Nun et Caleb filius Jephone, qui et ipsi lustraverant terram, sciderunt vestimenta sua,

6 Ale Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefona, którzy też przepatrywali ziemię, rozdarli szaty swe

7 et ad omnem multitudinem filiorum Israël locuti sunt : Terra, quam circuivimus, valde bona est.

7 i mówili do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelowych: „Ziemia, którąśmy obeszli, bardzo dobra jest.

8 Si propitius fuerit Dominus, inducet nos in eam, et tradet humum lacte et melle manantem.

8 Jeśli będzie nam Pan miłościw, wprowadzi nas do niej i da nam ziemię, mlekiem i miodem płynącą.

9 Nolite rebelles esse contra Dominum : neque timeatis populum terræ hujus, quia sicut panem ita eos possumus devorare. Recessit ab eis omne præsidium : Dominus nobiscum est, nolite metuere.

9 Nie chciejcie opornymi być przeciw Panu i nie bójcie się ludzi ziemi owej, bo jak chleb tak ich zjeść możemy. Odstąpiła od nich wszelka obrona; Pan z nami jest, nie bójcie się!”

10 Cumque clamaret omnis multitudo, et lapidibus eos vellet opprimere, apparuit gloria Domini super tectum fœderis cunctis filiis Israël.

10 A gdy wołało wszystko zgromadzenie i chciało ich kamieniami pobić, ukazała się chwała Pańska nad namiotem przymierza wszystkim synom Izraelowym.

11 Et dixit Dominus ad Moysen : Usquequo detrahet mihi populus iste ? quousque non credent mihi, in omnibus signis quæ feci coram eis ?

11 I rzekł Pan do Mojżesza: „Dokądże będzie mi uwłaczał ten lud? Pókiż mi wierzyć nie będą mimo wszystkie znaki, którem czynił przed nimi?

12 Feriam igitur eos pestilentia, atque consumam : te autem faciam principem super gentem magnam, et fortiorem quam hæc est.

12 Uderzę ich tedy morem i wytracę, a ciebie uczynię książęciem nad narodem wielkim i mocniejszym niż ten jest.”

13 Et ait Moyses ad Dominum : Ut audiant Ægyptii, de quorum medio eduxisti populum istum,

13 I rzekł Mojżesz do Pana: „Tak, że usłyszą Egipcjanie, z których pośrodka wywiodłeś ten lud,

14 et habitatores terræ hujus, qui audierunt quod tu, Domine, in populo isto sis, et facie videaris ad faciem, et nubes tua protegat illos, et in columna nubis præcedas eos per diem, et in columna ignis per noctem :

14 i mieszkańcy tej ziemi, którzy słyszeli, że ty, Panie, jesteś między tym ludem i bywasz widziany twarzą w twarz, a iż twój obłok ich osłania, i w słupie obłoku chodzisz przed nimi we dnie, a w słupie ognistym w nocy:

15 quod occideris tantam multitudinem quasi unum hominem, et dicant :

15 żeś pobił takie mnóstwo jak człowieka jednego, i rzekną:

16 Non poterat introducere populum in terram pro qua juraverat : idcirco occidit eos in solitudine ?

16 Nie mógł wprowadzić ludu do ziemi, którą im był przysiągł, i przeto ich pobił na puszczy.

17 Magnificetur ergo fortitudo Domini sicut jurasti, dicens :

17 Niechaj tedy będzie uwielbiona moc Pańska, jak przysiągłeś mówiąc:

18 Dominus patiens et multæ misericordiæ, auferens iniquitatem et scelera, nullumque innoxium derelinquens, qui visitas peccata patrum in filios in tertiam et quartam generationem.

18 Pan cierpliwy i wielkiego miłosierdzia, gładzący nieprawość i grzechy, a żadnego niewinnego nie opuszczający, który nawiedzasz grzechy ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia.

19 Dimitte, obsecro, peccatum populi hujus secundum magnitudinem misericordiæ tuæ, sicut propitius fuisti egredientibus de Ægypto usque ad locum istum.

19 Odpuść, proszę, grzech ludu twego według wielkości miłosierdzia twego, jak byłeś miłościw wychodzącym z Egiptu aż do tego miejsca!”

20 Dixitque Dominus : Dimisi juxta verbum tuum.

20 I rzekł Pan: „Odpuściłem według słowa twego.

21 Vivo ego : et implebitur gloria Domini universa terra.

21 Żyję ja: i napełni się chwałą Pańską wszystka ziemia.

22 Attamen omnes homines qui viderunt majestatem meam, et signa quæ feci in Ægypto et in solitudine, et tentaverunt me jam per decem vices, nec obedierunt voci meæ,

22 Wszakże wszyscy ludzie, którzy widzieli majestat mój i cuda, którem czynił w Egipcie i na puszczy, a kusili mię już dziesięćkroć i nie byli posłuszni głosowi memu,

23 non videbunt terram pro qua juravi patribus eorum, nec quisquam ex illis qui detraxit mihi, intuebitur eam.

23 nie będą oglądali ziemi, którą przysiągłem dać ojcom ich, ani żaden z tych, którzy mi uwłaczali, nie ujrzy jej.

24 Servum meum Caleb, qui plenus alio spiritu secutus est me, inducam in terram hanc, quam circuivit ; et semen ejus possidebit eam.

24 Sługę mego Kaleba, który pełen ducha mego szedł za mną, wprowadzę do tej ziemi, którą obszedł, i potomstwo jego odziedziczy ją.

25 Quoniam Amalecites et Chananæus habitant in vallibus. Cras movete castra, et revertimini in solitudinem per viam maris Rubri.

25 A iż Amalecyta i Chananejczyk mieszkają po dolinach, jutro ruszcie obóz i wróćcie się na puszczę drogą morza Czerwonego.”

26 Locutusque est Dominus ad Moysen et Aaron, dicens :

26 I rzekł Pan do Mojżesza i Aarona, mówiąc:

27 Usquequo multitudo hæc pessima murmurat contra me ? querelas filiorum Israël audivi.

27 „Dokądże ta zła gromada szemrać będzie przeciwko mnie? Narzekania synów Izraelowych słyszałem.

28 Dic ergo eis : Vivo ego, ait Dominus : sicut locuti estis audiente me, sic faciam vobis.

28 Przeto powiedz im: Żyję ja, mówi Pan: jak mówiliście, gdym ja słyszał, tak wam uczynię.

29 In solitudine hac jacebunt cadavera vestra. Omnes qui numerati estis a viginti annis et supra, et murmurastis contra me,

29 Na tej pustyni będą leżeć trupy wasze. Wszyscy, którzyście policzeni od dwudziestu lat i wyżej, a szemraliście przeciwko mnie,

30 non intrabitis terram, super quam levavi manum meam ut habitare vos facerem, præter Caleb filium Jephone, et Josue filium Nun.

30 nie wnijdziecie do ziemi, w której podniesieniem ręki mojej przyrzekłem wam dać za mieszkanie, oprócz Kaleba, syna Jefona, i Jozuego, syna Nuna.

31 Parvulos autem vestros, de quibus dixistis quod prædæ hostibus forent, introducam, ut videant terram, quæ vobis displicuit.

31 A dziatki wasze, o których mówiliście, że staną się łupem nieprzyjaciół, wprowadzę, aby widziały ziemię, która się wam nie podobała.

32 Vestra cadavera jacebunt in solitudine.

32 Trupy wasze będą leżeć na puszczy.

33 Filii vestri erunt vagi in deserto annis quadraginta, et portabunt fornicationem vestram, donec consumantur cadavera patrum in deserto,

33 Synowie wasi będą tułaczami na pustyni lat czterdzieści i poniosą skutki cudzołóstwa waszego, aż zniszczeją trupy ojców na puszczy,

34 juxta numerum quadraginta dierum, quibus considerastis terram : annus pro die imputabitur. Et quadraginta annis recipietis iniquitates vestras, et scietis ultionem meam :

34 według liczby czterdziestu dni, przez któreście oglądali ziemię: rok za dzień poczytany będzie. I przez czterdzieści lat będziecie ponosić karę za nieprawości wasze i poznacie pomstę moją.

35 quoniam sicut locutus sum, ita faciam omni multitudini huic pessimæ, quæ consurrexit adversum me : in solitudine hac deficiet, et morietur.

35 Bo jak rzekłem, tak uczynię wszystkiej tej złej gromadzie, która powstała przeciwko mnie: na tej pustyni zmarnieje i pomrze!”

36 Igitur omnes viri, quos miserat Moyses ad contemplandam terram, et qui reversi murmurare fecerant contra eum omnem multitudinem, detrahentes terræ quod esset mala,

36 Wszyscy tedy mężowie, których był posłał Mojżesz na przepatrywanie ziemi i którzy wróciwszy się ku szemraniu przywiedli wszystek gmin przeciwko niemu; uwłaczając ziemi, że jest zła,

37 mortui sunt atque percussi in conspectu Domini.

37 pomarli i pobici zostali przed obliczem Pańskim.

38 Josue autem filius Nun, et Caleb filius Jephone, vixerunt ex omnibus qui perrexerant ad considerandam terram.

38 Lecz Jozue, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefona, żywi zostali ze wszystkich, którzy byli poszli przepatrywać ziemię.

39 Locutusque est Moyses universa verba hæc ad omnes filios Israël, et luxit populus nimis.

39 I mówił Mojżesz wszystkie te słowa do wszystkich synów Izraelowych, i płakał lud bardzo.

40 Et ecce mane primo surgentes ascenderunt verticem montis, atque dixerunt : Parati sumus ascendere ad locum, de quo Dominus locutus est : quia peccavimus.

40 A oto bardzo rano wstawszy, wstąpili na wierzch góry i rzekli: „Gotowiśmy iść na miejsce, o którym Pan mówił, bośmy zgrzeszyli.”

41 Quibus Moyses : Cur, inquit, transgredimini verbum Domini, quod vobis non cedet in prosperum ?

41 Rzekł im Mojżesz: „Czemu przestępujecie słowo Pańskie? To się wam nie poszczęści.

42 nolite ascendere : non enim est Dominus vobiscum : ne corruatis coram inimicis vestris.

42 Nie chodźcie, bo nie jest Pan z wami: abyście nie polegli przed nieprzyjacioły waszymi.

43 Amalecites et Chananæus ante vos sunt, quorum gladio corruetis, eo quod nolueritis acquiescere Domino : nec erit Dominus vobiscum.

43 Amalecyta i Chananejczyk są przed wami; od ich miecza polegniecie, przeto żeście nie chcieli słuchać Pana, i Pan nie będzie z wami.”

44 At illi contenebrati ascenderunt in verticem montis. Arca autem testamenti Domini et Moyses non recesserunt de castris.

44 Lecz oni zaślepieni wstąpili na wierzch góry, a skrzynia testamentu Pańskiego i Mojżesz nie odeszli z obozu.

45 Descenditque Amalecites et Chananæus, qui habitabat in monte : et percutiens eos atque concidens, persecutus est eos usque Horma.

45 I zstąpił Amalecyta i Chananejczyk, który mieszkał na górach, i pobiwszy ich, i posiekłszy, gonił ich aż do Hormy.