Księga Liczb, rozdział 15

1 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :

1 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

2 Loquere ad filios Israël, et dices ad eos : Cum ingressi fueritis terram habitationis vestræ, quam ego dabo vobis,

2 „Mów do synów Izraelowych i rzeczesz do nich: Gdy wnijdziecie do ziemi mieszkania waszego, którą ja wam dam,

3 et feceritis oblationem Domino in holocaustum, aut victimam, vota solventes, vel sponte offerentes munera, aut in solemnitatibus vestris adolentes odorem suavitatis Domino, de bobus sive de ovibus :

3 a składać będziecie obiatę Panu na całopalenie albo ofiarę dla spełnienia ślubu, albo z dobrej woli ofiarując dary, albo na uroczyste święta wasze, paląc wonność wdzięczności Panu z wołów albo z owiec,

4 offeret quicumque immolaverit victimam, sacrificium similæ, decimam partem ephi, conspersæ oleo, quod mensuram habebit quartam partem hin :

4 ktokolwiek składa ofiarę bitą, złoży na obiatę dziesiątą część efy białej mąki zaczynionej oliwą, a tej miara będzie czwarta część hinu,

5 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ dabit in holocaustum sive in victimam. Per agnos singulos

5 i wina na wylanie płynnych ofiar pod tąż miarą da do całopalenia albo do ofiary bitej. Przy każdym baranku

6 et arietes erit sacrificium similæ duarum decimarum, quæ conspersa sit oleo tertiæ partis hin :

6 i baranie będzie obiata białej mąki z dwu dziesiątych części, która będzie zaczyniona jedną trzecią częścią hinu oliwy;

7 et vinum ad libamentum tertiæ partis ejusdem mensuræ offeret in odorem suavitatis Domino.

7 a wina na płynną ofiarę trzecią część tejże miary ofiaruje na wonność wdzięczności Panu.

8 Quando vero de bobus feceris holocaustum aut hostiam, ut impleas votum vel pacificas victimas,

8 A kiedy z wołów uczynisz całopalenie, albo ofiarę, żebyś wypełnił ślub, albo na ofiary zapokojne,

9 dabis per singulos boves similæ tres decimas conspersæ oleo, quod habeat medium mensuræ hin :

9 dasz do każdego wołu trzy dziesiąte części białej mąki zaczynionej oliwą, której będzie pół miary hinu,

10 et vinum ad liba fundenda ejusdem mensuræ in oblationem suavissimi odoris Domino.

10 i wina na wylanie płynnej ofiary, tejże miary, na obiatę najwdzięczniejszej wonności Panu.

11 Sic facies

11 Tak uczynisz

12 per singulos boves et arietis et agnos et hædos.

12 przy każdym wole i baranie, i baranku, i koziołku.

13 Tam indigenæ quam peregrini

13 Tak tubylcy jak i cudzoziemcy

14 eodem ritu offerent sacrificia.

14 tym samym sposobem ofiary będą ofiarować.

15 Unum præceptum erit atque judicium tam vobis quam advenis terræ.

15 Jedno przykazanie i prawo będzie tak dla was jak dla przychodniów w ziemi.”

16 Locutus est Dominus ad Moysen, dicens :

16 Rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

17 Loquere filiis Israël, et dices ad eos :

17 „Powiedz synom Izraelowym i rzeczesz do nich:

18 Cum veneritis in terram, quam dabo vobis,

18 Gdy wnijdziecie do ziemi, którą wam dam,

19 et comederitis de panibus regionis illius, separabitis primitias Domino

19 i będziecie jeść chleb owej krainy, oddzielicie pierwociny Panu

20 de cibis vestris. Sicut de areis primitias separatis,

20 z pokarmów waszych. Jak z boiska pierwociny oddzielacie,

21 ita et de pulmentis dabitis primitiva Domino.

21 tak i z pokarmów dacie pierwociny Panu.

22 Quod si per ignorantiam præterieritis quidquam horum, quæ locutus est Dominus ad Moysen,

22 A jeśli z nieświadomości przestąpicie cokolwiek z tego, co mówił Pan do Mojżesza,

23 et mandavit per eum ad vos, a die qua cœpit jubere et ultra,

23 i przezeń wam przykazał od dnia, którego począł rozkazywać, i dalej,

24 oblitaque fuerit facere multitudo : offeret vitulum de armento, holocaustum in odorem suavissimum Domino, et sacrificium ejus ac liba, ut cæremoniæ postulant, hircumque pro peccato :

24 i zapomni uczynić zgromadzenie, ofiaruje cielca ze stada jako całopalenie, na wonność przewdzięczną Panu, i obiatę jego i płynną ofiarę, jak obrzędy wymagają, i kozła za grzech.

25 et rogabit sacerdos pro omni multitudine filiorum Israël, et dimittetur eis, quoniam non sponte peccaverunt, nihilominus offerentes incensum Domino pro se et pro peccato atque errore suo :

25 I będzie prosił kapłan za wszystko zgromadzenie synów Izraelowych, a będzie im odpuszczone, ponieważ nieumyślnie zgrzeszyli, a ofiarują jednak ofiarę żarną Panu za siebie i za grzech, i za omylenie swoje.

26 et dimittetur universæ plebi filiorum Israël, et advenis qui peregrinantur inter eos : quoniam culpa est omnis populi per ignorantiam.

26 I będzie odpuszczone wszystkiemu ludowi synów Izraelowych i przychodniom, którzy gośćmi są między nimi, ponieważ z nieświadomości jest wina wszystkiego ludu.

27 Quod si anima una nesciens peccaverit, offeret capram anniculam pro peccato suo :

27 A jeśli jedna osoba zgrzeszy z nieświadomości, ofiaruje kozę roczną za grzech swój.

28 et deprecabitur pro ea sacerdos, quod inscia peccaverit coram Domino : impetrabitque ei veniam, et dimittetur illi.

28 I będzie się kapłan modlił za nią, że z nieświadomości zgrzeszyła przed Panem, i uprosi jej odpuszczenie, a będzie jej odpuszczone.

29 Tam indigenis quam advenis una lex erit omnium, qui peccaverint ignorantes.

29 Tak dla tubylców jak i dla przychodniów jedno prawo będzie dla wszystkich, którzy by zgrzeszyli bezwiednie.

30 Anima vero, quæ per superbiam aliquid commiserit, sive civis sit ille, sive peregrinus (quoniam adversus Dominum rebellis fuit), peribit de populo suo :

30 Ale osoba, która by z hardości co uczyniła, bądź to tubylec bądź gość, ponieważ przeciwko Panu powstał, zginie z ludu swego;

31 verbum enim Domini contempsit, et præceptum illius fecit irritum : idcirco delebitur, et portabit iniquitatem suam.

31 słowem bowiem Pańskim wzgardził i przykazanie jego zgwałcił: przeto zgładzony będzie i poniesie nieprawość swoją.”

32 Factum est autem, cum essent filii Israël in solitudine, et invenissent hominem colligentem ligna in die sabbati,

32 I stało się, gdy byli synowie Izraelowi na puszczy i znaleźli człowieka, zbierającego drwa w dzień sobotni,

33 obtulerunt eum Moysi et Aaron et universæ multitudini.

33 stawili go przed Mojżeszem i Aaronem i wszystkim zgromadzeniem.

34 Qui recluserunt eum in carcerem, nescientes quid super eo facere deberent.

34 A oni zamknęli go w ciemnicy niewiedząc, co mają z nim zrobić.

35 Dixitque Dominus ad Moysen : Morte moriatur homo iste : obruat eum lapidibus omnis turba extra castra.

35 I rzekł Pan do Mojżesza: „Śmiercią niech umrze ten człowiek: niech go kamieniami zabije wszystka rzesza za obozem!”

36 Cumque eduxissent eum foras, obruerunt lapidibus, et mortuus est, sicut præceperat Dominus.

36 I wywiódłszy go precz, zabili go kamieniami, i umarł, jak Pan przykazał.

37 Dixit quoque Dominus ad Moysen :

37 I rzekł Pan do Mojżesza:

38 Loquere filiis Israël, et dices ad eos ut faciant sibi fimbrias per angulos palliorum, ponentes in eis vittas hyacinthinas :

38 „Mów synom Izraelowym i rzeczesz do nich, aby sobie poczynili strzępki na rogach płaszczów i przyprawili do nich sznurki z błękitu,

39 quas cum viderint, recordentur omnium mandatorum Domini, nec sequantur cogitationes suas et oculos per res varias fornicantes,

39 aby gdy na nie spojrzą, przypominali sobie wszystkie przykazania Pańskie, a nie podążali za myślami swymi i za oczami w rozmaitych rzeczach cudzołożąc,

40 sed magis memores præceptorum Domini faciant ea, sintque sancti Deo suo.

40 ale raczej, by pomni na przykazania Pańskie, pełnili je i byli świętymi Bogu swojemu.

41 Ego Dominus Deus vester, qui eduxi vos de terra Ægypti, ut essem Deus vester.

41 Jam Pan, Bóg wasz, którym was wywiódł z ziemi egipskiej, abym był Bogiem waszym.”