Księga Liczb, rozdział 20

1 Veneruntque filii Israël et omnis multitudo in desertum Sin, mense primo, et mansit populus in Cades. Mortuaque est ibi Maria, et sepulta in eodem loco.

1 I przyszli synowie Izraelowi i wszystko mnóstwo na puszczę Sin miesiąca pierwszego, i mieszkał lud w Kades. I umarła tam Maria, i pogrzebano ją na tymże miejscu.

2 Cumque indigeret aqua populus, convenerunt adversum Moysen et Aaron :

2 A gdy lud nie miał wody, zeszli się przeciw Mojżeszowi i Aaronowi,

3 et versi in seditionem, dixerunt : Utinam periissemus inter fratres nostros coram Domino.

3 a uczyniwszy rozruch, mówili: „Obyśmy byli zginęli razem z braćmi naszymi przed Panem!

4 Cur eduxistis ecclesiam Domini in solitudinem, ut et nos et nostra jumenta moriamur ?

4 Czemużeście zawiedli zgromadzenie Pańskie na puszczę abyśmy i my pomarli i dobytek nasz?

5 quare nos fecistis ascendere de Ægypto, et adduxistis in locum istum pessimum, qui seri non potest, qui nec ficum gignit, nec vineas, nec malogranata, insuper et aquam non habet ad bibendum ?

5 Czemuście nam kazali wynijść z Egiptu i przywiedliście na to miejsce bardzo złe, które zasiewane być nie może ani fig nie rodzi ani winnic, ani jabłek granatu, na koniec nie ma i wody do picia?”

6 Ingressusque Moyses et Aaron, dimissa multitudine, tabernaculum fœderis, corruerunt proni in terram, clamaveruntque ad Dominum, atque dixerunt : Domine Deus, audi clamorem hujus populi, et aperi eis thesaurum tuum fontem aquæ vivæ, ut satiati, cesset murmuratio eorum. Et apparuit gloria Domini super eos.

6 A Mojżesz i Aaron opuściwszy lud, weszli do przybytku przymierza i upadli twarzą na ziemię, i wołali do Pana, i rzekli: „Panie Boże, wysłuchaj wołanie tego ludu, a otwórz im skarb twój, źródło wody żywej, aby się nasycili i by ustało ich szemranie.” I ukazała się chwała Pańska nad nimi.

7 Locutusque est Dominus ad Moysen, dicens :

7 I rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

8 Tolle virgam, et congrega populum, tu et Aaron frater tuus, et loquimini ad petram coram eis, et illa dabit aquas. Cumque eduxeris aquam de petra, bibet omnis multitudo et jumenta ejus.

8 „Weźmij laskę i zgromadź lud ty i Aaron, brat twój, i mówcie do skały przed nimi, a ona da wodę. A gdy wywiedziesz wodę ze skały, będzie piło zgromadzenie i bydło jego.”

9 Tulit igitur Moyses virgam, quæ erat in conspectu Domini, sicut præceperat ei,

9 I wziął Mojżesz laskę, która była przed obliczem Pańskim, jak mu rozkazał,

10 congregata multitudine ante petram : dixitque eis : Audite, rebelles et increduli : num de petra hac vobis aquam poterimus ejicere ?

10 a zgromadziwszy lud przed skałą, rzekł im: „Słuchajcie, przekorni i niewierni: Czy z tej skały będziemy mogli wywieść wam wodę?”

11 Cumque elevasset Moyses manum, percutiens virga bis silicem, egressæ sunt aquæ largissimæ, ita ut populus biberet et jumenta.

11 I podniósł Mojżesz rękę i uderzył dwakroć laską w skałę, i wyszły wody bardzo obfite, tak iż pił lud i bydło.

12 Dixitque Dominus ad Moysen et Aaron : Quia non credidistis mihi, ut sanctificaretis me coram filiis Israël, non introducetis hos populos in terram, quam dabo eis.

12 I mówił Pan do Mojżesza i Aarona: „Iżeście mi nie wierzyli, aby mię uświęcić przed synami Izraelowymi, nie wwiedziecie tych ludów do ziemi, którą im dam!”

13 Hæc est aqua contradictionis, ubi jurgati sunt filii Israël contra Dominum, et sanctificatus est in eis.

13 Ta jest Woda Sprzeciwu, gdzie się spierali synowie Izraelowi z Panem, i uświęcił się wśród nich.

14 Misit interea nuntios Moyses de Cades ad regem Edom, qui dicerent : Hæc mandat frater tuus Israël : Nosti omnem laborem qui apprehendit nos,

14 Tymczasem posłał Mojżesz z Kades do króla Edomu posłów, którzy by powiedzieli: „To donosi brat twój Izrael: Znasz wszystką niedolę, która nas spotkała:

15 quomodo descenderint patres nostri in Ægyptum, et habitaverimus ibi multo tempore, afflixerintque nos Ægyptii, et patres nostros :

15 jak zstąpili ojcowie nasi do Egiptu i mieszkaliśmy tam przez długi czas, i trapili Egipcjanie nas i ojców naszych;

16 et quomodo clamaverimus ad Dominum, et exaudierit nos, miseritque angelum, qui eduxerit nos de Ægypto. Ecce in urbe Cades, quæ est in extremis finibus tuis, positi,

16 i jak wołaliśmy do Pana i wysłuchał nas, i posłał Anioła, który nas wywiódł z Egiptu. Oto znajdujemy się w mieście Kades, które jest na krańcu włości twoich,

17 obsecramus ut nobis transire liceat per terram tuam. Non ibimus per agros, nec per vineas ; non bibemus aquas de puteis tuis : sed gradiemur via publica, nec ad dexteram nec ad sinistram declinantes, donec transeamus terminos tuos.

17 i prosimy, aby nam wolno było przejść przez ziemię twoją. Nie pójdziemy przez pola ani przez winnice, nie będziemy pić wody ze studzien twoich, ale pójdziemy drogą publiczną, ni na prawo ni na lewo nie zstępując, aż przejdziemy włości twoje.”

18 Cui respondit Edom : Non transibis per me, alioquin armatus occurram tibi.

18 Odpowiedział mu Edom: „Nie przejdziesz przeze mnie; inaczej zbrojno ci zastąpię!”

19 Dixeruntque filii Israël : Per tritam gradiemur viam : et si biberimus aquas tuas, nos et pecora nostra, dabimus quod justum est : nulla erit in pretio difficultas, tantum velociter transeamus.

19 I rzekli synowie Izraelowi: „Bitym gościńcem pójdziemy; a jeśli będziemy pić wodę twoją, my i bydło nasze, damy co słuszna jest; żadnej nie będzie o zapłatę trudności, tylko niech prędko przejdziemy!”

20 At ille respondit : Non transibis. Statimque egressus est obvius, cum infinita multitudine, et manu forti,

20 A on odpowiedział: „Nie przejdziesz!” I natychmiast wyciągnął naprzeciwko z niezliczonym ludem i ręką zbrojną.

21 nec voluit acquiescere deprecanti, ut concederet transitum per fines suos. Quam ob rem divertit ab eo Israël.

21 I nie chciał przystać na prośbę, aby użyczyć przejścia przez włości swoje; dlatego Izrael skręcił w bok od niego.

22 Cumque castra movissent de Cades, venerunt in montem Hor, qui est in finibus terræ Edom :

22 A gdy ruszyli obóz z Kades, przyszli do góry Hor, która jest na granicach ziemi Edom.

23 ubi locutus est Dominus ad Moysen :

23 Tam rzekł Pan do Mojżesza mówiąc:

24 Pergat, inquit, Aaron ad populos suos : non enim intrabit terram, quam dedi filiis Israël, eo quod incredulus fuerit ori meo, ad aquas contradictionis.

24 „Niechaj Aaron idzie do ludu swego, bo nie wnijdzie do ziemi, którą dałem synom Izraelowym, przeto że nie wierzył ustom moim u Wody Sprzeciwu.

25 Tolle Aaron et filium ejus cum eo, et duces eos in montem Hor.

25 Weźmij Aarona i syna jego z nim, a zawiedziesz ich na górę Hor.

26 Cumque nudaveris patrem veste sua, indues ea Eleazarum filium ejus : Aaron colligetur, et morietur ibi.

26 I zdejmiesz z ojca szaty jego, a obleczesz w nie Eleazara, syna jego; Aaron zaś będzie zebrany i umrze tam.”

27 Fecit Moyses ut præceperat Dominus : et ascenderunt in montem Hor coram omni multitudine.

27 Uczynił Mojżesz, jak był Pan przykazał, i wstąpili na górę Hor przed wszystkim mnóstwem.

28 Cumque Aaron spoliasset vestibus suis, induit eis Eleazarum filium ejus.

28 I zwlókłszy z Aarona szaty jego, oblókł w nie Eleazara, syna jego.

29 Illo mortuo in montis supercilio, descendit cum Eleazaro.

29 A gdy on umarł na wierzchu góry, zstąpił z Eleazarem.

30 Omnis autem multitudo videns occubuisse Aaron, flevit super eo triginta diebus per cunctas familias suas.

30 A wszystek lud widząc, iż Aaron umarł, płakał nad nim trzydzieści dni po wszystkich rodzinach swoich.