Księga Liczb, rozdział 21

1 Quod cum audisset Chananæus rex Arad, qui habitabat ad meridiem, venisse scilicet Israël per exploratorum viam, pugnavit contra illum, et victor existens, duxit ex eo prædam.

1 Gdy to usłyszał Chananejczyk, król Aradu, który mieszkał na południu, to jest, że przyciągnął Izrael drogą szpiegów, walczył przeciw niemu, a zostawszy zwycięzcą, pobrał z niego łupy.

2 At Israël voto se Domino obligans, ait : Si tradideris populum istum in manu mea, delebo urbes ejus.

2 Lecz Izrael ślubem się Panu zobowiązując rzekł: „Jeśli wydasz ten lud w rękę moją, zgładzę miasta jego.”

3 Exaudivitque Dominus preces Israël, et tradidit Chananæum, quem ille interfecit subversis urbibus ejus : et vocavit nomen loci illius Horma, id est, anathema.

3 I wysłuchał Pan prośbę Izraela, i wydał Chananejczyków, a on ich wybił, wywróciwszy miasta ich; i nadał miejscu owemu imię Horma, to jest przekleństwo.

4 Profecti sunt autem et de monte Hor, per viam quæ ducit ad mare Rubrum, ut circumirent terram Edom. Et tædere cœpit populum itineris ac laboris :

4 I ruszyli z góry Hor drogą, która wiedzie do morza Czerwonego, aby obejść ziemię Edom. I począł sobie lud przykrzyć drogę i trudy,

5 locutusque contra Deum et Moysen, ait : Cur eduxisti nos de Ægypto, ut moreremur in solitudine ? deest panis, non sunt aquæ : anima nostra jam nauseat super cibo isto levissimo.

5 i wyrzekając przeciw Bogu i Mojżeszowi rzekł: „Czemuś nas wywiódł z Egiptu, abyśmy pomarli na pustyni? Nie masz chleba, nie masz wody; dusza nasza już się brzydzi tym lichym pokarmem!”

6 Quam ob rem misit Dominus in populum ignitos serpentes, ad quorum plagas et mortes plurimorum,

6 Przeto Pan przypuścił na lud węże ogniste; a gdy bardzo wielu było od nich zrażonych i umarło,

7 venerunt ad Moysen, atque dixerunt : Peccavimus, quia locuti sumus contra Dominum et te : ora ut tollat a nobis serpentes. Oravitque Moyses pro populo,

7 przyszli do Mojżesza i rzekli: „Zgrzeszyliśmy, żeśmy mówili przeciw Panu i tobie. Proś, aby oddalił od nas węże!” I modlił się Mojżesz za ludem.

8 et locutus est Dominus ad eum : Fac serpentem æneum, et pone eum pro signo : qui percussus aspexerit eum, vivet.

8 I rzekł Pan do niego: „Uczyń węża miedzianego i postaw go na znak: kto ukąszony wejrzy nań, żyw będzie.”

9 Fecit ergo Moyses serpentem æneum, et posuit eum pro signo : quem cum percussi aspicerent, sanabantur.

9 Uczynił tedy Mojżesz węża miedzianego i postawił go na znak; gdy ukąszeni na niego patrzyli, byli uzdrowieni.

10 Profectique filii Israël castrametati sunt in Oboth.

10 I ruszywszy synowie Izraelowi, stanęli obozem w Obot.

11 Unde egressi fixere tentoria in Jeabarim, in solitudine quæ respicit Moab contra orientalem plagam.

11 Stąd wyciągnąwszy rozbili namioty w Jeabarim na puszczy, która leży naprzeciw Moabu po wschodniej stronie.

12 Et inde moventes, venerunt ad torrentem Zared.

12 A stamtąd ruszywszy przyszli do strumienia Zared.

13 Quem relinquentes castrametati sunt contra Arnon, quæ est in deserto, et prominet in finibus Amorrhæi. Siquidem Arnon terminus est Moab, dividens Moabitas et Amorrhæos.

13 Opuściwszy go stanęli obozem naprzeciw Arnonu, który jest na puszczy, a wysuwa się na granicy Amorejczyków. Bo Arnon jest granicą moabską, dzieląc Moabitów od Amorejczyków.

14 Unde dicitur in libro bellorum Domini : Sicut fecit in mari Rubro, sic faciet in torrentibus Arnon.

14 Stąd mówią w księgach Wojen Pańskich: „Jak uczynił na Morzu Czerwonym, tak uczyni na potokach Arnonu.

15 Scopuli torrentium inclinati sunt, ut requiescerent in Ar, et recumberent in finibus Moabitarum.

15 Skały potoków nachyliły się, aby odpocząć w Ar i usiąść na granicach moabskich.”

16 Ex eo loco apparuit puteus, super quo locutus est Dominus ad Moysen : Congrega populum, et dabo ei aquam.

16 A z tego miejsca ukazała się studnia, o której Pan mówił do Mojżesza: „Zgromadź lud, a dam im wody.”

17 Tunc cecinit Israël carmen istud : Ascendat puteus. Concinebant :

17 Tedy śpiewał Izrael tę pieśń: „Wystąp studnio”; śpiewali:

18 Puteus, quem foderunt principes et paraverunt duces multitudinis in datore legis, et in baculis suis. De solitudine, Matthana.

18 „Studnia którą wykopali książęta i zgotowali wodzowie ludu przez zakonodawcę i laskami swoimi.” Z pustyni do Matany,

19 De Matthana in Nahaliel : de Nahaliel in Bamoth.

19 z Matany do Nahaliel, z Nahaliel do Bamot,

20 De Bamoth, vallis est in regione Moab, in vertice Phasga, quod respicit contra desertum.

20 za Bamot dolina jest w krainie Moabu, na wierzchu Fasgi, która jest zwrócona ku puszczy.

21 Misit autem Israël nuntios ad Sehon regem Amorrhæorum, dicens :

21 I posłał Izrael posłów do Sehona, króla amorejskiego, mówiąc:

22 Obsecro ut transire mihi liceat per terram tuam : non declinabimus in agros et vineas ; non bibemus aquas ex puteis : via regia gradiemur, donec transeamus terminos tuos.

22 „Proszę, aby mi wolno było przejść przez ziemię twoją; nie zstąpimy na pola i winnice, nie będziemy pić wody ze studzien; drogą królewską pójdziemy, aż przejdziemy granice twoje.”

23 Qui concedere noluit ut transiret Israël per fines suos : quin potius exercitu congregato, egressus est obviam in desertum, et venit in Jasa, pugnavitque contra eum.

23 Lecz on nie chciał dozwolić, aby Izrael przeszedł przez granice jego, i owszem, zebrawszy wojsko, wyjechał naprzeciwko na puszczę i przyjechał do Jasa, i walczył przeciw niemu.

24 A quo percussus est in ore gladii, et possessa est terra ejus ab Arnon usque Jeboc, et filios Ammon : quia forti præsidio tenebantur termini Ammonitarum.

24 A Izrael poraził go ostrzem miecza i odzierżył ziemię jego od Arnonu aż do Jeboku i do synów Ammona; bo mocną załogą były opatrzone granice Ammonitów.

25 Tulit ergo Israël omnes civitates ejus, et habitavit in urbibus Amorrhæi, in Hesebon scilicet, et viculis ejus.

25 Zajął tedy Izrael wszystkie miasta jego i mieszkał w miastach amorejskich, to jest w Hesebonie i we wsiach jego.

26 Urbs Hesebon fuit Sehon regis Amorrhæi, qui pugnavit contra regem Moab : et tulit omnem terram, quæ ditionis illius fuerat usque Arnon.

26 Miasto Hesebon było Sehona, króla amorejskiego, który walczył przeciwko królowi Moabu i wziął wszystką ziemię, która pod jego władzą była, aż po Arnon.

27 Idcirco dicitur in proverbio : Venite in Hesebon : ædificetur, et construatur civitas Sehon :

27 Przeto mówią w przypowieści: „Pójdźcie do Hesebonu, niech się zbuduje i wzniesie miasto Sehona!

28 ignis egressus est de Hesebon, flamma de oppido Sehon, et devoravit Ar Moabitarum, et habitatores excelsorum Arnon.

28 Ogień wyszedł z Hesebonu i płomień z miasteczka Sehona i pożarł Ar Moabitów i mieszkańców wyżyn Arnonu.

29 Væ tibi Moab ; peristi popule Chamos. Dedit filios ejus in fugam, et filias in captivitatem regi Amorrhæorum Sehon.

29 Biada tobie, Moabie, zginąłeś ludu Chamosa! Podał synów jego na uciekanie, a córki w pojmanie królowi Amorejczyków, Sehonowi.

30 Jugum ipsorum disperiit ad Hesebon usque Dibon : lassi pervenerunt in Nophe, et usque Medaba.

30 Jarzmo ich zaginęło od Hesebonu aż do Dibonu, umęczeni przyszli do Nofe i aż do Medaby.”

31 Habitavit itaque Israël in terra Amorrhæi.

31 Mieszkał tedy Izrael w ziemi Amorejczyków.

32 Misitque Moyses qui explorarent Jazer : cujus ceperunt viculos, et possederunt habitatores.

32 I posłał Mojżesz ludzi, którzy by wyszpiegowali Jazer; i zajęli jego wioski, i ujarzmili mieszkańców.

33 Verteruntque se, et ascenderunt per viam Basan, et occurrit eis Og, rex Basan, cum omni populo suo, pugnaturus in Edrai.

33 I obrócili się, i szli drogą do Basanu; i zastąpił im Og, król Basanu z wszystkim swym ludem, chcąc wydać bitwę w Edrai.

34 Dixitque Dominus ad Moysen : Ne timeas eum, quia in manu tua tradidi illum, et omnem populum ac terram ejus : faciesque illi sicut fecisti Sehon, regi Amorrhæorum habitatori Hesebon.

34 I rzekł Pan do Mojżesza: „Nie bój się go, bom go dał w rękę twoją i wszystek lud i ziemię jego. I uczynisz mu tak, jak uczyniłeś Sehonowi, królowi Amorejczyków, mieszkańcowi Hesebonu.”

35 Percusserunt igitur et hunc cum filiis suis, universumque populum ejus usque ad internecionem, et possederunt terram illius.

35 Pobili tedy jego również z synami jego, i wszystek lud jego do szczętu, i posiedli ziemię jego.