Księga Liczb, rozdział 24

1 Cumque vidisset Balaam quod placeret Domino ut benediceret Israëli, nequaquam abiit ut ante perrexerat, ut augurium quæreret : sed dirigens contra desertum vultum suum,

1 I gdy obaczył Balaam, że się podobało Panu, aby błogosławił Izraela, wcale nie odszedł, jak przedtem odchodził, aby szukać wieszczby, ale obrócił twarz swoją ku puszczy,

2 et elevans oculos, vidit Israël in tentoriis commorantem per tribus suas : et irruente in se spiritu Dei,

2 a podniósłszy oczy ujrzał Izraela mieszkającego w namiotach według pokoleń swoich. I przypadł nań duch Boży,

3 assumpta parabola, ait : Dixit Balaam filius Beor : dixit homo, cujus obturatus est oculus :

3 i podjąwszy przypowieść mówił: „Rzekł Balaam, syn Beora, rzekł człowiek, którego oko jest zatkane;

4 dixit auditor sermonum Dei, qui visionem Omnipotentis intuitus est, qui cadit, et sic aperiuntur oculi ejus :

4 rzekł słuchacz mów Bożych, który widzenie Wszechmogącego oglądał, który upada, i tak się otwierają oczy jego:

5 Quam pulchra tabernacula tua, Jacob, et tentoria tua, Israël !

5 Jak piękne przybytki twoje, Jakubie, i namioty twoje, Izraelu!

6 ut valles nemorosæ, ut horti juxta fluvios irrigui, ut tabernacula quæ fixit Dominus, quasi cedri prope aquas.

6 jak niziny gaiste, jak sady przy rzekach zroszone, jak namioty, które postawił Pan, jak cedry przy wodach!

7 Fluet aqua de situla ejus, et semen illius erit in aquas multas. Tolletur propter Agag, rex ejus, et auferetur regnum illius.

7 Popłynie woda z wiadra jego, a potomstwo jego wzbierze w wody wielkie. Będzie odrzucony dla Agaga król jego, i odjęte będzie królestwo jego.

8 Deus eduxit illum de Ægypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis. Devorabunt gentes hostes illius, ossaque eorum confringent, et perforabunt sagittis.

8 Bóg wywiódł go z Egiptu, a moc jego podobna do nosorożcowej; pożrą narody, co wrogie są jemu, a kości ich połamią i podziurawią strzałami.

9 Accubans dormivit ut leo, et quasi leæna, quam suscitare nullus audebit. Qui benedixerit tibi, erit et ipse benedictus : qui maledixerit, in maledictione reputabitur.

9 Położywszy się spał jak lew i jak lwica, której nikt obudzić nie będzie śmiał. Kto ci będzie błogosławił, będzie i sam błogosławiony; kto będzie przeklinał, za przeklętego poczytany będzie.”

10 Iratusque Balac contra Balaam, complosis manibus ait : Ad maledicendum inimicis meis vocavi te, quibus e contrario tertio benedixisti :

10 I rozgniewał się Balak na Balaama, i klasnąwszy rękoma, mówił: „Na złorzeczenie nieprzyjaciołom moim przyzwałem cię, a ty im przeciwnie błogosławiłeś po raz trzeci.

11 revertere ad locum tuum. Decreveram quidem magnifice honorare te, sed Dominus privavit te honore disposito.

11 Wróć się na miejsce twoje! Postanowiłem wprawdzie uczcić cię znamienicie, ale cię Pan pozbawił nagotowanej czci.”

12 Respondit Balaam ad Balac : Nonne nuntiis tuis, quos misisti ad me, dixi :

12 Odpowiedział Balaam do Balaka: „Czyż posłom twoim, których do mnie posłałeś, nie mówiłem:

13 Si dederit mihi Balac plenam domum suam argenti et auri, non potero præterire sermonem Domini Dei mei, ut vel boni quid vel mali proferam ex corde meo : sed quidquid Dominus dixerit, hoc loquar ?

13 Choćby mi dał Balak dom swój, pełen srebra i złota, nie mogę przestąpić słowa Pana, Boga mego, abym co dobrego albo złego miał mówić z serca swego, ale cokolwiek Pan rzecze, to mówić będę?

14 verumtamen pergens ad populum meum, dabo consilium, quid populus tuus populo huic faciat extremo tempore.

14 Wszakże wracając się do ludu mego, dam radę co twój lud uczyni temu ludowi na końcu czasów.”

15 Sumpta igitur parabola, rursum ait : Dixit Balaam filius Beor : dixit homo, cujus obturatus est oculus :

15 Podjąwszy tedy przypowieść znowu mówił: „Rzekł Balaam, syn Beora, rzekł człowiek, którego oko jest zatkane;

16 dixit auditor sermonum Dei, qui novit doctrinam Altissimi, et visiones Omnipotentis videt, qui cadens apertos habet oculos :

16 rzekł słuchacz mów Bożych, który zna naukę Najwyższego i widzenia Wszechmocnego ogląda, który upadając ma oczy otworzone:

17 Videbo eum, sed non modo : intuebor illum, sed non prope. Orietur stella ex Jacob, et consurget virga de Israël : et percutiet duces Moab, vastabitque omnes filios Seth.

17 Ujrzę go, ale nie teraz; zobaczę go, ale nie z bliska. Wznijdzie gwiazda z Jakuba i powstanie laska z Izraela, i pobije książęta Moabu, i spustoszy wszystkich synów Seta.

18 Et erit Idumæa possessio ejus : hæreditas Seir cedet inimicis suis : Israël vero fortiter aget.

18 I będzie Idumea dzierżawą jego; dziedzictwo Seiru dostanie się nieprzyjaciołom jego, lecz Izrael mężnie sobie będzie poczynał.

19 De Jacob erit qui dominetur, et perdat reliquias civitatis.

19 Z Jakuba będzie ten, co ma panować i wytracić ostatki miasta.”

20 Cumque vidisset Amalec, assumens parabolam, ait : Principium gentium Amalec, cujus extrema perdentur.

20 A gdy ujrzał Amalekitów, podjąwszy przypowieść rzekł: „Pierwszym z narodów Amalek, a ostatki jego zagubione będą.”

21 Vidit quoque Cinæum : et assumpta parabola, ait : Robustum quidem est habitaculum tuum : sed si in petra posueris nidum tuum,

21 Ujrzał też Kenijczyków, i podjąwszy przypowieść rzekł: „Mocneć wprawdzie jest mieszkanie twoje, ale chociaż położysz na skale gniazdo twe

22 et fueris electus de stirpe Cin, quamdiu poteris permanere ? Assur enim capiet te.

22 i będziesz wybrany z narodu Kena, pókiż będziesz mógł wytrwać? Assur cię bowiem pojmą.”

23 Assumptaque parabola iterum locutus est : Heu ! quis victurus est, quando ista faciet Deus ?

23 I podjąwszy przypowieść znowu mówił: „Ach, kto będzie żyw, gdy to Bóg uczyni?

24 Venient in trieribus de Italia : superabunt Assyrios, vastabuntque Hebræos, et ad extremum etiam ipsi peribunt.

24 Przypłyną na galerach z Włoch, zwyciężą Asyryjczyków i spustoszą Hebrajczyków, a na ostatek i sami zginą.”

25 Surrexitque Balaam, et reversus est in locum suum : Balac quoque via, qua venerat, rediit.

25 I wstał Balaam, i wrócił się na miejsce swoje; Balak się też wrócił drogą, którą był przyjechał.