Księga Liczb, rozdział 23

1 Dixitque Balaam ad Balac : Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.

1 I rzekł Balaam do Balaka: „Zbuduj mi tu siedem ołtarzów a nagotuj tyleż cielców i tę samą liczbę baranów.”

2 Cumque fecisset juxta sermonem Balaam, imposuerunt simul vitulum et arietem super aram.

2 A gdy uczynił wedle mowy Balaama, włożyli wspólnie cielca i barana na ołtarz.

3 Dixitque Balaam ad Balac : Sta paulisper juxta holocaustum tuum, donec vadam, si forte occurrat mihi Dominus, et quodcumque imperaverit, loquar tibi.

3 I rzekł Balaam do Balaka: „Postój trochę u twego całopalenia, a ja pójdę, czy Pan nie wyjdzie naprzeciw mnie, a cokolwiek rozkaże, powiem ci.”

4 Cumque abiisset velociter, occurrit illi Deus. Locutusque ad eum Balaam : Septem, inquit, aras erexi, et imposui vitulum et arietem desuper.

4 A gdy odszedł prędko, zabiegł mu Bóg i mówił do niego Balaam: „Postawiłem, rzecze, siedem ołtarzów i włożyłem cielca i barana na wierzch.”

5 Dominus autem posuit verbum in ore ejus, et ait : Revertere ad Balac, et hæc loqueris.

5 A Pan włożył słowo w usta jego i rzekł: „Wróć się do Balaka i to będziesz mówił.”

6 Reversus invenit stantem Balac juxta holocaustum suum, et omnes principes Moabitarum :

6 Wróciwszy się, zastał Balaka, stojącego przy całopaleniu swoim z wszystkimi książętami Moabitów,

7 assumptaque parabola sua, dixit : De Aram adduxit me Balac rex Moabitarum, de montibus orientis : Veni, inquit, et maledic Jacob ; propera, et detestare Israël.

7 i podjąwszy przypowieść swoją, rzekł: „Z Aramu przywiódł mię Balak, król Moabitów, z gór wschodnich: Pójdź, rzecze, a złorzecz Jakubowi, spiesz się, a przeklinaj Izraela!

8 Quomodo maledicam, cui non maledixit Deus ? qua ratione detester, quem Dominus non detestatur ?

8 Jakże mam złorzeczyć, któremu nie złorzeczył Bóg? a jak mam przeklinać tego, którego Pan nie przeklina?

9 De summis silicibus videbo eum, et de collibus considerabo illum. Populus solus habitabit, et inter gentes non reputabitur.

9 Z najwyższych skał ujrzę go, i z pagórków zobaczę go: lud samotnie mieszkać będzie i między narody nie będzie policzony.

10 Quis dinumerare possit pulverem Jacob, et nosse numerum stirpis Israël ? Moriatur anima mea morte justorum, et fiant novissima mea horum similia.

10 Kto przeliczyć może proch Jakubów i znać liczbę pokolenia Izraelowego? Niech umrze dusza moja śmiercią sprawiedliwych, a niech się stanie koniec mój końcowi tych podobny!”

11 Dixitque Balac ad Balaam : Quid est hoc quod agis ? ut malediceres inimicis meis vocavi te, et tu e contrario benedicis eis.

11 I rzekł Balak do Balaama: „Cóż to jest, co czynisz? Abyś przeklinał nieprzyjaciół moich, przyzwałem cię, a ty przeciwnie błogosławisz im!”

12 Cui ille respondit : Num aliud possum loqui, nisi quod jusserit Dominus ?

12 Odpowiedział mu: „Czyż mogę co innego mówić, jeno co każe Pan?”

13 Dixit ergo Balac : Veni mecum in alterum locum unde partem Israël videas, et totum videre non possis : inde maledicito ei.

13 Rzekł tedy Balak: „Pójdź ze mną na inne miejsce, skąd byś część Izraela ujrzał, a wszystkiego widzieć nie mógł; stamtąd go przeklinaj!”

14 Cumque duxisset eum in locum sublimem, super verticem montis Phasga, ædificavit Balaam septem aras, et impositis supra vitulo atque ariete,

14 A gdy go zawiódł na miejsce wysokie, na wierzch góry Fasga, zbudował Balaam siedem ołtarzów, i wyłożywszy na wierzch cielca i barana

15 dixit ad Balac : Sta hic juxta holocaustum tuum, donec ego obvius pergam.

15 rzekł do Balaka: „Stój tu u całopalenia twego, gdy ja naprzeciw wyjdę.”

16 Cui cum Dominus occurrisset, posuissetque verbum in ore ejus, ait : Revertere ad Balac, et hæc loqueris ei.

16 I zaszedł mu Pan, i włożył słowo w usta jego, i rzekł: „Wróć się do Balaka i to mówić mu będziesz.”

17 Reversus invenit eum stantem juxta holocaustum suum, et principes Moabitarum cum eo. Ad quem Balac : Quid, inquit, locutus est Dominus ?

17 Wróciwszy się znalazł go stojącego u całopalenia swego, i książąt Moabitów z nim. A Balak do niego: „Co, rzecze, mówił Pan?”

18 At ille, assumpta parabola sua, ait : Sta, Balac, et ausculta ; audi, fili Sephor :

18 On zaś podjąwszy swą przypowieść rzekł: „Stój, Balaku, a słuchaj; słysz, synu Seforów!

19 non est Deus quasi homo, ut mentiatur, nec ut filius hominis, ut mutetur. Dixit ergo, et non faciet ? locutus est, et non implebit ?

19 Nie jest Bóg jak człowiek, aby kłamał, ani jak syn człowieczy, żeby się odmieniał. Rzekł tedy, a nie uczyni? Mówił, a nie wypełni?

20 Ad benedicendum adductus sum : benedictionem prohibere non valeo.

20 Ku błogosławieniu przywiedziony jestem, błogosławieństwa wstrzymać nie mogę.

21 Non est idolum in Jacob, nec videtur simulacrum in Israël. Dominus Deus ejus cum eo est, et clangor victoriæ regis in illo.

21 Nie masz bałwana w Jakubie, ani nie widać bożyszcza w Izraelu. Pan, Bóg jego, jest z nim, a trąbienie zwycięstwa królewskiego w nim.

22 Deus eduxit illum de Ægypto, cujus fortitudo similis est rhinocerotis.

22 Bóg wywiódł go z Egiptu, a moc jego podobna do nosorożcowej.

23 Non est augurium in Jacob, nec divinatio in Israël : temporibus suis dicetur Jacob et Israëli quid operatus sit Deus.

23 Nie masz wieszczbiarstwa w Jakubie ani wróżbiarstwa w Izraelu. Czasów swoich będzie powiedziano Jakubowi i Izraelowi, co Bóg uczynił.

24 Ecce populus ut leæna consurget, et quasi leo erigetur : non accubabit donec devoret prædam, et occisorum sanguinem bibat.

24 Oto lud jak lwica powstanie, a jak lew się podniesie; nie legnie, aż pożre zdobycz i krew pobitych wypije.”

25 Dixitque Balac ad Balaam : Nec maledicas ei, nec benedicas.

25 I rzekł Balak do Balaama: „Ani go przeklinaj, ani go błogosław.”

26 Et ille ait : Nonne dixi tibi quod quidquid mihi Deus imperaret, hoc facerem ?

26 A on odpowiedział: „Czyż ci nie mówiłem, że cokolwiek mi Bóg rozkaże to uczynię?”

27 Et ait Balac ad eum : Veni, et ducam te ad alium locum : si forte placeat Deo ut inde maledicas eis.

27 I rzekł Balak do niego: „Pójdź, a zawiodę cię na inne miejsce, może spodoba się Bogu, żebyś ich stamtąd przeklinał.”

28 Cumque duxisset eum super verticem montis Phogor, qui respicit solitudinem,

28 A gdy go zawiódł na wierzch góry Fogor, która jest zwrócona ku puszczy,

29 dixit ei Balaam : Ædifica mihi hic septem aras, et para totidem vitulos, ejusdemque numeri arietes.

29 rzekł mu Balaam: „Zbuduj mi tu siedem ołtarzów i nagotuj tyleż cielców i tę samą liczbę baranów.”

30 Fecit Balac ut Balaam dixerat : imposuitque vitulos et arietes per singulas aras.

30 Uczynił Balak, jak rzekł Balaam, i włożył cielce i barany na każdy ołtarz.