Księga Rodzaju, rozdział 34

1 Egressa est autem Dina filia Liæ ut videret mulieres regionis illius.

1 I wyszła Dyna, córka Lii, aby odwiedzić niewiasty owej krainy.

2 Quam cum vidisset Sichem filius Hemor Hevæi, princeps terræ illius, adamavit eam : et rapuit, et dormivit cum illa, vi opprimens virginem.

2 Ujrzawszy ją Sychem, syn Hemora Hewejczyka, książę owej ziemi, rozmiłował się w niej i porwał, i spał z nią gwałt uczyniwszy pannie.

3 Et conglutinata est anima ejus cum ea, tristemque delinivit blanditiis.

3 I spoiła się z nią dusza jego, a smutną cieszył łagodnymi słowy.

4 Et pergens ad Hemor patrem suum : Accipe, inquit, mihi puellam hanc conjugem.

4 I poszedłszy do Hemora, ojca swego, rzekł: „Weźmij mi tę dzieweczkę za żonę.”

5 Quod cum audisset Jacob absentibus filiis, et in pastu pecorum occupatis, siluit donec redirent.

5 Gdy to usłyszał Jakub w niebytności synów, zajętych około paszenia bydła, milczał, aż się oni wrócili.

6 Egresso autem Hemor patre Sichem ut loqueretur ad Jacob,

6 A gdy wyszedł Hemor, ojciec Sychema, aby mówić z Jakubem,

7 ecce filii ejus veniebant de agro : auditoque quod acciderat, irati sunt valde, eo quod fœdam rem operatus esset in Israël et, violata filia Jacob, rem illicitam perpetrasset.

7 oto synowie jego przychodzili z pola, a usłyszawszy, co się stało, rozgniewali się bardzo, przeto że sprosną rzecz uczynił wobec Izraela i zgwałciwszy córkę Jakuba dopuścił się rzeczy nieprzystojnej.

8 Locutus est itaque Hemor ad eos : Sichem filii mei adhæsit anima filiæ vestræ : date eam illi uxorem :

8 Mówił tedy Hemor do nich: „Dusza Sychema, syna mego, spoiła się z córką waszą. Dajcie mu ją za żonę;

9 et jungamus vicissim connubia : filias vestras tradite nobis, et filias nostras accipite,

9 i pobierzmy się z obu stron: córki wasze wydajcie za nas, a córki nasze pojmijcie.

10 et habitate nobiscum : terra in potestate vestra est : exercete, negotiamini, et possidete eam.

10 I mieszkajcie z nami: ziemia w mocy waszej jest, uprawiajcie ją, handlujcie i władajcie nią.”

11 Sed et Sichem ad patrem et ad fratres ejus ait : Inveniam gratiam coram vobis : et quæcumque statueritis, dabo :

11 Ale i Sychem rzekł do ojca i do braci jej: „Niech znajdę łaskę u was, a co jeno postanowicie, to dam.

12 augete dotem, et munera postulate, et libenter tribuam quod petieritis : tantum date mihi puellam hanc uxorem.

12 Podwyżcie wiano i darów żądajcie: dam, co zechcecie, tylko mi dajcie dzieweczkę za żonę!”

13 Responderunt filii Jacob Sichem et patri ejus in dolo, sævientes ob stuprum sororis :

13 Odpowiedzieli synowie Jakuba Sychemowi i ojcu jego zdradliwie, rozjątrzeni o zgwałcenie siostry:

14 Non possumus facere quod petitis, nec dare sororem nostram homini incircumciso : quod illicitum et nefarium est apud nos.

14 „Nie możemy uczynić, czego żądacie, ani dać siostry naszej człowiekowi nieobrzezanemu, co jest niegodną, niesłuszną i obrzydłą rzeczą u nas.

15 Sed in hoc valebimus fœderari, si volueritis esse similes nostri, et circumcidatur in vobis omne masculini sexus ;

15 Ale tak się możem połączyć, jeśli zechcecie być nam podobnymi i obrzeże się między wami każdy mężczyzna,

16 tunc dabimus et accipiemus mutuo filias vestras ac nostras : et habitabimus vobiscum, erimusque unus populus.

16 wtedy damy i weźmiemy wzajem córki wasze i nasze; i będziemy mieszkać z wami, i będziemy ludem jednym.

17 Si autem circumcidi nolueritis, tollemus filiam nostram, et recedemus.

17 Lecz jeśli nie będziecie chcieli się obrzezać, weźmiemy córkę naszą i odjedziemy.”

18 Placuit oblatio eorum Hemor, et Sichem filio ejus,

18 Podobała się myśl ich Hemorowi i Sychemowi, synowi jego.

19 nec distulit adolescens quin statim quod petebatur expleret : amabat enim puellam valde, et ipse erat inclytus in omni domo patris sui.

19 I nie odwlekał młodzieniec z uczynieniem tego, o co proszono; miłował bowiem bardzo ową dzieweczkę, a sam był najznamienitszy we wszystkim domu ojca swego.

20 Ingressique portam urbis, locuti sunt ad populum :

20 I wszedłszy w bramę miejską mówili do ludu:

21 Viri isti pacifici sunt, et volunt habitare nobiscum : negotientur in terra, et exerceant eam, quæ spatiosa et lata cultoribus indiget : filias eorum accipiemus uxores, et nostras illis dabimus.

21 „Mężowie ci są spokojni, a chcą mieszkać z nami; niech handlują w ziemi i niechaj ją uprawiają, bo jest szeroka i przestronna, i uprawiających potrzebuje. Córki ich będziemy brać za żony, a nasze im dawać będziemy.

22 Unum est quo differtur tantum bonum : si circumcidamus masculos nostros, ritum gentis imitantes.

22 Jedno jest, przez co się nam odwleka rzecz tak dobra: jeśli obrzeżemy mężczyzn naszych naśladując obyczaj narodu,

23 Et substantia eorum, et pecora, et cuncta quæ possident, nostra erunt : tantum in hoc acquiescamus, et habitantes simul, unum efficiemus populum.

23 i majętność ich i bydło, i co jeno mają, nasze będzie. Na to tylko się zgódźmy, a mieszkając społem jeden naród uczynimy.”

24 Assensique sunt omnes, circumcisis cunctis maribus.

24 I zgodzili się wszyscy, i obrzezali wszystkich mężczyzn.

25 Et ecce, die tertio, quando gravissimus vulnerum dolor est : arreptis duo filii Jacob, Simeon et Levi fratres Dinæ, gladiis, ingressi sunt urbem confidenter : interfectisque omnibus masculis,

25 Lecz oto dnia trzeciego, gdy najcięższa boleść z ran bywa dwaj synowie Jakubowi, Symeon i Lewi, bracia Dyny, porwawszy miecze weszli śmiało do miasta i pobiwszy wszystkich mężczyzn,

26 Hemor et Sichem pariter necaverunt, tollentes Dinam de domo Sichem sororem suam.

26 Hemora i Sychema, wespół zamordowali, a zabrali z domu Sychema Dynę, siostrę swoją.

27 Quibus egressis, irruerunt super occisos ceteri filii Jacob : et depopulati sunt urbem in ultionem stupri.

27 A gdy oni wyszli, przypadli na pobitych drudzy synowie Jakubowi i splądrowali miasto, mszcząc się za zgwałcenie.

28 Oves eorum, et armenta, et asinos, cunctaque vastantes quæ in domibus et in agris erant,

28 Owce ich i rogate bydło, i osły, i wszystko pustosząc, co w domach i na polach było,

29 parvulos quoque eorum et uxores duxerunt captivas.

29 dziatki też ich i żony w niewolę zabrali.

30 Quibus patratis audacter, Jacob dixit ad Simeon et Levi : Turbastis me, et odiosum fecistis me Chananæis, et Pherezæis habitatoribus terræ hujus : nos pauci sumus ; illi congregati percutient me, et delebor ego, et domus mea.

30 Gdy to zuchwale zrobili, rzekł Jakub do Symeona i Lewiego: „Zatroskaliście mię i przywiedliście na mnie nienawiść Chananejczyków i Ferezejczyków, mieszkańców tej ziemi. Nas niewielu; oni zgromadziwszy się porażą mię i zginę ja i dom mój.”

31 Responderunt : Numquid ut scorto abuti debuere sorore nostra ?

31 A oni odpowiedzieli: „Czyż jako wszetecznicy mieli nadużywać siostry naszej?”