Księga Rodzaju, rozdział 35

1 Interea locutus est Deus ad Jacob : Surge, et ascende Bethel, et habita ibi, facque altare Deo qui apparuit tibi quando fugiebas Esau fratrem tuum.

1 Tymczasem mówił Bóg do Jakuba: „Wstań i wstąp do Betel, i mieszkaj tam, a uczyń ołtarz Bogu, który ci się ukazał, kiedyś uciekał przed Ezawem, bratem twoim.”

2 Jacob vero convocata omni domo sua, ait : Abjicite deos alienos qui in medio vestri sunt, et mundamini, ac mutate vestimenta vestra.

2 Jakub tedy, zwoławszy wszystek swój dom, rzekł: „Odrzućcie bogi cudze, które są w pośrodku was, a oczyśćcie się i odmieńcie szaty wasze.

3 Surgite, et ascendamus in Bethel, ut faciamus ibi altare Deo : qui exaudivit me in die tribulationis meæ, et socius fuit itineris mei.

3 Wstańcie i wstąpmy do Betel, abyśmy tam uczynili ołtarz Bogu, który mię wysłuchał w dzień utrapienia mego i był mi towarzyszem drogi mojej.”

4 Dederunt ergo ei omnes deos alienos quos habebant, et inaures quæ erant in auribus eorum : at ille infodit ea subter terebinthum, quæ est post urbem Sichem.

4 Oddali mu tedy wszystkie bogi cudze, które mieli, i nausznice, które na uszach ich były; a on zakopał je pod terebintem, który jest za miastem Sychem.

5 Cumque profecti essent, terror Dei invasit omnes per circuitum civitates, et non sunt ausi persequi recedentes.

5 A gdy wyjechali, strach Boży padł na wszystkie okoliczne miasta, że nie śmieli gonić odchodzących.

6 Venit igitur Jacob Luzam, quæ est in terra Chanaan, cognomento Bethel : ipse et omnis populus cum eo.

6 Przyszedł tedy Jakub do Luzy, która jest w ziemi Chananejskiej, a przezwana jest Betel, on sam i wszystek lud z nim.

7 Ædificavitque ibi altare, et appellavit nomen loci illius, Domus Dei : ibi enim apparuit ei Deus cum fugeret fratrem suum.

7 I zbudował tam ołtarz i nadał owemu miejscu imię Dom Boży, bo mu się tam Bóg był ukazał, gdy uciekał przed bratem swoim.

8 Eodem tempore mortua est Debora nutrix Rebeccæ, et sepulta est ad radices Bethel subter quercum : vocatumque est nomen loci illius, Quercus fletus.

8 Tegoż czasu umarła Debora, mamka Rebeki, i pogrzebana została poniżej Betel pod dębem; i nadano temu miejscu imię Dąb Płaczu.

9 Apparuit autem iterum Deus Jacob postquam reversus est de Mesopotamia Syriæ, benedixitque ei

9 I ukazał się powtóre Bóg Jakubowi, gdy się wrócił z Mezopotamii syryjskiej, i błogosławił mu

10 dicens : Non vocaberis ultra Jacob, sed Israël erit nomen tuum. Et appellavit eum Israël,

10 mówiąc: „Nie będziesz więcej zwany Jakubem, ale Izrael będzie imię twoje.” I nazwał go Izraelem

11 dixitque ei : Ego Deus omnipotens : cresce, et multiplicare : gentes et populi nationum ex te erunt, reges de lumbis tuis egredientur,

11 i rzekł mu: „Jam Bóg wszechmogący. Rozradzaj się i mnóż się: narody i rzesze narodów będą z ciebie, królowie z biódr twoich wynijdą.

12 terramque quam dedi Abraham et Isaac, dabo tibi et semini tuo post te.

12 I ziemię, którą dałem Abrahamowi i Izaakowi, dam tobie i potomstwu twemu po tobie.”

13 Et recessit ab eo.

13 I odszedł od niego.

14 Ille vero erexit titulum lapideum in loco quo locutus fuerat ei Deus : libans super eum libamina, et effundens oleum :

14 A on postawił znak kamienny na miejscu, gdzie z nim Bóg mówił, i ofiarował na nim płynne ofiary, i wylał oliwę;

15 vocansque nomen loci illius Bethel.

15 i nazwał imię owego miejsca Betel.

16 Egressus autem inde, venit verno tempore ad terram quæ ducit Ephratam : in qua cum parturiret Rachel,

16 A odszedłszy stamtąd przyszedł czasu wiosny do ziemi, która wiedzie do Efraty. Tam, gdy Rachel rodziła w boleściach,

17 ob difficultatem partus periclitari cœpit. Dixitque ei obstetrix : Noli timere, quia et hunc habebis filium.

17 dla trudności porodu poczęła być w niebezpieczeństwie. I rzekła jej niewiasta położna: „Nie bój się, bo i tego syna będziesz miała.”

18 Egrediente autem anima præ dolore, et imminente jam morte, vocavit nomen filii sui Benoni, id est, Filius doloris mei : pater vero appellavit eum Benjamin, id est, Filius dextræ.

18 A gdy wychodziła dusza jej od boleści i gdy już śmierć nadchodziła, nazwała syna swego imieniem Benoni, to jest syn boleści mojej; a ojciec nazwał go Beniaminem, to jest synem prawicy.

19 Mortua est ergo Rachel, et sepulta est in via quæ ducit Ephratam, hæc est Bethlehem.

19 Umarła tedy Rachel i pogrzebana została na drodze, która wiedzie do Efraty, to jest Betlejem.

20 Erexitque Jacob titulum super sepulchrum ejus : hic est titulus monumenti Rachel, usque in præsentem diem.

20 I postawił Jakub znak na grobie jej; ten-ci jest znak na grobie Racheli aż do dnia dzisiejszego.

21 Egressus inde, fixit tabernaculum trans Turrem gregis.

21 A wyszedłszy stamtąd rozbił namiot za Wieżą Stada.

22 Cumque habitaret in illa regione, abiit Ruben, et dormivit cum Bala concubina patris sui : quod illum minime latuit. Erant autem filii Jacob duodecim.

22 A gdy mieszkał w owej krainie, poszedł Ruben i spał z Balą, nałożnicą ojca swego, co jemu nietajnym było. A było synów Jakubowych dwunastu.

23 Filii Liæ : primogenitus Ruben, et Simeon, et Levi, et Judas, et Issachar, et Zabulon.

23 Synowie Lii: pierworodny Ruben, i Symeon, i Lewi, i Juda, i Issachar, i Zabulon.

24 Filii Rachel : Joseph et Benjamin.

24 Synowie Racheli: Józef i Beniamin.

25 Filii Balæ ancillæ Rachelis : Dan et Nephthali.

25 Synowie Bali, sługi Racheli: Dan i Neftali.

26 Filii Zelphæ ancillæ Liæ : Gad et Aser : hi sunt filii Jacob, qui nati sunt ei in Mesopotamia Syriæ.

26 Synowie Zelfy, sługi Lii: Gad i Aser. Ci są synowie Jakubowi, którzy się mu urodzili w Mezopotamii syryjskiej.

27 Venit etiam ad Isaac patrem suum in Mambre, civitatem Arbee, hæc est Hebron, in qua peregrinatus est Abraham et Isaac.

27 Przyszedł też do Izaaka, ojca swego do Mambre, miasta Arbee, to jest Hebronu, gdzie był gościem Abraham i Izaak.

28 Et completi sunt dies Isaac centum octoginta annorum.

28 I wypełniło się dni Izaaka sto osiemdziesiąt lat.

29 Consumptusque ætate mortuus est : et appositus est populo suo senex et plenus dierum : et sepelierunt eum Esau et Jacob filii sui.

29 I zestarzawszy się umarł i przyłączony został do ludu swego, stary i dni pełen; i pogrzebali go Ezaw i Jakub, synowie jego.