Nowenna do Matki Bożej z Guadalupe — pełny tekst

Nowenna do Matki Bożej z Guadalupe to dziewięć dni modlitwy u stóp wizerunku z Tepeyac, w których zawierzamy naszą intencję Tej, która rzekła do Juana Diega: „Czyż nie jestem tu Ja, twoja Matka?”. Prosimy przez wstawiennictwo Najświętszej Dziewicy, Matki prawdziwego Boga, patronki obu Ameryk, matek i dzieci jeszcze nienarodzonych, o łaskę, którą wypowiadamy prosto i wyraźnie przez wszystkie dziewięć dni. Rozpoczynamy ją tradycyjnie 3 grudnia, aby zakończyć 11 grudnia, w wigilię święta przypadającego 12 grudnia — choć wolno ją odmawiać w każdym czasie i w każdej potrzebie.

Uwaga o tym nabożeństwie

Nabożeństwo guadalupańskie nie jest nowinką: objawienia na wzgórzu Tepeyac miały miejsce w grudniu 1531 roku, a Stolica Apostolska potwierdzała je stopniowo przez wieki. Benedykt XIV bullą Non est equidem w 1754 roku zatwierdził patronat Matki Bożej z Guadalupe nad Nową Hiszpanią i nadał świętu 12 grudnia własną Mszę i oficjum. Leon XIII zezwolił na koronację wizerunku, dokonaną 12 października 1895 roku; Pius X w 1910 roku ogłosił Matkę Bożą z Guadalupe Patronką Ameryki Łacińskiej, a Pius XII nazwał ją 12 października 1945 roku Cesarzową obu Ameryk i w 1946 roku ustanowił Patronką obu Ameryk. Sam Juan Diego, posłaniec Dziewicy, został beatyfikowany 6 maja 1990 roku i kanonizowany 31 lipca 2002 roku — to jedyny element tej historii późniejszy niż rok 1962, i podajemy go uczciwie, nie zaś jako świadectwo starożytne. Tekst nowenny, który tu podajemy, sięga tradycyjnego nabożeństwa rozważającego rysy świętego wizerunku, a modlitwa końcowa jest autentyczną kolektą z Mszy o Matce Bożej z Guadalupe. Kto szuka odpowiednika czysto rodzimego, znajdzie go w nowennie do Matki Bożej Częstochowskiej, zbudowanej na tej samej ufności wobec cudownego obrazu.

Pełny tekst nowenny do Matki Bożej z Guadalupe

Uklęknij przed wizerunkiem Najświętszej Dziewicy, skup się na chwilę, a potem odmów akt żalu, aby stanąć przed Matką Bożą z sercem oczyszczonym.

Porządek każdego z dziewięciu dni jest ten sam: znak krzyża świętego, akt żalu, modlitwa pamięci z Guadalupe, wypowiedzenie swojej intencji, cztery razy Salve Regina na pamiątkę czterech objawień na Tepeyac, wreszcie rozważanie i modlitwa właściwa danemu dniowi z Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

Modlitwy wspólne na każdy dzień

W imię Ojca,
i Syna,
i Ducha Świętego.
Amen.

Następnie akt żalu:

Ach, żałuję za me złości jedynie dla Twej miłości. Bądź miłościw mnie grzesznemu, dla Ciebie odpuszczam bliźniemu.

Potem modlitwa pamięci z Guadalupe:

Pomnij, o najmiłosierniejsza Dziewico z Guadalupe, że w swoich objawieniach na wzgórzu Tepeyac obiecałaś okazać swoją litość i pomoc wszystkim, którzy miłując Cię i ufając Tobie, wezwą Twojej opieki i wzywać Cię będą w swoich potrzebach i utrapieniach; obiecałaś wysłuchać naszych błagań, otrzeć nasze łzy i dać nam pociechę i ulgę. Nigdy nie słyszano, aby ktokolwiek, kto uciekł się do Twojej obrony, został opuszczony. Tą ufnością ożywieni, biegniemy do Ciebie, o Maryjo, zawsze niepokalana Dziewico i Matko prawdziwego Boga; przygnieceni ciężarem naszych grzechów, upadamy przed Tobą, pewni, że raczysz wypełnić swoje miłosierne obietnice. Zechciałaś pozostać wśród nas przez swój przedziwny wizerunek, Ty, któraś jest naszą Matką, naszym zdrowiem i naszym życiem: pod Twoim macierzyńskim spojrzeniem się kładziemy i nie mamy się już czego lękać. O święta Boża Rodzicielko, nie gardź naszymi prośbami, lecz w swoim miłosierdziu wysłuchaj nas i wysłuchawszy, spełnij. Amen.

Wypowiedz tu, prosto i wyraźnie, łaskę, o którą prosisz Matkę Bożą z Guadalupe — tę samą przez wszystkie dziewięć dni.

Następnie odmawia się cztery razy Salve Regina, na pamiątkę czterech objawień na Tepeyac.

Witaj, Królowo, Matko miłosierdzia,
życie, słodyczy i nadziejo nasza, witaj.
Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy.
Do Ciebie wzdychamy, jęcząc i płacząc
na tym łez padole.
Przeto, Orędowniczko nasza,
one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć.
A Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego,
po tym wygnaniu nam okaż.
O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo.

Dawną historię i sens tej antyfony wyjaśniamy szerzej w artykule o modlitwie Witaj, Królowo.

Dzień 1 — Korona: Królowa Nieba

W sobotę 9 grudnia 1531 roku Juan Diego, ubogi Indianin niedawno ochrzczony, wspinał się na wzgórze Tepeyac, gdy zatrzymał go śpiew ptaków, a głos zawołał go po imieniu. Najświętsza Dziewica ukazała mu się, odziana światłem, i oznajmiła, że jest Matką prawdziwego Boga. Dawne kopie tilmy ukazują jej skroń otoczoną koroną: bo Ta, która przemawiała do prostego człowieka w jego własnym języku, jest Córką Ojca, Matką Syna, Oblubienicą Ducha Świętego i Królową wszelkiego stworzenia.

O najświętsza Pani z Guadalupe, ta korona, którą opasane jest Twoje czoło, głosi, żeś jest Królową Nieba i wszechświata. Jako Córka, jako Matka i jako Oblubienica Najwyższego masz nad wszelkim stworzeniem władzę zupełną i najsłuszniejsze prawo: jestem więc Twój z tysiąca tytułów. Lecz nie wystarcza mi należeć do Ciebie przez to panowanie, które sprawujesz nad wszystkimi: chcę należeć do Ciebie także z wolnego wyboru mojej woli. Padając przed tronem Twego majestatu, obieram Cię za moją Królową i moją Panią, i chcę odtąd zależeć od Ciebie, i aby zamysły Bożej Opatrzności względem mnie przechodziły przez Twoje ręce. Rozporządzaj mną, jak Ci się spodoba: składam w Twoje ręce wszystkie zdarzenia mojego życia, ufając Twojej dobroci, że wszystko obróci się na dobro mojej duszy i na chwałę tego Pana, który ma w Tobie upodobanie. Amen.

Ojcze nasz, któryś jest w niebie:
święć się imię Twoje.
Przyjdź królestwo Twoje.
Bądź wola Twoja,
jako w niebie, tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego
daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy
naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Amen.

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna,
Pan z Tobą.
Błogosławionaś Ty między niewiastami,
i błogosławiony owoc żywota Twojego, Jezus.
Święta Maryjo, Matko Boża,
módl się za nami grzesznymi
teraz i w godzinę śmierci naszej.
Amen.

Chwała Ojcu i Synowi,
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku,
teraz i zawsze,
i na wieki wieków.
Amen.

Dzień 2 — Złożone ręce: nasza orędowniczka

Na tilmie ręce Dziewicy są złożone przed piersią: to nie gest tej, która daje sama z siebie, lecz tej, która błaga i oręduje. Powiedziała Juanowi Diego, że pragnie świątyni, aby w niej okazywać swoje miłosierdzie, słuchać płaczu i zaradzać nędzom. Oto porządek modlitwy chrześcijańskiej: Bóg sam jest sprawcą łaski, a Maryja jest orędowniczką wszechmocną przez błaganie, która zanosi do Syna to, o co sami prosić nie śmiemy.

O najświętsza Dziewico z Guadalupe, jakże dobrze widać, żeś jest naszą orędowniczką przed trybunałem Bożym! Te przepiękne ręce, które nigdy nie przestają nam dobrze czynić, składasz przed piersią na znak tej, która błaga i prosi, dając nam przez to poznać, że z tronu chwały, jako Królowa aniołów i ludzi, pełnisz nadal urząd orędowniczki, broniąc naszej sprawy. Jakimi uczuciami wdzięczności zdołam odpłacić tyle dobroci, skoro w całym moim sercu nie ma czym jej zapłacić? Do Ciebie się uciekam, abyś mnie ubogaciła drogocennymi darami gorącej miłości, głębokiej pokory i skorego posłuszeństwa Panu. Wzmóż swoje błagania, pomnóż swoje prośby i nie przestawaj prosić Wszechmocnego, aby uczynił mnie Twoim i pozwolił mi w chwale dziękować Ci za szczęśliwy owoc Twego wstawiennictwa. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 3 — Promienie słońca: Niewiasta obleczona w światło

„Wielki znak ukazał się na niebie: Niewiasta obleczona w słońce, a księżyc pod jej stopami, a na jej głowie wieniec z gwiazd dwunastu.” Promienie otaczające wizerunek z Tepeyac mówiły ludowi indiańskiemu, który czcił słońce, że Ta, która przed nim stoi, nie jest ich bogiem, lecz że zasłania je swoim ciałem i nosi w łonie Tego, który uczynił słońce. Ona nie jest światłem: jest cała przeniknięta światłem niestworzonym, jak witraż przeniknięty dniem, który przezeń przechodzi.

O najświętsza Dziewico Maryjo z Guadalupe, cóż mogę myśleć, widząc Cię otoczoną promieniami słońca, jeśli nie to, żeś jest najściślej zjednoczona ze Słońcem Bóstwa i że nie ma w Twojej duszy niczego, co nie byłoby światłem, łaską i świętością? Cóż mogę myśleć, jeśli nie to, że Bóg trzyma Cię zawsze w swoim sercu? Uniesiony radością, jaką mi to sprawia, staję przed tronem Twojej władzy i błagam, abyś raczyła przesłać aż do mojego serca jeden ze swych płonących promieni: oświeć jego światłem mój rozum, rozpal nim moją wolę; spraw, bym wreszcie pojął, że żyję w złudzeniu przez cały czas, gdy nie staram się miłować Ciebie i miłować mojego Boga, i że nędznie się łudzę, gdy miłuję coś, co nie jest moim Bogiem, i gdy nie miłuję Ciebie dla Boga. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 4 — Anioł u jej stóp: tron serca

U dołu wizerunku anioł podtrzymuje rozwartymi ramionami płaszcz i suknię Królowej i rozpościera skrzydła jak dywan pod jej stopami. Juan Diego uważał się za niegodnego: gdy jego wuj Juan Bernardino zachorował, chciał ominąć Dziewicę ze wstydu i pośpiechu. Ona czekała nań na drodze i rzekła mu te słowa, które odtąd nie przestają pocieszać jej dzieci: „Czyż nie jestem tu Ja, twoja Matka? Czyż nie jesteś w moim cieniu i pod moją opieką?” To, co anioł czyni swymi skrzydłami, czyńmy my naszym sercem.

O najświętsza Maryjo z Guadalupe, jeśli anioł z Nieba za tak wielki zaszczyt poczytuje sobie być u Twoich stóp i na dowód swej radości otwiera ramiona i rozpościera skrzydła, aby uczynić z nich dywan dla Twojego majestatu, cóż mam czynić ja, aby okazać Ci moją cześć — nie głową ani ramionami, lecz sercem i duszą, aby uświęcona Twymi Boskimi stopami stała się tronem godnym Twojej władzy? Racz, o Pani, przyjąć ten hołd; nie gardź nim jako niegodnym Ciebie, bo czego mu brak w zasłudze z powodu mojej nędzy i ubóstwa, to dopełniam dobrą wolą i pragnieniem. Wejdź do mojego serca, a ujrzysz, że nie porusza go inne skrzydło niż pragnienie bycia Twoim i lęk przed obrażeniem Twego Boskiego Syna. Uczyń w nim swój tron, a nie splami się już, dając wstęp grzechowi ani czyniąc się niewolnikiem szatana. Spraw, abym żył już tylko dla Jezusa i Maryi. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 5 — Gwiazdy płaszcza: czystość i miłość

Jej płaszcz usiany jest gwiazdami. Lud z Tepeyac czytał niebo i ujrzał, że Pani nosi na sobie firmament, nie będąc jego niewolnicą: jest wyższa niż gwiazdy, Ona, która trzyma je niby haft. Gwiazdy jej płaszcza to jej cnoty — światła małe i stałe, które świecą jedynie słońcem, jakie odbijają. Świętość nie jest więc blaskiem własnym, lecz odbiciem; a dusza, która chce być piękna, musi dać się wyhaftować pokorą, czystością i miłością.

O najświętsza Dziewico Maryjo z Guadalupe, jakaż inna szata przystawałaby Tej, która pięknością swoją jest niebem, jeśli nie płaszcz cały pełen gwiazd? Czymże mogła się ozdobić piękność cała niebiańska, jeśli nie blaskiem cnót tak jasnych i promiennych jak Twoje? Błogosławiona po tysiąckroć ręka tego Boga, który zechciał złączyć w Twojej niezmiernej piękności czystość tak wzniosłą i cześć tak świetlaną z pokorą tak miłą. Padam, o Pani, przejęty pięknością tak słodką, i pragnąłbym, aby oczy moje wpatrywały się zawsze w Ciebie, by serce moje nie dało się porwać żadnej innej miłości prócz Twojej. Nie osiągnę tego pragnienia, jeśli te promienne gwiazdy, którymi jesteś ozdobiona, nie tchną we mnie gorącej i żarliwej miłości, abym całym sercem i wszystkimi siłami miłował mojego Boga, a po moim Bogu Ciebie, godny przedmiot miłości wszystkich. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 6 — Księżyc pod jej stopami: stałość

Pod jej stopami ciemny księżyc: gwiazda nocy, którą dawny lud czcił, a która wzrasta i ubywa, nigdy nie pozostając ta sama. Dziewica depcze go nie z pogardy, lecz aby okazać, że zwyciężyła wszystko, co przemija. Nie znała żadnego ubytku ani umniejszenia łaski: poczęta bez grzechu, była pełna łaski od pierwszej chwili — prawda, którą Kościół uroczyście wyznaje w dogmacie o Niepokalanym Poczęciu. My przeciwnie jesteśmy niestali jak księżyc; a jedyną naszą stałością jest trwać u jej stóp.

O najświętsza Dziewico Maryjo z Guadalupe, jakże dobrze przystoi Twojej władzy ten dywan, który księżyc tworzy pod Twymi świętymi stopami! Zajaśniałaś jako niezwyciężona Królowa ponad marnościami świata, a będąc wyższa nad całe stworzenie, nigdy nie doznałaś ubytku najlżejszej niedoskonałości; owszem, od pierwszej swojej chwili byłaś pełna łaski. Nędzny ja, o Pani, który nie umiejąc wytrwać w postanowieniach, jakie czynię, nie mam stałości w cnocie, a stały jestem tylko w moich złych nawykach. Zmiłuj się nade mną, Matko kochająca i czuła; skoro jestem jak księżyc w mojej niestałości, niech będę przynajmniej jak księżyc, który leży u Twoich stóp, to jest zawsze mocny w nabożeństwie i miłości ku Tobie, abym nie doznawał ubytków grzechu. Spraw, bym trwał zawsze u Twoich stóp przez miłość i nabożeństwo, a nie będę już lękał się zaniku łaski, lecz oddam się cały moim obowiązkom, brzydząc się z serca wszystkim, co obraża mojego Boga. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 7 — Uboga tilma: pokora

Biskup Zumárraga żądał znaku. Dziewica posłała Juana Diego, aby na zmarzniętym szczycie Tepeyac zebrał kastylijskie róże, które tam nie rosły i których grudzień nie zna; i sama ułożyła je własnymi rękami w ubogim płaszczu ubogiego. Dnia 12 grudnia 1531 roku Indianin rozwinął swoją tilmę przed biskupem: róże opadły, a na grubym płótnie z agawy, które nie trwa dwudziestu lat, ukazał się wizerunek, którego nic nie zatarło. Bóg nie wybrał jedwabiu, lecz szatę człowieka wzgardzonego.

O najświętsza Dziewico Maryjo z Guadalupe, nic nie widzę w tym przepięknym wizerunku, co by mnie nie prowadziło do poznania wzniosłych doskonałości, jakimi Pan obdarzył Twoją najniewinniejszą duszę. To grube i wzgardzone płótno, ta uboga, lecz szczęśliwa szata, na której odbita jest Twoja niezrównana piękność, jasno ukazują najgłębszą pokorę, która stała się fundamentem Twojej zdumiewającej świętości. Nie wzgardziłaś ubogą tuniką Juana Diego, aby na niej odcisnąć swoje oblicze, będące zachwytem aniołów, podziwem ludzi i uwielbieniem całego wszechświata. Jakże więc nie miałbym spodziewać się po Twojej dobroci, że nędza i ubóstwo mojej duszy nie będą przeszkodą, byś odcisnęła w niej swój najwdzięczniejszy obraz? Ofiaruję Ci płótno mojego serca: weź je, o Pani, w swoje ręce i nigdy go nie opuszczaj, bo pragnę, aby nie zajmowało się niczym innym, jak tylko miłowaniem Ciebie i miłowaniem Boga. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 8 — Złota obwódka: miłość bliźniego

Suknia Dziewicy obwiedziona jest najczystszym złotem: to figura miłości, która jest złotem cnót i wartością wszystkich naszych uczynków. A na tej sukni czarna wstęga przepasuje jej stan, na sposób indiańskich kobiet oczekujących dziecka: Pani z Tepeyac przyszła brzemienna, niosąc Dziecię Boże ludowi, który składał w ofierze własne dzieci — i ofiary z ludzi ustały. Jest więc bardziej niż ktokolwiek Matką i opiekunką najmniejszych, dzieci jeszcze nienarodzonych i wszystkich, których świat nie liczy.

O najświętsza Dziewico z Guadalupe, jakże tajemnicza i jakże trafna była ręka Najwyższego Artysty, haftując Twoją suknię tą obwódką z najczystszego złota, która jej służy za ozdobę! Wskazywała ona niewątpliwie na owo najczystsze złoto miłości i umiłowania Boga, którym ubogacone były Twoje czyny. I któż zwątpi, o Pani, że ta Twoja gorąca miłość i umiłowanie Boga zawsze szły w parze z miłością bliźniego, i że królując w niebieskiej ojczyźnie, nigdy o nas nie zapomniałaś? Otwórz łono swoich zmiłowań temu, kto tak nędzny; podaj rękę temu, kto upadłszy, wzywa Cię, aby powstać. Będę wysławiał chwałę, żem znalazł w sobie nędzę bardziej niż wszystkie inne odpowiadającą Twojemu współczuciu i Twojemu miłosierdziu. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Dzień 9 — Wizerunek, który trwa: ufność

Minęło blisko pięć wieków, a płótno z agawy ani nie zbutwiało, ani nie zblakło. W latach, które nastąpiły po Tepeyac, około dziewięciu milionów Indian przyjęło chrzest, a bożki upadły. Benedykt XIV nadał w roku 1754 temu świętu 12 grudnia własną Mszę i oficjum, odnosząc do niej słowo psalmu: Nie uczynił tak żadnemu narodowi. Leon XIII ukoronował wizerunek w roku 1895, Pius XII ogłosił Matkę Bożą z Guadalupe patronką obu Ameryk, a posłaniec, Juan Diego, został wyniesiony na ołtarze. U kresu tej nowenny prośmy, aby wyryła w naszej duszy obraz swojego Syna, jak wyryła swój własny na tilmie ubogiego.

O najświętsza Dziewico z Guadalupe, cóż mogłoby być dla Ciebie niemożliwe, skoro mnożąc cuda, nie znalazłaś przeszkody ani w ubóstwie, ani w szorstkości tkaniny, aby utworzyć na niej tak przecudny swój wizerunek, którego żarłoczność czasu przez ponad cztery wieki nie zdołała ani zniszczyć, ani zatrzeć? Jakże potężna to pobudka, by ożywić moją ufność i błagać Cię, abyś, otwierając łono swoich zmiłowań, wedle owej rozległej mocy, jaką dała Ci Boska Wszechmoc dla wspomagania śmiertelnych, raczyła wyryć w mojej duszy obraz Najwyższego, który zgładził moje winy! Niech Twojej litości nie powstrzyma szorstkość moich przewrotnych obyczajów; racz tylko na mnie spojrzeć, a już przez to podniosą się moje nadzieje; bo nie mogę uwierzyć, że jeśli na mnie spojrzysz, nie wzruszy się Twoje wnętrze nad moją nędzą. Po Jezusie Ty jesteś moją jedyną nadzieją, o Najświętsza Dziewico Maryjo. Amen.

Ojcze nasz. Zdrowaś Maryjo. Chwała Ojcu.

Zakończenie nowenny

V. Nie uczynił tak żadnemu narodowi.
R. I nie objawił im swoich wyroków.

Módlmy się.

Boże, któryś postawiwszy nas pod szczególną opieką Najświętszej Maryi Panny, zechciał obsypać nas nieustannymi dobrodziejstwami: daj Twoim proszącym, abyśmy, ciesząc się dziś na ziemi jej pamięcią, radowali się w niebie jej widokiem. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Matko Boża z Guadalupe, módl się za nami.

W imię Ojca,
i Syna,
i Ducha Świętego.
Amen.

Warianty nowenny do Matki Bożej z Guadalupe

Nowenna dzień po dniu. Każdy dzień jest zamknięty w sobie: modlitwy wspólne, rozważanie jednego rysu wizerunku, modlitwa dnia i trzy modlitwy podstawowe. Kto chce zacząć „dzień 1 przed świętem Najświętszej Maryi z Guadalupe”, odmawia po prostu dzień pierwszy 3 grudnia i idzie dalej po kolei.

Nowenna przed świętem — czy przed wspomnieniem — Najświętszej Maryi z Guadalupe. Spotyka się obie nazwy, bo stopień obchodu 12 grudnia nie jest wszędzie ten sam: w Meksyku i w obu Amerykach dzień ten ma rangę święta, gdzie indziej bywa wspomnieniem Najświętszej Maryi Panny z Guadalupe. Nowenna jest w obu wypadkach ta sama i tak samo się ją liczy: dziewięć dni kończących się w wigilię 12 grudnia. Tak samo bez różnicy mówi się „nowenna do Matki Bożej z Guadalupe”, „do Matki Boskiej z Guadalupe” czy skrótowo „do MB z Guadalupe” — chodzi o jedno i to samo nabożeństwo.

Nowenna do Maryi z Guadalupe dla matek oczekujących dziecka. Nie ma osobnego tekstu — jest ten sam tekst z inną intencją. Dziewica z Tepeyac ukazała się brzemienna, przepasana czarną wstęgą matek indiańskich, i przyszła do ludu, który zabijał swoje dzieci. Dlatego kobiety brzemienne, małżonkowie proszący o potomstwo i ci, którzy modlą się za dzieci nienarodzone, wypowiadają swoją intencję w miejscu wskazanym po modlitwie pamięci i trwają przy niej dziewięć dni. Można ją złączyć z modlitwą za dzieci.

Nowenna i litania do Maryi z Guadalupe. Wielu dołącza po modlitwie dnia litanię maryjną. Kościół nie posiada osobnej litanii guadalupańskiej zatwierdzonej do publicznego kultu; odmawia się więc Litanię Loretańską, dodając na końcu wezwanie Matko Boża z Guadalupe, módl się za nami.

Nowenna krótka. Kto nie ma czasu, zachowuje szkielet: znak krzyża, akt żalu, modlitwa pamięci, intencja, jedno Salve Regina, modlitwa dnia, Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Chwała Ojcu. Lepiej odmówić krótko i wiernie przez dziewięć dni niż długo i tylko trzy razy.

Nowenna w formie PDF. Tę stronę można wydrukować albo zapisać jako PDF wprost z przeglądarki (Ctrl+P, następnie „Zapisz jako PDF”); tekst jest kompletny i wystarcza do modlitwy bez żadnej innej książki.

Jak odmawiać nowennę do Matki Bożej z Guadalupe

Nowenna to dziewięć dni modlitwy — zwyczaj sięgający dziewięciu dni, w których Apostołowie z Maryją trwali na modlitwie w Wieczerniku, oczekując Ducha Świętego. Wyjaśniamy to szerzej w artykule o tym, czym jest nowenna.

Tradycyjna data rozpoczęcia to 3 grudnia: dziewiąty dzień przypada wtedy 11 grudnia, w wigilię święta 12 grudnia. Ta data pada w Adwencie, co nie jest przypadkiem: Dziewica z Tepeyac ukazała się brzemienna, jako Matka oczekująca — a Adwent jest właśnie czasem oczekiwania. Nic jednak nie przeszkadza, aby zacząć nowennę w innym czasie: w naglącej potrzebie, przed operacją, przed rozwiązaniem, przed decyzją, o nawrócenie kogoś bliskiego.

Kilka rad praktycznych. Odmawiaj o tej samej porze, najlepiej przed wizerunkiem lub obrazkiem Matki Bożej z Guadalupe ze świecą. Trzymaj się jednej, wyraźnie nazwanej intencji przez wszystkie dziewięć dni. Jeśli możesz, przystąp w tym czasie do spowiedzi i Komunii świętej: nowenna nie jest zaklęciem, lecz przygotowaniem duszy. I pamiętaj, czego uczy katechizm: nie modlimy się do Dziewicy jak do tej, która sama z siebie udziela łaski, lecz jak do naszej orędowniczki, która wyprasza ją u Boga, jedynego sprawcy wszelkiego dobra.

Objawienia na Tepeyac i święta Boża Rodzicielka z Guadalupe

W grudniu 1531 roku, dziesięć lat po upadku państwa Azteków, Najświętsza Dziewica ukazała się na wzgórzu Tepeyac pod Meksykiem ubogiemu, niedawno ochrzczonemu Indianinowi, Juanowi Diego. Miał wówczas około pięćdziesięciu siedmiu lat, mieszkał w Tolpetlac i chodził pieszo kilka mil na katechizm i Mszę do Tlatelolco. Dziewica przemówiła do niego w jego własnym języku nahuatl, nazwała się „zawsze Dziewicą świętą Maryją, Matką prawdziwego Boga, przez którego się żyje” i poprosiła, aby w tym miejscu wzniesiono świątynię, gdzie okaże swoje miłosierdzie wszystkim, którzy się do niej uciekną.

Biskup Juan de Zumárraga, franciszkanin, przyjął posłańca z rozwagą i żądał znaku. Tymczasem wuj Juana Diega, Juan Bernardino, zapadł śmiertelnie na zdrowiu; Indianin, spiesząc po kapłana, chciał ominąć wzgórze, aby uniknąć spotkania. Wtedy Dziewica zaszła mu drogę i rzekła: „Czyż nie jestem tu Ja, twoja Matka? Czyż nie jesteś w moim cieniu i pod moją opieką?” — zapewniając zarazem, że wuj już jest uzdrowiony. Kazała mu zebrać na zmarzniętym szczycie kastylijskie róże, których o tej porze roku i w tym miejscu być nie mogło, i sama ułożyła je w jego tilmie. Gdy 12 grudnia Juan Diego rozwinął płaszcz przed biskupem, róże opadły, a na płótnie z włókien agawy ukazał się, nie ludzką ręką malowany, wizerunek czczony po dziś dzień.

Skutki były takie, jakich żaden misjonarz nie przewidział: w latach po Tepeyac niemal cały lud indiański, dotąd przywiązany do bożków i ofiar z ludzi, przyjął chrzest — mówi się o dziewięciu milionach ochrzczonych w piętnaście lat. Juan Diego resztę życia spędził w ubogiej izbie przy kaplicy, strzegąc świętego obrazu i opowiadając pielgrzymom, co widział; zmarł około roku 1548. Tę historię czytamy oczyma dawnego Kościoła: nie jako opowieść o „spotkaniu kultur”, lecz jako nawrócenie ludu z ciemności bałwochwalstwa do wiary w prawdziwego Boga — dokładnie tak, jak lekcje Mszy Benedykta XIV o Guadalupe, które stosują do Dziewicy z Tepeyac słowa Psalmu: Nie uczynił tak żadnemu narodowi.

Często zadawane pytania

Kiedy zaczyna się nowenna do Matki Bożej z Guadalupe?

Tradycyjnie 3 grudnia. Dziewiąty i ostatni dzień przypada wtedy 11 grudnia, w wigilię święta Matki Bożej z Guadalupe, obchodzonego 12 grudnia — w rocznicę dnia, w którym Juan Diego rozwinął tilmę przed biskupem Zumárragą.

Czy nowennę do Matki Bożej z Guadalupe można odmawiać poza grudniem?

Tak. Zwyczaj wiąże ją ze świętem, lecz nowenna błagalna nie jest przywiązana do kalendarza: odmawia się ją w każdej potrzebie i o każdej porze roku. Jedynym warunkiem jest wierność — dziewięć dni bez przerwy, z tą samą intencją.

Jak odmawiać nowennę do Matki Bożej z Guadalupe krok po kroku?

Znak krzyża, akt żalu, modlitwa pamięci z Guadalupe, wypowiedzenie intencji, cztery razy Salve Regina (na pamiątkę czterech objawień), rozważanie i modlitwa danego dnia, wreszcie Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu. Dziewiątego dnia dodaje się werset, kolektę i końcowe wezwanie.

Dlaczego odmawia się cztery razy Salve Regina?

Na pamiątkę czterech objawień na wzgórzu Tepeyac: dwóch w sobotę 9 grudnia 1531 roku, trzeciego nazajutrz i czwartego 12 grudnia, gdy Dziewica ułożyła róże w tilmie. Liczba modlitw jest tu pamięcią, nie magią.

Czy istnieje nowenna do Maryi z Guadalupe dla matek oczekujących dziecka?

Nie ma osobnego tekstu — jest ta sama nowenna z inną intencją. Ponieważ Dziewica z Tepeyac ukazała się brzemienna, przepasana czarną wstęgą matek, kobiety w stanie błogosławionym i modlący się za dzieci nienarodzone wypowiadają swoją prośbę w miejscu przewidzianym na intencję i trwają przy niej dziewięć dni.

Czy jest litania do Matki Bożej z Guadalupe?

Kościół nie zatwierdził do publicznego kultu osobnej litanii guadalupańskiej. Kto chce złączyć nowennę z litanią, odmawia Litanię Loretańską i dodaje wezwanie Matko Boża z Guadalupe, módl się za nami.

Co zrobić, jeśli opuszczę jeden dzień nowenny?

Nie ma tu grzechu ani „zerwanej łaski”: Bóg nie liczy dni jak lichwiarz. Najlepiej jednak zacząć od nowa albo nadrobić opuszczony dzień, bo wartością nowenny jest właśnie wytrwałość — dziewięć dni uporu w prośbie, jak wdowa z Ewangelii.

Czy trzeba mieć wizerunek Matki Bożej z Guadalupe?

Nie jest to konieczne, ale bardzo pomaga. Cała ta nowenna jest rozważaniem rysów świętego obrazu — korony, rąk, promieni, gwiazd, księżyca, tilmy — więc obrazek przed oczami czyni z modlitwy to, czym być powinna: patrzenie na Matkę i mówienie do Niej.

Odmawiaj tę nowennę dzień po dniu, z przypomnieniami i nagraniem audio, w aplikacji Iter Fidei. Pobierz tutaj.

Źródła. Pismo Święte w przekładzie ks. Jakuba Wujka (Ap 12, 1; Ps 147, 20; Łk 1, 28. 42; Mt 6, 9-13); Mszał Rzymski, Msza i oficjum o Najświętszej Maryi Pannie z Guadalupe nadane przez Benedykta XIV, bulla Non est equidem, 1754; Martyrologium Rzymskie; Katechizm Soboru Trydenckiego, o modlitwie i wzywaniu świętych; tradycyjne nabożeństwo guadalupańskie rozważające rysy świętego wizerunku z Tepeyac.