A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
III Reis 17
1 Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab : Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba.
1 E Elias tesbita, dos habitantes de Galaad, disse a Acab: Viva o Senhor Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não cairá nem orvalho nem chuva, senão conforme as palavras da minha bôca.
2 Et factum est verbum Domini ad eum, dicens :
2 E dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, dizendo:
3 Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem,
3 Retira-te daqui, e vai para a banda do oriente, e esconde-te ao pé da Torrente de Carit, que é defronte do Jordão,
4 et ibi de torrente bibes : corvisque præcepi ut pascant te ibi.
4 e lá beberás da torrente: E eu mandei aos corvos que te sustentem ali mesmo.
5 Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini : cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem.
5 Partiu pois, e obrou em conformidade da ordem do Senhor, e tendo-se retirado, se alojou ao pé da torrente de Carit, que é defronte do Jordão.
6 Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente.
6 E os corvos lhe traziam pela manhã pão e carne, e êle bebia da torrente.
7 Post dies autem siccatus est torrens : non enim pluerat super terram.
7 Mas passados dias secou-se a torrente: Porque não tinha chovido sôbre a terra.
8 Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens :
8 Falou-lhe pois o Senhor, dizendo:
9 Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi : præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te.
9 Levanta-te, e vai para Sarepta dos sidônios e ali estarás: Porque eu ordenei a uma mulher viúva que te sustente.
10 Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei : Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam.
10 Levantou-se, e foi para Sarepta. E quando êle tinha chegado à porta da cidade, lhe apareceu uma mulher viúva apanhando lenha, e êle a chamou, e lhe disse: Dá-me num vaso uma pouca d'água para beber.
11 Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens : Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua.
11 E quando ela lha ia buscar, gritou Elias após ela, dizendo: Traze-me também, te peço, um bocado de pão na tua mão.
12 Quæ respondit : Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho : en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur.
12 Ela lhe respondeu: Viva o Senhor teu Deus, que eu não tenho pão, senão sòmente obra de um punhado de farinha numa panela, e um pouco de azeite na almotolia: Eis-aqui ando eu ajuntando uns pauzinhos para ir prepará-lo para mim, e para meu filho para comermos, e depois morrer.
13 Ad quam Elias ait : Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti : verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me : tibi autem et filio tuo facies postea.
13 E Elias lhe disse: Não temas, mas vai, e faze como disseste: Contudo faze primeiro para mim dessa pouca de farinha um pãozinho cozido debaixo do rescaldo, e traze-mo: Para ti e para teu filho o farás depois.
14 Hæc autem dicit Dominus Deus Israël : Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ.
14 Porque eis-aqui o que diz o Senhor Deus de Israel: A farinha que está na panela não faltará, nem se diminuirá na almotolia o azeite até o dia em que o Senhor faça cair chuva sôbre a terra.
15 Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ : et comedit ipse, et illa, et domus ejus : et ex illa die
15 Foi pois a mulher, e fêz como Elias tinha dito: E comeu êle, e ela e tôda a sua casa: E desde aquêle dia
16 hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ.
16 não faltou a farinha da panela, nem se diminuiu o azeite da almotolia, conforme o que o Senhor tinha predito por Elias.
17 Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus.
17 Depois aconteceu o adoecer o filho desta viúva, mãe de família, e a doença era tão forte, que já não respirava.
18 Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ?
18 Disse ela pois a Elias: Que te fiz eu, ó homem de Deus? Acaso vieste tu a minha casa, para excitares em mim a memória de meus pecados, e me matares meu filho?
19 Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum.
19 E Elias lhe disse: Dá-me cá o teu filho. E tomou-o do seu regaço e o levou à câmara onde êle mesmo assistia, e o pôs em cima do seu leito.
20 Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ?
20 E clamou ao Senhor, e disse: Senhor meu Deus, que até a uma viúva, que me sustenta como pode, afligiste matando-lhe seu filho?
21 Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus.
21 E estendeu-se depois, e se mediu três vêzes sôbre o menino, e gritou ao Senhor, e disse: Senhor meu Deus, faze, te rogo, que a alma dêste menino torne às suas entranhas.
22 Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit.
22 E o Senhor ouviu a voz de Elias, e a alma do menino tornou a entrar nêle e êle recobrou a vida.
23 Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi : En vivit filius tuus.
23 E Elias tomou o menino, e o desceu da sua câmara à casa de baixo, e o entregou a sua mãe, e lhe disse: Eis-aí tens vivo a teu filho.
24 Dixitque mulier ad Eliam : Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est.
24 E a mulher respondeu a Elias: Agora nisto conheço eu que tu és um homem de Deus, e que a palavra do Senhor é verdadeira na tua bôca.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
III Reis 17 · com o app
Acesso antecipado