A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
I Reis 19
1 Locutus est autem Saul ad Jonathan filium suum, et ad omnes servos suos, ut occiderent David. Porro Jonathas filius Saul diligebat David valde :
1 Falou pois Saul a Jônatas, seu filho, e a todos os seus oficiais, para que matassem a Davi. Mas Jônatas, filho de Saul, amava extremosamente a Davi.
2 et indicavit Jonathas David, dicens : Quærit Saul pater meus occidere te : quapropter observa te, quæso, mane : et manebis clam, et absconderis.
2 E Jônatas avisou a Davi, dizendo: Saul meu pai procura matar-te: pelo que te rogo que te guardes amanhã, e te retires ocultamente, e te escondas.
3 Ego autem egrediens stabo juxta patrem meum in agro, ubicumque fueris : et ego loquar de te ad patrem meum, et quodcumque videro, nuntiabo tibi.
3 E eu sairei com meu pai, e irei ao campo para onde tu te tiveres retirado: e eu falarei acêrca de ti a meu pai, e te avisarei de tudo o que souber.
4 Locutus est ergo Jonathas de David bona ad Saul patrem suum : dixitque ad eum : Ne pecces rex in servum tuum David, quia non peccavit tibi, et opera ejus bona sunt tibi valde.
4 Jônatas pois falou em favor de Davi a Saul seu pai: e lhe disse: Não peques, ó rei, contra Davi teu servo, porque não pecou contra ti, e os seus serviços têm sido para ti importantíssimos.
5 Et posuit animam suam in manu sua, et percussit Philisthæum, et fecit Dominus salutem magnam universo Israëli : vidisti, et lætatus es. Quare ergo peccas in sanguine innoxio, interficiens David, qui est absque culpa ?
5 E expôs a sua vida ao último perigo, e matou ao filisteu, e o Senhor salvou a todo o Israel por um modo maravilhoso: Tu o viste e te alegraste: Por que queres tu logo pecar derramando o sangue inocente, matando a Davi, que está sem culpa?
6 Quod cum audisset Saul, placatus voce Jonathæ, juravit : Vivit Dominus, quia non occidetur.
6 O que tendo Saul ouvido, aplacado com as razões de Jônatas, jurou: Por vida do Senhor, que êle não morrerá.
7 Vocavit itaque Jonathas David, et indicavit ei omnia verba hæc : et introduxit Jonathas David ad Saul, et fuit ante eum sicut fuerat heri et nudiustertius.
7 Chamou pois Jônatas a Davi, e contou-lhe tôdas estas coisas: E Jônatas introduziu Davi à presença de Saul, e ficou vivendo ao pé dêle, como dantes.
8 Motum est autem rursum bellum : et egressus David, pugnavit adversum Philisthiim : percussitque eos plaga magna, et fugerunt a facie ejus.
8 Renovou-se depois a guerra: E saindo Davi, pelejou contra os filisteus: E fêz nêles grande destrôço, e os obrigou a fugir.
9 Et factus est spiritus Domini malus in Saul : sedebat autem in domo sua, et tenebat lanceam : porro David psallebat manu sua.
9 E o espírito maligno, mandado pelo Senhor, se apoderou de Saul: Estava pois assentado em sua casa, e tinha uma lança: Davi porém tocava a harpa com a sua mão.
10 Nisusque est Saul configere David lancea in pariete, et declinavit David a facie Saul : lancea autem casso vulnere perlata est in parietem, et David fugit, et salvatus est nocte illa.
10 E Saul se esforçou para atravessar a Davi com a lança contra a parede, e Davi se desviou da presença de Saul: E a lança sem o ofender fincou-se na parede, e Davi fugiu, e se salvou aquela noite.
11 Misit ergo Saul satellites suos in domum David, ut custodirent eum, et interficeretur mane. Quod cum annuntiasset David Michol uxor sua, dicens : Nisi salvaveris te nocte hac, cras morieris :
11 Mandou pois Saul os seus guardas a casa de Davi para lho terem seguro, e para ser morto pela manhã. Do que avisado Davi por Micol, sua mulher, que lhe disse: Se te não puseres em salvo esta noite, amanhã morrerás:
12 deposuit eum per fenestram. Porro ille abiit et aufugit, atque salvatus est.
12 Ela o fêz descer por uma janela: E êle se foi e fugiu, e se salvou.
13 Tulit autem Michol statuam, et posuit eam super lectum, et pellem pilosam caprarum posuit ad caput ejus, et operuit eam vestimentis.
13 E tomou Micol uma estátua, e deitou-a em cima da cama, e pôs-lhe ao redor da cabeça uma pele de cabra com o pêlo, e cobriu-a com a roupa.
14 Misit autem Saul apparitores, qui raperent David : et responsum est quod ægrotaret.
14 Mandou pois Saul uns beleguins, que trouxessem prêso a Davi, e se lhe respondeu que êle estava doente.
15 Rursumque misit Saul nuntios ut viderent David, dicens : Afferte eum ad me in lecto, ut occidatur.
15 E mandou segunda vez Saul mensageiros para que vissem a Davi, dizendo-lhes: Trazei-mo no seu mesmo leito, para ser morto.
16 Cumque venissent nuntii, inventum est simulacrum super lectum, et pellis caprarum ad caput ejus.
16 E tendo chegado os mensageiros, acharam em cima da cama a estátua, que tinha em roda da cabeça uma pele de cabra.
17 Dixitque Saul ad Michol : Quare sic illusisti mihi, et dimisisti inimicum meum ut fugeret ? Et respondit Michol ad Saul : Quia ipse locutus est mihi : Dimitte me, alioquin interficiam te.
17 E disse Saul a Micol: Por que me iludiste tu assim, e deixaste escapar o meu inimigo? E Micol respondeu a Saul: Foi porque êle me disse: Deixa-me ir senão matar-te-ei.
18 David autem fugiens salvatus est, et venit ad Samuel in Ramatha, et nuntiavit ei omnia quæ fecerat sibi Saul : et abierunt ipse et Samuel, et morati sunt in Najoth.
18 E Davi fugiu, e se salvou, e foi ter com Samuel em Ramata, e lhe contou tudo o que Saul lhe tinha feito: E retiraram-se êle e Samuel, e ficaram em Naiot.
19 Nuntiatum est autem Sauli a dicentibus : Ecce David in Najoth in Ramatha.
19 Noticiaram pois a Saul, dizendo: Olha que Davi está em Naiot de Ramata.
20 Misit ergo Saul lictores, ut raperent David : qui cum vidissent cuneum prophetarum vaticinantium, et Samuelem stantem super eos, factus est etiam spiritus Domini in illis, et prophetare cœperunt etiam ipsi.
20 Mandou pois Saul beleguins, para prenderem a Davi: Os quais tendo visto a um rancho de profetas profetizando, e a Samuel presidindo-lhes, o espírito do Senhor se apoderou também dêles, e começaram também êles a profetizar.
21 Quod cum nuntiatum esset Sauli, misit et alios nuntios : prophetaverunt autem et illi. Et rursum misit Saul tertios nuntios : qui et ipsi prophetaverunt. Et iratus iracundia Saul,
21 Avisado disto Saul, mandou segundos mensageiros: E êstes também profetizaram. E de novo mandou Saul terceiros mensageiros: e também êstes profetizaram. E abrasado em ira Saul,
22 abiit etiam ipse in Ramatha, et venit usque ad cisternam magnam quæ est in Socho, et interrogavit, et dixit : In quo loco sunt Samuel et David ? Dictumque est ei : Ecce in Najoth sunt in Ramatha.
22 foi também êle a Ramata, e chegou até à grande cisterna, que há em Soco, e perguntou, dizendo: Em que lugar estão Samuel e Davi? E respondeu-se-lhe: Estão em Naiot de Ramata.
23 Et abiit in Najoth in Ramatha, et factus est etiam super eum spiritus Domini, et ambulabat ingrediens, et prophetabat usque dum veniret in Najoth in Ramatha.
23 E partiu para Naiot de Ramata, e ao mesmo tempo se apoderou também dêle o espírito do Senhor, e ia andando, e profetizava por todo o caminho até que chegou a Naiot de Ramata.
24 Et expoliavit etiam ipse se vestimentis suis, et prophetavit cum ceteris coram Samuele, et cecidit nudus tota die illa et nocte. Unde et exivit proverbium : Num et Saul inter prophetas ?
24 E ainda por si mesmo se despojou dos seus vestidos, e profetizou com os outros diante de Samuel, e estêve nu por terra todo aquêle dia e noite. E daqui saiu o provérbio: Também Saul entre os profetas?
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
I Reis 19 · com o app
Acesso antecipado