A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata

II Reis 5

Idioma

1 Et venerunt universæ tribus Israël ad David in Hebron, dicentes : Ecce nos os tuum et caro tua sumus.

1 E vieram tôdas as tribos de Israel ter com Davi em Hebron, dizendo: Aqui nos tens, que somos teus ossos e tua carne.

2 Sed et heri et nudiustertius cum esset Saul rex super nos, tu eras educens et reducens Israël : dixit autem Dominus ad te : Tu pasces populum meum Israël, et tu eris dux super Israël.

2 E ainda ontem e antes de ontem, quando Saul era rei sôbre nós, eras tu o que conduzias e fazias voltar a Israel: E o Senhor te disse: Tu apascentarás o meu povo de Israel, e tu serás o condutor de Israel.

3 Venerunt quoque et seniores Israël ad regem in Hebron, et percussit cum eis rex David fœdus in Hebron coram Domino : unxeruntque David in regem super Israël.

3 Vieram também os anciãos de Israel buscar ao rei em Hebron, e ali fêz o rei Davi aliança com êles diante do Senhor: E êles ungiram a Davi em rei sôbre Israel.

4 Filius triginta annorum erat David cum regnare cœpisset, et quadraginta annis regnavit.

4 Tinha Davi trinta anos, quando começou a reinar, e reinou quarenta anos.

5 In Hebron regnavit super Judam septem annis et sex mensibus : in Jerusalem autem regnavit triginta tribus annis super omnem Israël et Judam.

5 Reinou em Hebron sete anos e meio sôbre Judá: E trinta e três anos em Jerusalém sôbre todo o Israel e sôbre Judá.

6 Et abiit rex, et omnes viri qui erant cum eo, in Jerusalem, ad Jebusæum habitatorem terræ : dictumque est David ab eis : Non ingredieris huc, nisi abstuleris cæcos et claudos dicentes : Non ingredietur David huc.

6 E foi o rei, e tôda a tropa que tinha consigo, a Jerusalém, contra os jebuseus, que moravam ali: E êstes disseram a Davi: Não entrarás cá, menos que não lances fora os cegos e os coxos que dizem: Davi não há de cá entrar.

7 Cepit autem David arcem Sion : hæc est civitas David.

7 Tomou pois Davi a fortaleza de Sião, esta é a cidade de Davi.

8 Proposuerat enim David in die illa præmium, qui percussisset Jebusæum, et tetigisset domatum fistulas, et abstulisset cæcos et claudos odientes animam David. Idcirco dicitur in proverbio : Cæcus et claudus non intrabunt in templum.

8 E porque naquele dia tinha Davi proposto um prêmio a quem batesse os jebuseus, e subisse até às biqueiras dos telhados, e lançasse fora os cegos e coxos, que aborreciam a alma de Davi: Por isso se diz em provérbio: Nem cego nem coxo entrarão no templo.

9 Habitavit autem David in arce, et vocavit eam civitatem David : et ædificavit per gyrum a Mello et intrinsecus.

9 Habitou porém Davi na Fortaleza: e a chamou cidade de Davi: E levantou edifícios ao redor desde Melo e no interior.

10 Et ingrediebatur proficiens atque succrescens, et Dominus Deus exercituum erat cum eo.

10 E Davi se ia fortificando e crescendo mais e mais, e o Senhor Deus dos exércitos era com êle.

11 Misit quoque Hiram rex Tyri nuntios ad David, et ligna cedrina, et artifices lignorum, artificesque lapidum ad parietes : et ædificaverunt domum David.

11 Hirão, rei de Tiro, enviou também mensageiros a Davi, com um donativo de madeira de cedro, e carpinteiros, e canteiros para os muros: E edificaram a casa de Davi.

12 Et cognovit David quoniam confirmasset eum Dominus regem super Israël, et quoniam exaltasset regnum ejus super populum suum Israël.

12 E reconheceu Davi que o Senhor o havia confirmado rei sôbre Israel, e que tinha exaltado o seu reino sôbre o seu povo de Israel.

13 Accepit ergo David adhuc concubinas et uxores de Jerusalem, postquam venerat de Hebron : natique sunt David et alii filii et filiæ :

13 Tomou porém Davi ainda concubinas e mulheres de Jerusalém, depois que veio de Hebron: E teve delas outros filhos e filhas:

14 et hæc nomina eorum, qui nati sunt ei in Jerusalem : Samua, et Sobab, et Nathan, et Salomon,

14 E êstes são os nomes dos que lhe nasceram em Jerusalém, Samua, e Sobab, e Natan, e Salomão,

15 et Jebahar, et Elisua, et Nepheg,

15 e Jebaar, e Elisua, e Nefeg,

16 et Japhia, et Elisama, et Elioda, et Eliphaleth.

16 e Jafia, e Elisama e Elioda, e Elifalet.

17 Audierunt ergo Philisthiim quod unxissent David in regem super Israël, et ascenderunt universi ut quærerent David : quod cum audisset David, descendit in præsidium.

17 Os filisteus pois ouviram que Davi fôra ungido rei sôbre Israel: E subiram todos em busca de Davi: O que sabendo Davi, se retirou a um lugar forte.

18 Philisthiim autem venientes diffusi sunt in valle Raphaim.

18 Mas vindo os filisteus se estenderam pelo Vale dos Rafains.

19 Et consuluit David Dominum, dicens : Si ascendam ad Philisthiim ? et si dabis eos in manu mea ? Et dixit Dominus ad David : Ascende, quia tradens dabo Philisthiim in manu tua.

19 E Davi consultou o Senhor, dizendo: Marcharei eu contra os filisteus? E entrega-mos-ás tu nas minhas mãos? E respondeu o Senhor a Davi: Vai, que eu entregarei, e porei os filisteus nas tuas mãos.

20 Venit ergo David in Baal Pharasim : et percussit eos ibi, et dixit : Divisit Dominus inimicos meos coram me, sicut dividuntur aquæ. Propterea vocatum est nomen loci illius, Baal Pharasim.

20 Veio pois Davi a Baal Farasim, e os derrotou aí, e disse: Dividiu o Senhor meus inimigos à minha vista, bem como se dividem as águas. Por isso aquêle lugar se chamou Baal Farasim.

21 Et reliquerunt ibi sculptilia sua, quæ tulit David et viri ejus.

21 E os filisteus deixaram lá os seus ídolos, os quais Davi, e a sua gente trouxeram.

22 Et addiderunt adhuc Philisthiim ut ascenderent, et diffusi sunt in valle Raphaim.

22 E tornaram a vir os filisteus, e se espalharam pelo Vale dos Rafains.

23 Consuluit autem David Dominum : Si ascendam contra Philisthæos, et tradas eos in manus meas ? Qui respondit : Non ascendas contra eos, sed gyra post tergum eorum, et venies ad eos ex adverso pyrorum.

23 Consultou pois Davi o Senhor, dizendo: Irei eu contra os filisteus, e entrega-mos-ás tu nas minhas mãos? O Senhor lhe respondeu: Não vás direito a êles, mas toma por detrás dêles, e vai a êles por defronte das pereiras.

24 Et cum audieris sonitum gradientis in cacumine pyrorum, tunc inibis prælium : quia tunc egredietur Dominus ante faciem tuam, ut percutiat castra Philisthiim.

24 E quando ouvires a ramalha dum que anda por cima das pereiras, então travarás a batalha: Porque o Senhor marchará então adiante de ti, para destruir o campo dos filisteus.

25 Fecit itaque David sicut præceperat ei Dominus, et percussit Philisthiim de Gabaa usque dum venias Gezer.

25 Fêz pois Davi como o Senhor lhe tinha mandado, e derrotou os filisteus desde Gabaa, até chegar a Gezer.

Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).

A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.