A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
Epístola aos Romanos 4
1 Quid ergo dicemus invenisse Abraham patrem nostrum secundum carnem ?
1 Que vantagem diremos pois ter achado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Si enim Abraham ex operibus justificatus est, habet gloriam, sed non apud Deum.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Quid enim dicit Scriptura ? Credidit Abraham Deo, et reputatum est illi ad justitiam.
3 Que diz pois a Escritura? Abraão creu em Deus: E isto lhe foi imputado à justiça.
4 Ei autem qui operatur, merces non imputatur secundum gratiam, sed secundum debitum.
4 E ao que trabalha, não se lhe imputa salário como favor, mas como dívida.
5 Ei vero qui non operatur, credenti autem in eum, qui justificat impium, reputatur fides ejus ad justitiam secundum propositum gratiæ Dei.
5 Mas ao que não obra, e crê naquele que justifica o ímpio, à sua fé lhe é imputada a justiça, segundo o decreto da graça de Deus.
6 Sicut et David dicit beatitudinem hominis, cui Deus accepto fert justitiam sine operibus :
6 Como também Davi declara a bem-aventurança do homem, a quem Deus atribui justiça sem obras:
7 Beati, quorum remissæ sunt iniquitates, et quorum tecta sunt peccata.
7 Bem-aventurados aqueles, cujas iniqüidades foram perdoadas, e cujos pecados têm sido cobertos.
8 Beatus vir, cui non imputavit Dominus peccatum.
8 Bem-aventurado o varão, a quem o Senhor não imputou pecado.
9 Beatitudo ergo hæc in circumcisione tantum manet, an etiam in præputio ? Dicimus enim quia reputata est Abrahæ fides ad justitiam.
9 Ora, esta bem-aventurança está sòmente na circuncisão, ou também no prepúcio? Porquanto dizemos que a fé foi imputada a Abraão à justiça.
10 Quomodo ergo reputata est ? in circumcisione, an in præputio ? Non in circumcisione, sed in præputio.
10 Como lhe foi ela pois imputada? depois da circuncisão, ou antes da circuncisão? Não foi depois da circuncisão, mas sim antes da circuncisão.
11 Et signum accepit circumcisionis, signaculum justitiæ fidei, quæ est in præputio : ut sit pater omnium credentium per præputium, ut reputetur et illis ad justitiam :
11 E recebeu o sinal da circuncisão, como sêlo da justiça que tinha adquirido pela fé, quando incircunciso, a fim de que fôsse pai de todos os crentes incircuncisos, a fim de que também a êles lhes seja imputada a justiça:
12 et sit pater circumcisionis non iis tantum, qui sunt ex circumcisione, sed et iis qui sectantur vestigia fidei, quæ est in præputio patris nostri Abrahæ.
12 E seja pai da circuncisão, não sòmente àqueles que são circuncidados senão também aos que seguem as pisadas da fé, que teve nosso pai Abraão antes de ser circuncidado.
13 Non enim per legem promissio Abrahæ, aut semini ejus ut hæres esset mundi : sed per justitiam fidei.
13 Porque a promessa a Abraão, ou à sua posteridade, de que seria herdeiro do mundo, não foi pela lei: Mas pela justiça da fé.
14 Si enim qui ex lege, hæredes sunt : exinanita est fides, abolita est promissio.
14 Porque se os da lei é que são os herdeiros, fica aniquilada a fé, sem valor a promessa.
15 Lex enim iram operatur. Ubi enim non est lex, nec prævaricatio.
15 Porque a lei provoca a cólera. Porquanto onde não há lei, não há transgressão.
16 Ideo ex fide, ut secundum gratiam firma sit promissio omni semini, non ei qui ex lege est solum, sed et ei qui ex fide est Abrahæ, qui pater est omnium nostrum
16 Em conseqüência do que pela fé é que são os herdeiros, a fim de que por graça a promessa seja firme a tôda a sua posteridade, não sòmente ao que é da lei, senão também ao que é da fé de Abraão, que é pai de todos nós,
17 (sicut scriptum est : Quia patrem multarum gentium posui te) ante Deum, cui credidit, qui vivificat mortuos, et vocat ea quæ non sunt, tamquam ea quæ sunt :
17 (Como está escrito: Eu pois te constitui pai de muitas gentes) diante de Deus, a quem havia crido, o qual dá vida aos mortos, e chama às coisas que não são, como as que são.
18 qui contra spem in spem credidit, ut fieret pater multarum gentium secundum quod dictum est ei : Sic erit semen tuum.
18 Êle creu em esperança contra a esperança, que seria pai de muitas gentes, segundo o que se lhe havia dito: Assim será a sua descendência.
19 Et non infirmatus est fide, nec consideravit corpus suum emortuum, cum jam fere centum esset annorum, et emortuam vulvam Saræ.
19 E não fraqueou na fé, nem considerou o seu próprio corpo amortecido, sendo já de quase cem anos: Nem que a virtude de conceber se achava extinta em Sara.
20 In repromissione etiam Dei non hæsitavit diffidentia, sed confortatus est fide, dans gloriam Deo :
20 Não hesitou ainda com a mais leve desconfiança na promessa de Deus, mas foi fortificado pela fé, dando glória a Deus.
21 plenissime sciens, quia quæcumque promisit, potens est et facere.
21 Tendo por muito certo, que também é poderoso para cumprir tudo quanto prometeu.
22 Ideo et reputatum est illi ad justitiam.
22 Por isso lhe foi também imputado a justiça.
23 Non est autem scriptum tantum propter ipsum quia reputatum est illi ad justitiam :
23 E não está escrito sòmente por êle, que lhe foi imputado a justiça:
24 sed et propter nos, quibus reputabitur credentibus in eum, qui suscitavit Jesum Christum Dominum nostrum a mortuis,
24 Mas também por nós, a quem será imputado, se cremos naquele que ressurgiu dos mortos, Jesus Cristo nosso Senhor.
25 qui traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram.
25 O qual foi entregue por nossos pecados, e ressuscitou para nossa justificação.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
Epístola aos Romanos 4 · com o app
Acesso antecipado