1 List św. Piotra, rozdział 2

1 Deponentes igitur omnem malitiam, et omnem dolum, et simulationes, et invidias, et omnes detractiones,

1 Złożywszy więc wszelką złość i wszelką zdradę i obłudę i zazdrości i wszystkie obmowy,

2 sicut modo geniti infantes, rationabile, sine dolo lac concupiscite : ut in eo crescatis in salutem :

2 jak dopiero co narodzone niemowlęta, pragnijcie duchownego, szczerego mleka, abyście na nim wzrastali ku zbawieniu,

3 si tamen gustastis quoniam dulcis est Dominus.

3 jeśli tylko „skosztowaliście, że słodki jest Pan.”

4 Ad quem accedentes lapidem vivum, ab hominibus quidem reprobatum, a Deo autem electum, et honorificatum :

4 Przystępując do niego, żywego kamienia, przez ludzi wprawdzie odrzuconego, ale przez Boga wybranego i uczczonego

5 et ipsi tamquam lapides vivi superædificamini, domus spiritualis, sacerdotium sanctum, offerre spirituales hostias, acceptabiles Deo per Jesum Christum.

5 i wy jak żywe kamienie na nim się budujcie, dom duchowy, kapłaństwo święte, dla składania duchowych ofiar, przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa.

6 Propter quod continet Scriptura : Ecce pono in Sion lapidem summum angularem, electum, pretiosum : et qui crediderit in eum, non confundetur.

6 Dlatego w Piśmie czytamy: „Oto kładę na Syjonie kamień węgielny, wybrany, kosztowny, a kto weń uwierzy, nie będzie zawstydzony.”

7 Vobis igitur honor credentibus : non credentibus autem lapis, quem reprobaverunt ædificantes : hic factus est in caput anguli,

7 Dla was więc wierzących cześć, a dla niewierzących: „kamień, który odrzucili budujący - ten stał się głową węgła”

8 et lapis offensionis, et petra scandali, his qui offendunt verbo, nec credunt in quo et positi sunt.

8 i „kamieniem obrazy i skałą zgorszenia tym, co się potykają” o słowo i nie wierzą, na co są postanowieni.

9 Vos autem genus electum, regale sacerdotium, gens sancta, populus acquisitionis : ut virtutes annuntietis ejus qui de tenebris vos vocavit in admirabile lumen suum.

9 Wy zaś „rodzaj wybrany, królewskie kapłaństwo, naród święty, lud nabyty; abyście głosili moc tego,” co was z ciemności powołał do swojej przedziwnej światłości.

10 Qui aliquando non populus, nunc autem populus Dei : qui non consecuti misericordiam, nunc autem misericordiam consecuti.

10 Wy, którzyście kiedyś byli „nie ludem,” a teraz ludem bożym; „tymi, co nie dostąpili miłosierdzia,” teraz zaś „tymi, co miłosierdzia dostąpili.”

11 Carissimi, obsecro vos tamquam advenas et peregrinos abstinere vos a carnalibus desideriis, quæ militant adversus animam,

11 Najmilsi, proszę was jak „przychodniów i gości,” abyście się wstrzymywali od pożądliwości cielesnych, które walczą przeciwko duszy;

12 conversationem vestram inter gentes habentes bonam : ut in eo quod detrectant de vobis tamquam de malefactoribus, ex bonis operibus vos considerantes, glorificent Deum in die visitationis.

12 niech obcowanie wasze wśród pogan będzie dobre, aby za to, w czym was potwarzają jako złoczyńców, gdy przypatrzą się waszym dobrym uczynkom, chwalili Boga „w dzień nawiedzenia.”

13 Subjecti igitur estote omni humanæ creaturæ propter Deum : sive regi quasi præcellenti :

13 Bądźcie więc poddani wszelkiemu ludzkiemu stworzeniu dla Boga: czy to królowi jako zwierzchnikowi,

14 sive ducibus tamquam ab eo missis ad vindictam malefactorum, laudem vero bonorum :

14 czy legatom jako od niego posłanym dla karania złoczyńców, a dla pochwały dobrych;

15 quia sic est voluntas Dei, ut benefacientes obmutescere faciatis imprudentium hominum ignorantiam :

15 gdyż taka jest wola boża, abyście dobrze czyniąc, zamykali usta głupocie ludzi nieroztropnych

16 quasi liberi, et non quasi velamen habentes malitiæ libertatem, sed sicut servi Dei.

16 jak wolni, a nie jak ci, co wolność używają na pokrycie złości, ale jak słudzy boży.

17 Omnes honorate : fraternitatem diligite : Deum timete : regem honorificate.

17 Wszystkich szanujcie, braci miłujcie, Boga się bójcie, króla czcijcie.

18 Servi, subditi estote in omni timore dominis, non tantum bonis et modestis, sed etiam dyscolis.

18 Słudzy, bądźcie poddani panom z wszelką bojaźnią, nie tylko dobrym i skromnym, ale też i przykrym.

19 Hæc est enim gratia, si propter Dei conscientiam sustinet quis tristitias, patiens injuste.

19 Jest to bowiem łaską, jeśli kto z sumienności względem Boga znosi przykrości, cierpiąc niesprawiedliwie.

20 Quæ enim est gloria, si peccantes, et colaphizati suffertis ? sed si bene facientes patienter sustinetis, hæc est gratia apud Deum.

20 Jakaż to bowiem chwała, jeśli za grzechy i policzkowanie cierpicie? Ale jeśli dobrze czyniąc cierpliwie znosicie, to jest łaska Boga.

21 In hoc enim vocati estis : quia et Christus passus est pro nobis, vobis relinquens exemplum ut sequamini vestigia ejus :

21 Na to bowiem wezwani jesteście, gdyż i Chrystus za nas cierpiał, zostawiając wam przykład, abyście wstępowali w jego ślady;

22 qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus :

22 który „grzechu nie uczynił, ani się nie znalazła zdrada w ustach jego”

23 qui cum malediceretur, non maledicebat : cum pateretur, non comminabatur : tradebat autem judicanti se injuste :

23 on to, gdy mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie odgrażał się, lecz się poddał niesprawiedliwie sądzącemu;

24 qui peccata nostra ipse pertulit in corpore suo super lignum ; ut peccatis mortui, justitiæ vivamus : cujus livore sanati estis.

24 który sam na ciele swym „grzechy nasze poniósł” na drzewo, abyśmy umarłszy grzechom, żyli sprawiedliwości, „którego sinością jesteście uleczeni.”

25 Eratis enim sicut oves errantes, sed conversi estis nunc ad pastorem, et episcopum animarum vestrarum.

25 Byliście bowiem „jak owce błądzące,” ale teraz jesteście nawróceni do pasterza i biskupa dusz waszych.