1 List św. Piotra, rozdział 3

1 Similiter et mulieres subditæ sint viris suis : ut etsi qui non credunt verbo, per mulierum conversationem sine verbo lucrifiant :

1 Podobnie i żony niech będą poddane mężom swoim, aby i ci, co nie wierzą słowu, przez zachowanie się niewiast, bez słowa, pozyskani byli,

2 considerantes in timore castam conversationem vestram.

2 patrząc na czyste w bojaźni postępowanie wasze.

3 Quarum non sit extrinsecus capillatura, aut circumdatio auri, aut indumenti vestimentorum cultus :

3 Ich ozdoba niech nie będzie zewnętrzna: wyszukane zaplatanie włosów lub obwieszanie się złotem albo strojne ubiory,

4 sed qui absconditus est cordis homo, in incorruptibilitate quieti, et modesti spiritus, qui est in conspectu Dei locuples.

4 ale ukryty w sercu człowiek nieskazitelny, spokojnego i skromnego ducha, który jest przed oblicznością bożą bogaty.

5 Sic enim aliquando et sanctæ mulieres, sperantes in Deo, ornabant se, subjectæ propriis viris.

5 Tak bowiem niegdyś i święte niewiasty, ufające w Bogu, zdobiły się, poddane własnym mężom.

6 Sicut Sara obediebat Abrahæ, dominum eum vocans : cujus estis filiæ benefacientes, et non pertimentes ullam perturbationem.

6 Tak Sara posłuszna była Abrahamowi, nazywając go panem; której córkami jesteście, jeśli czynicie dobrze i nie boicie się żadnej pogróżki.

7 Viri similiter cohabitantes secundum scientiam, quasi infirmiori vasculo muliebri impartientes honorem, tamquam et cohæredibus gratiæ vitæ : ut non impediantur orationes vestræ.

7 Podobnie i mężowie, współżyjąc rozumnie, oddajcie cześć istocie niewieściej jako słabszej i jako współdziedziczkom życia łaski, aby nie były przeszkodzone modlitwy wasze.

8 In fine autem omnes unanimes, compatientes fraternitatis amatores, misericordes, modesti, humiles :

8 A na koniec bądźcie wszyscy jednomyślni, współczujący, miłujący braci, miłosierni, skromni, pokorni,

9 non reddentes malum pro malo, nec maledictum pro maledicto, sed e contrario benedicentes : quia in hoc vocati estis, ut benedictionem hæreditate possideatis.

9 nie odpłacajcie złym za złe, ani złorzeczeniem za złorzeczenie, lecz przeciwnie błogosławcie, gdyż na to jesteście wezwani, abyście błogosławieństwo posiedli w dziedzictwie.

10 Qui enim vult vitam diligere, et dies videre bonos, coërceat linguam suam a malo, et labia ejus ne loquantur dolum.

10 „Kto bowiem chce życie miłować i oglądać dni szczęśliwe, niech powściąga język swój od złego i wargi jego niech nie mówią zdrady.

11 Declinet a malo, et faciat bonum : inquirat pacem, et sequatur eam :

11 Niech unika złego, a niech czyni dobrze; niech szuka pokoju i niech za nim zdąża.

12 quia oculi Domini super justos, et aures ejus in preces eorum : vultus autem Domini super facientes mala.

12 Gdyż oczy Pańskie nad sprawiedliwymi, a uszy jego ku ich prośbom; lecz gniew Pański przeciw tym, co czynią źle.”

13 Et quis est qui vobis noceat, si boni æmulatores fueritis ?

13 I któż wam zaszkodzi, jeśli w dobrym współzawodniczyć będziecie?

14 Sed et si quid patimini propter justitiam, beati. Timorem autem eorum ne timueritis, et non conturbemini.

14 Ale jeśli co dla sprawiedliwości ucierpicie, błogosławieni jesteście. A „gróźb ich nie lękajcie się, ani się nie poddawajcie trwodze.”

15 Dominum autem Christum sanctificate in cordibus vestris, parati semper ad satisfactionem omni poscenti vos rationem de ea, quæ in vobis est, spe.

15 Pana zaś Chrystusa czcijcie w sercach waszych, zawsze gotowi do odpowiedzi każdemu, co się domaga od was sprawy z tej nadziei, którą macie;

16 Sed cum modestia, et timore, conscientiam habentes bonam : ut in eo, quod detrahunt vobis, confundantur, qui calumniantur vestram bonam in Christo conversationem.

16 ale z cichością i z bojaźnią, mając sumienie czyste, aby z tego, w czym wam uwłaczają, zawstydzili się ci, co potwarzają wasze dobre postępowanie w Chrystusie.

17 Melius est enim benefacientes (si voluntas Dei velit) pati, quam malefacientes.

17 Lepiej bowiem cierpieć, dobrze czyniąc (jeśliby była wola boża), niż źle czyniąc.

18 Quia et Christus semel pro peccatis nostris mortuus est, justus pro injustis, ut nos offerret Deo, mortificatus quidem carne, vivificatus autem spiritu.

18 Gdyż i Chrystus raz umarł za grzechy nasze, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby nas ofiarował Bogu, przyprawiony wprawdzie o śmierć w ciele, ożywiony zaś duchem.

19 In quo et his, qui in carcere erant, spiritibus veniens prædicavit :

19 W nim też przyszedłszy i tym duchom przepowiadał, co w więzieniu byli,

20 qui increduli fuerant aliquando, quando exspectabant Dei patientiam in diebus Noë, cum fabricaretur arca : in qua pauci, id est octo animæ, salvæ factæ sunt per aquam.

20 co niegdyś byli niewierni, gdy cierpliwość boża wyczekiwała za dni Noego, gdy korab budowano, w którym mało, to jest ośmiu ludzi, zostało uratowanych przez wodę.

21 Quod et vos nunc similis formæ salvos fecit baptisma : non carnis depositio sordium, sed conscientiæ bonæ interrogatio in Deum per resurrectionem Jesu Christi.

21 Tak i was teraz zbawia odpowiadający jej chrzest - nie złożenie cielesnego brudu, ale prośba dobrego sumienia do Boga, przez zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa,

22 Qui est in dextera Dei, deglutiens mortem ut vitæ æternæ hæredes efficeremur : profectus in cælum subjectis sibi angelis, et potestatibus, et virtutibus.

22 który jest po prawicy bożej, pochłonąwszy śmierć, abyśmy się stali dziedzicami życia wiecznego; wstąpiwszy do nieba, mając poddanych sobie Aniołów i Zwierzchności i Moce.