2 List św. Piotra, rozdział 1

1 Simon Petrus, servus et apostolus Jesu Christi, iis qui coæqualem nobiscum sortiti sunt fidem in justitia Dei nostri, et Salvatoris Jesu Christi.

1 Szymon Piotr, sługa i apostoł Jezusa Chrystusa tym, co równą z nami otrzymali wiarę przez sprawiedliwość Boga naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa:

2 Gratia vobis, et pax adimpleatur in cognitione Dei, et Christi Jesu Domini nostri :

2 Łaska wam i pokój niech się w pełni ziści w poznaniu Boga i Chrystusa Jezusa Pana naszego.

3 Quomodo omnia nobis divinæ virtutis suæ, quæ ad vitam et pietatem donata sunt, per cognitionem ejus, qui vocavit nos propria gloria, et virtute,

3 Jak z boskiej mocy jego zostało nam darowane wszystko, co dotyczy życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas wezwał własną chwałą i mocą,

4 per quem maxima, et pretiosa nobis promissa donavit : ut per hæc efficiamini divinæ consortes naturæ : fugientes ejus, quæ in mundo est, concupiscentiæ corruptionem.

4 a przez niego nam darował największe i kosztowne obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami boskiej natury, i uciekali od skażenia tej pożądliwości, jaka jest na świecie.

5 Vos autem curam omnem subinferentes, ministrate in fide vestra virtutem, in virtute autem scientiam,

5 Wy zaś dokładając wszelkiej pilności, dodawajcie do wiary waszej cnotę, do cnoty też poznanie,

6 in scientia autem abstinentiam, in abstinentia autem patientiam, in patientia autem pietatem,

6 a do poznania powściągliwość, do powściągliwości znowu cierpliwość, a do cierpliwości pobożność,

7 in pietate autem amorem fraternitatis, in amore autem fraternitatis caritatem.

7 do pobożności zaś ukochanie braci, do ukochania braci miłość.

8 Hæc enim si vobiscum adsint, et superent, non vacuos nec sine fructu vos constituent in Domini nostri Jesu Christi cognitione.

8 One bowiem, jeśli je mieć będziecie i to obficie, nie zostawią was bezczynnych ani niepożytecznych w poznaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa.

9 Cui enim non præsto sunt hæc, cæcus est, et manu tentans, oblivionem accipiens purgationis veterum suorum delictorum.

9 Kto bowiem ich nie ma, ślepy jest i po omacku chodzi, puściwszy w niepamięć oczyszczenie z dawnych grzechów swoich.

10 Quapropter fratres, magis satagite ut per bona opera certam vestram vocationem, et electionem faciatis : hæc enim facientes, non peccabitis aliquando.

10 Dlatego, bracia, tym bardziej się starajcie, żebyście przez dobre uczynki pewnym uczynili wezwanie i wybranie wasze, albowiem to czyniąc, nigdy nie zgrzeszycie.

11 Sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et Salvatoris Jesu Christi.

11 Tak bowiem będzie wam szeroko otworzone wejście do wiecznego królestwa Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.

12 Propter quod incipiam vos semper commonere de his : et quidem scientes et confirmatos vos in præsenti veritate.

12 Dlatego też będę wam zawsze przypominał te rzeczy, choć je i znacie, i utwierdzeni jesteście w danej obecnie prawdzie.

13 Justum autem arbitror quamdiu sum in hoc tabernaculo, suscitare vos in commonitione :

13 Uważam zaś to za słuszne, dopóki jestem w tym przybytku, przez napominanie pobudzać was do czujności,

14 certus quod velox est depositio tabernaculi mei secundum quod et Dominus noster Jesus Christus significavit mihi.

14 będąc pewnym, że bliskie jest złożenie przybytku mojego, według tego jak i Pan nasz Jezus Chrystus mi oznajmił.

15 Dabo autem operam et frequenter habere vos post obitum meum, ut horum memoriam faciatis.

15 A postaram się, żebyście i po zejściu moim mogli często przypominać sobie te rzeczy.

16 Non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Jesu Christi virtutem et præsentiam : sed speculatores facti illius magnitudinis.

16 Albowiem nie zmyślonymi baśniami uwiedzeni oznajmiliśmy wam moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa; lecz naocznie oglądaliśmy wielkość jego.

17 Accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam, voce delapsa ad eum hujuscemodi a magnifica gloria : Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui, ipsum audite.

17 Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy do niego doszedł taki głos od przedziwnej chwały: „Ten jest Syn mój miły, w którym sobie upodobałem, jego słuchajcie.”

18 Et hanc vocem nos audivimus de cælo allatam, cum essemus cum ipso in monte sancto.

18 I głos ten z nieba dochodzący, myśmy słyszeli, będąc z nim na górze świętej.

19 Et habemus firmiorem propheticum sermonem : cui benefacitis attendentes quasi lucernæ lucenti in caliginoso loco donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris :

19 I tak mamy więcej umocnioną mowę proroczą, której się trzymając jak lampy w ciemnym miejscu świecącej, dobrze czynicie, dopóki dzień nie zaświta i jutrzenka nie wzejdzie w sercach waszych:

20 hoc primum intelligentes quod omnis prophetia Scripturæ propria interpretatione non fit.

20 najpierw rozumiejąc, że żadnego z proroctw Pisma nie wykłada się własnym tłumaczeniem.

21 Non enim voluntate humana allata est aliquando prophetia : sed Spiritu Sancto inspirati, locuti sunt sancti Dei homines.

21 Gdyż proroctwo nie przez wolę ludzką zostało kiedyś przyniesione, ale ludzie święci boży mówili natchnieni Duchem Świętym.