2 List św. Piotra, rozdział 2

1 Fuerunt vero et pseudoprophetæ in populo, sicut et in vobis erunt magistri mendaces, qui introducent sectas perditionis : et eum qui emit eos, Dominum negant, superducentes sibi celerem perditionem.

1 Lecz byli między ludem i fałszywi prorocy, jak i między wami będą kłamliwi nauczyciele, którzy wprowadzą zgubne odszczepieństwa i zaprą się tego Pana, który ich odkupił, przywodząc na siebie rychłą zgubę.

2 Et multi sequentur eorum luxurias, per quos via veritatis blasphemabitur :

2 I wielu pójdzie za ich rozpustą i droga prawdy będzie przez nich bluźniona.

3 et in avaritia fictis verbis de vobis negotiabuntur : quibus judicium jam olim non cessat : et perditio eorum non dormitat.

3 I z chciwości ułudnymi słowami wyzyskiwać was będą. Sąd na nich od dawna wydany i zatracenie ich nie drzemie.

4 Si enim Deus angelis peccantibus non pepercit, sed rudentibus inferni detractos in tartarum tradidit cruciandos, in judicium reservari.

4 Albowiem jeśli Bóg aniołom, gdy zgrzeszyli, nie przepuścił, ale powrozami piekielnymi ciągnionych do piekła podał na męki, aby na sąd byli zachowani;

5 Et originali mundo non pepercit, sed octavum Noë justitiæ præconem custodivit, diluvium mundo impiorum inducens.

5 dawnemu światu nie przepuścił, ale tylko Noego ósmego, głosiciela sprawiedliwości, zachował, sprowadziwszy potop na świat bezbożnych;

6 Et civitates Sodomorum et Gomorrhæorum in cinerem redigens, eversione damnavit : exemplum eorum, qui impie acturi sunt, ponens :

6 i miasta Sodomczyków i Gomorejczyków w popiół obróciwszy, skazał na zagładę, zostawiając przykładną karę dla tych, co bezbożnie postępować będą;

7 et justum Lot oppressum a nefandorum injuria, ac luxuriosa conversatione eripuit :

7 i wyrwał sprawiedliwego Lota, uciśnionego swawolą i rozwiązłym postępowaniem niegodziwców

8 aspectu enim, et auditu justus erat : habitans apud eos, qui de die in diem animam justam iniquis operibus cruciabant.

8 był bowiem sprawiedliwy, choć widział i słyszał, mieszkając wśród tych, co dzień w dzień trapili duszę sprawiedliwą niezbożnymi uczynkami.

9 Novit Dominus pios de tentatione eripere : iniquos vero in diem judicii reservare cruciandos.

9 Umie Pan wyrwać pobożnych z pokusy, a niesprawiedliwych zachować na dzień sądu, aby byli męczeni,

10 Magis autem eos, qui post carnem in concupiscentia immunditiæ ambulant, dominationemque contemnunt, audaces, sibi placentes, sectas non metuunt introducere blasphemantes :

10 najwięcej zaś tych, co służą ciału w plugawej pożądliwości i zwierzchnością gardzą; zuchwalcy, zarozumiali, bluźniąc nie boją się wprowadzać sekt;

11 ubi angeli fortitudine, et virtute cum sint majores, non portant adversum se execrabile judicium.

11 podczas gdy aniołowie, choć więksi dzielnością i mocą, nie rzucają na nich zelżywego wyroku.

12 Hi vero velut irrationabilia pecora, naturaliter in captionem, et in perniciem in his quæ ignorant blasphemantes in corruptione sua peribunt,

12 Lecz ci jak bydło bezrozumne, zrodzone na schwytanie i zagładę, w zepsuciu swoim zginą, bluźniąc to, czego nie znają,

13 percipientes mercedem injustitiæ, voluptatem existimantes diei delicias : coinquinationes, et maculæ deliciis affluentes, in conviviis suis luxuriantes vobiscum,

13 ponosząc zapłatę niesprawiedliwości. Codzienne przyjemności mają za rozkosz; zakały i plugawcy, opływają w rozkosze, w biesiadach swych rozpustują z wami,

14 oculos habentes plenos adulterii, et incessabilis delicti. Pellicientes animas instabiles, cor exercitatum avaritia habentes, maledictionis filii :

14 oczy ich pełne cudzołóstwa i ustawicznego grzechu, przynęcają dusze niestateczne; dzieci przekleństwa mają serce wyćwiczone w chciwość;

15 derelinquentes rectam viam erraverunt, secuti viam Balaam ex Bosor, qui mercedem iniquitatis amavit :

15 opuściwszy prostą drogę, zbłądzili, idąc drogą Balaama z Bosor, który umiłował zapłatę niesprawiedliwości,

16 correptionem vero habuit suæ vesaniæ : subjugale mutum animal, hominis voce loquens, prohibuit prophetæ insipientiam.

16 ale został skarcony za szaleństwo swoje, gdy nieme bydlę podjarzemne przemówiło głosem ludzkim, powstrzymało głupotę proroka.

17 Hi sunt fontes sine aqua, et nebulæ turbinibus exagitatæ, quibus caligo tenebrarum reservatur.

17 Ci to są źródła bez wody i chmury od wichru pędzone, którym pomroka ciemności jest zachowana.

18 Superba enim vanitatis loquentes, pelliciunt in desideriis carnis luxuriæ eos, qui paululum effugiunt, qui in errore conversantur :

18 Mówiąc bowiem napuszone a czcze rzeczy, wciągają w pożądliwości rozpustnego ciała tych, co niedawno odsunęli się od żyjących w błędzie;

19 libertatem illis promittentes, cum ipsi servi sint corruptionis : a quo enim quis superatus est, hujus et servus est.

19 wolność im obiecują, choć sami są niewolnikami zepsucia. Od kogo bowiem jest kto zwyciężony, tego jest i niewolnikiem.

20 Si enim refugientes coinquinationes mundi in cognitione Domini nostri, et Salvatoris Jesu Christi, his rursus implicati superantur : facta sunt eis posteriora deteriora prioribus.

20 Albowiem jeśli ci, co przez poznanie Pana naszego i Zbawiciela Jezusa Chrystusa uszli zgnilizny świata, na powrót w nią się wdając, bywają zwyciężeni, to późniejsze ich rzeczy stają się gorsze, niż pierwsze.

21 Melius enim erat illis non cognoscere viam justitiæ, quam post agnitionem, retrorsum converti ab eo, quod illis traditum est, sancto mandato.

21 Gdyż lepiej by im było nie poznać drogi sprawiedliwości, niż po poznaniu odwrócić się wstecz od podanego sobie świętego przykazania.

22 Contigit enim eis illud veri proverbii : Canis reversus ad suum vomitum : et, Sus lota in volutabro luti.

22 Spełniło się bowiem na nich, co mówi prawdziwe przysłowie: „Wrócił się pies do wymiotu swego” i „Świnia umyta do kałuży błota.”