Księga Hioba, rozdział 1

1 Vir erat in terra Hus, nomine Job : et erat vir ille simplex, et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo.

1 Był w ziemi Hus mąż, imieniem Job, a był to mąż szczery i prosty, bojący się Boga, a odstępujący od złego.

2 Natique sunt ei septem filii, et tres filiæ.

2 I urodziło mu się siedmiu synów i trzy córki.

3 Et fuit possessio ejus septem millia ovium, et tria millia camelorum, quingenta quoque juga boum, et quingentæ asinæ, ac familia multa nimis : eratque vir ille magnus inter omnes orientales.

3 A majętność jego była: siedem tysięcy owiec i trzy tysiące wielbłądów, pięćset też jarzm wołów i pięćset oślic, i czeladzi bardzo wiele i był to mąż wielki śród wszystkich ludzi Wschodu.

4 Et ibant filii ejus, et faciebant convivium per domos, unusquisque in die suo. Et mittentes vocabant tres sorores suas, ut comederent et biberent cum eis.

4 I chodzili synowie jego i sprawowali uczty wedle domów, każdy dnia swego. I posyłali wezwać trzy siostry swoje, aby z nimi jadły i piły.

5 Cumque in orbem transissent dies convivii, mittebat ad eos Job, et sanctificabat illos : consurgensque diluculo, offerebat holocausta pro singulis. Dicebat enim : Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. Sic faciebat Job cunctis diebus.

5 A gdy w koło obeszły dni biesiady, posyłał do nich Job i poświęcał ich, a wstawszy rano ofiarował całopalenia za każdego z nich. Bo mówił: „By snadź nie zgrzeszyli synowie moi, a nie błogosławili Bogu w sercach swoich.” Tak czynił Job po wszystkie dni.

6 Quadam autem die, cum venissent filii Dei ut assisterent coram Domino, affuit inter eos etiam Satan.

6 A pewnego dnia, gdy przyszli synowie Boży, aby stać przed Panem, był też między nimi i Szatan.

7 Cui dixit Dominus : Unde venis ? Qui respondens, ait : Circuivi terram, et perambulavi eam.

7 Rzekł mu Pan: „Skąd przychodzisz?” A on odpowiadając rzekł: „Okrążyłem ziemię i schodziłem ją.”

8 Dixitque Dominus ad eum : Numquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra, homo simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo ?

8 I rzekł Pan do niego: „A zwróciłeś uwagę na sługę mego Joba, że nie masz na ziemi podobnego jemu, człowieka szczerego i prostego, a bojącego się Boga i odstępującego od złego?”

9 Cui respondens Satan, ait : Numquid Job frustra timet Deum ?

9 Odpowiadając mu Szatan rzekł: „Czyż darmo boi się Job Boga?

10 nonne tu vallasti eum, ac domum ejus, universamque substantiam per circuitum ; operibus manuum ejus benedixisti, et possessio ejus crevit in terra ?

10 Czy ty nie ogrodziłeś go i domu jego i wszystkiej majętności wokoło? Pobłogosławiłeś uczynkom rąk jego i dobytek jego rozrósł się na ziemi.

11 sed extende paululum manum tuam et tange cuncta quæ possidet, nisi in faciem benedixerit tibi.

11 Ale wyciągnij trochę rękę twoją i dotknij wszystkiego, co ma, czy ci w oczy błogosławić nie będzie?”

12 Dixit ergo Dominus ad Satan : Ecce universa quæ habet in manu tua sunt : tantum in eum ne extendas manum tuam. Egressusque est Satan a facie Domini.

12 I rzekł Pan do Szatana: „Oto wszystko, co ma, jest w ręce twojej, jeno na niego nie wyciągaj ręki twej.” I odszedł Szatan od oblicza Pańskiego.

13 Cum autem quadam die filii et filiæ ejus comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti,

13 A gdy dnia jednego synowie i córki jego jedli i pili w domu brata swego pierworodnego,

14 nuntius venit ad Job, qui diceret : Boves arabant, et asinæ pascebantur juxta eos :

14 przybiegł do Joba poseł, który powiedział: „Woły orały, a oślice pasły się obok nich,

15 et irruerunt Sabæi, tuleruntque omnia, et pueros percusserunt gladio : et evasi ego solus, ut nuntiarem tibi.

15 i przypadli Sabejczycy i zabrali wszystko, i czeladź mieczem pozabijali, i uszedłem ja sam, aby ci oznajmić.”

16 Cumque adhuc ille loqueretur, venit alter, et dixit : Ignis Dei cecidit e cælo, et tactas oves puerosque consumpsit : et effugi ego solus, ut nuntiarem tibi.

16 A gdy ten jeszcze mówił, przyszedł drugi i rzekł: „Ogień Boży spadł z nieba i uderzywszy na owce i sługi spalił ich i uszedłem ja sam, aby ci oznajmić.”

17 Sed et illo adhuc loquente, venit alius, et dixit : Chaldæi fecerunt tres turmas, et invaserunt camelos, et tulerunt eos, necnon et pueros percusserunt gladio : et ego fugi solus, ut nuntiarem tibi.

17 Ale gdy i ten jeszcze mówił przyszedł inny i rzekł: „Chaldejczycy uczynili trzy hufce i rzucili się na wielbłądy i zabrali je, i pachołków pozabijali mieczem, a tylko ja sam uciekłem, aby ci oznajmić.”

18 Adhuc loquebatur ille, et ecce alius intravit, et dixit : Filiis tuis et filiabus vescentibus et bibentibus vinum in domo fratris sui primogeniti,

18 Jeszcze ten mówił, a oto inny wszedł i rzekł: „Gdy synowie twoi i córki jedli i pili wino w domu brata swego pierworodnego,

19 repente ventus vehemens irruit a regione deserti, et concussit quatuor angulos domus : quæ corruens oppressit liberos tuos, et mortui sunt : et effugi ego solus, ut nuntiarem tibi.

19 z nagła wiatr gwałtowny przypadł od strony pustyni i zatrząsł czterema węgłami domu, który obaliwszy się przygniótł dzieci twoje, i pomarły, i uszedłem ja sam, aby ci oznajmić.”

20 Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua : et tonso capite corruens in terram, adoravit,

20 Wtedy Job wstał, rozdarł szaty swoje, a ostrzygłszy głowę, upadł na ziemię,

21 et dixit : Nudus egressus sum de utero matris meæ, et nudus revertar illuc. Dominus dedit, Dominus abstulit ; sicut Domino placuit, ita factum est. Sit nomen Domini benedictum.

21 pokłonił się, i rzekł: „Nago wyszedłem z żywota matki mojej i nago się tam wrócę; Pan dał, Pan wziął; jak się Panu podobało, tak się stało; niech będzie imię Pańskie błogosławione!”

22 In omnibus his non peccavit Job labiis suis, neque stultum quid contra Deum locutus est.

22 W tym wszystkim nie zgrzeszył Job usty swymi i nic głupiego nie wyrzekł przeciw Bogu.