Księga Hioba, rozdział 24

1 Ab Omnipotente non sunt abscondita tempora : qui autem noverunt eum, ignorant dies illius.

1 Przed Wszechmocnym nie są zakryte czasy, lecz ci, którzy go znają, nie wiedzą dni jego.

2 Alii terminos transtulerunt ; diripuerunt greges, et paverunt eos.

2 Jedni granice przenieśli, rozgrabili trzody i paśli je.

3 Asinum pupillorum abegerunt, et abstulerunt pro pignore bovem viduæ.

3 Osła sierot zagnali i wzięli w zastaw wołu wdowy.

4 Subverterunt pauperum viam, et oppresserunt pariter mansuetos terræ.

4 Wywrócili drogę ubogich i ucisnęli tak samo cichych ziemi.

5 Alii quasi onagri in deserto egrediuntur ad opus suum : vigilantes ad prædam, præparant panem liberis.

5 Drudzy jak dzikie osły na puszczy wychodzą do pracy swojej, czuwając na łup gotują chleb dzieciom.

6 Agrum non suum demetunt, et vineam ejus, quem vi oppresserint, vindemiant.

6 Na roli nie swojej żną, a obierają winnice tego, którego gwałtem ucisnęli.

7 Nudos dimittunt homines, indumenta tollentes, quibus non est operimentum in frigore :

7 Zabierając szaty, nago wypuszczają ludzi, którzy nie mają odzieży na zimnie,

8 quos imbres montium rigant, et non habentes velamen, amplexantur lapides.

8 których deszcze górskie polewają: a nie mając okrycia, przytulają się do skał.

9 Vim fecerunt deprædantes pupillos, et vulgum pauperem spoliaverunt.

9 Gwałt uczynili obdzierając sieroty, a ubogie pospólstwo złupili.

10 Nudis et incedentibus absque vestitu, et esurientibus tulerunt spicas.

10 Nagim i bez odzienia chodzącym i głodującym zabrali kłosy.

11 Inter acervos eorum meridiati sunt, qui calcatis torcularibus sitiunt.

11 Południe spędzali między kopami tych, którzy wytłoczywszy prasy, pragnienie cierpią.

12 De civitatibus fecerunt viros gemere, et anima vulneratorum clamavit : et Deus inultum abire non patitur.

12 Mężów z miast do płaczu przywiedli, i dusza zranionych krzyczała, a Bóg nie puści bez karania.

13 Ipsi fuerunt rebelles lumini : nescierunt vias ejus, nec reversi sunt per semitas ejus.

13 Oni byli przeciwni światłości, nie poznali dróg jej, ani się wrócili ścieżkami jej.

14 Mane primo consurgit homicida ; interficit egenum et pauperem : per noctem vero erit quasi fur.

14 Co najraniej wstaje mężobójca, zabija biednego i ubogiego, a w nocy będzie jak złodziej.

15 Oculus adulteri observat caliginem, dicens : Non me videbit oculus : et operiet vultum suum.

15 Oko cudzołożnika strzeże ciemności mówiąc: Nie ujrzy mię oko, i zakryje oblicze swoje.

16 Perfodit in tenebris domos, sicut in die condixerant sibi, et ignoraverunt lucem.

16 Podkopuje w ciemności domy, jak się byli za dnia zmówili, i nie mieli znać światła.

17 Si subito apparuerit aurora, arbitrantur umbram mortis : et sic in tenebris quasi in luce ambulant.

17 Jeśli się prędko pokaże zorza mają ją za cień śmierci, i tak chodzą w ciemności jakby było jasno.

18 Levis est super faciem aquæ : maledicta sit pars ejus in terra, nec ambulet per viam vinearum.

18 Lżejszy jest niż wierzch wody; niech będzie przeklęta część jego na ziemi, i niech nie chodzi po drodze winnic.

19 Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium, et usque ad inferos peccatum illius.

19 Niech przejdzie do wielkiego gorąca z wód śnieżnych, a grzech jego aż do otchłani.

20 Obliviscatur ejus misericordia ; dulcedo illius vermes : non sit in recordatione, sed conteratur quasi lignum infructuosum.

20 Niech go zapomni miłosierdzie, słodkością jego niech będą robaki; niech nie pozostanie w pamięci, ale niech będzie skruszony jak drzewo nieużyteczne.

21 Pavit enim sterilem quæ non parit, et viduæ bene non fecit.

21 Albowiem zniszczył niepłodną, która nie rodzi, a wdowie dobrze nie czynił.

22 Detraxit fortes in fortitudine sua, et cum steterit, non credet vitæ suæ.

22 Ściągnął mocnych mocą swoją, a gdy wstanie, nie będzie dowierzał żywotowi swemu.

23 Dedit ei Deus locum pœnitentiæ, et ille abutitur eo in superbiam : oculi autem ejus sunt in viis illius.

23 Dał mu Bóg czas do pokuty, a on go źle używa na pychę, gdy oczy jego są na drogach jego.

24 Elevati sunt ad modicum, et non subsistent : et humiliabuntur sicut omnia, et auferentur, et sicut summitates spicarum conterentur.

24 Podniesieni są na chwilę, a nie ostoją się; i poniżeni będą jak wszystko inne, i będą zniesieni, a jak wierzchy kłosów starci będą.

25 Quod si non est ita, quis me potest arguere esse mentitum, et ponere ante Deum verba mea ?

25 A jeśli tak nie jest, któż może mi dowieść, żem skłamał, i położyć przed Bogiem słowa moje?”