Księga Hioba, rozdział 23

1 Respondens autem Job, ait :

1 A odpowiadając Job rzekł:

2 Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

2 „Teraz również w gorzkości jest mowa moja, i ręka karząca mię zaciężyła nad wzdychaniem moim.

3 Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus ?

3 Kto by mi dał, abym poznał i znalazł go, i doszedł aż do stolicy jego!

4 Ponam coram eo judicium, et os meum replebo increpationibus :

4 Przedłożyłbym mu sprawę, a usta moje napełnił zarzutami,

5 ut sciam verba quæ mihi respondeat, et intelligam quid loquatur mihi.

5 abym się dowiedział słów, które by mi odpowiedział, i wyrozumiał, co mi będzie mówił.

6 Nolo multa fortitudine contendat mecum, nec magnitudinis suæ mole me premat.

6 Nie chcę, aby się ze mną spierał wielką mocą, ani żeby mię przytłoczył ciężkością wielkości swej.

7 Proponat æquitatem contra me, et perveniat ad victoriam judicium meum.

7 Niech przedłoży przeciwko mnie, co słuszne, a sąd mój niech dojdzie do zwycięstwa.

8 Si ad orientem iero, non apparet ; si ad occidentem, non intelligam eum.

8 Jeśli pójdę na wschód, nie widać go; jeśli na zachód nie zrozumiem go.

9 Si ad sinistram, quid agam ? non apprehendam eum ; si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

9 Jeśli w lewo, cóż uczynię? nie uchwycę go; jeśli się obrócę w prawo, nie ujrzę go.

10 Ipse vero scit viam meam, et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

10 A jednak on zna drogę moją, i doświadczył mię jak złoto, które przez ogień przechodzi.

11 Vestigia ejus secutus est pes meus : viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

11 Za śladem jego szła noga moja, strzegłem drogi jego i nie zstępowałem z niej.

12 A mandatis labiorum ejus non recessi, et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

12 Od przykazania ust jego nie odstępowałem, a w zanadrzu moim skryłem słowa ust jego.

13 Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus : et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

13 Sam on bowiem jest, a nikt nie może odwrócić myśli jego, i cokolwiek chciała dusza jego, to uczynił.

14 Cum expleverit in me voluntatem suam, et alia multa similia præsto sunt ei.

14 Gdy wypełni nade mną wolą swoją, wiele innych podobnych rzeczy ma w pogotowiu.

15 Et idcirco a facie ejus turbatus sum, et considerans eum, timore sollicitor.

15 I dlatego zatrwożony jestem od oblicza jego, a patrząc nań jestem zdjęty bojaźnią.

16 Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me.

16 Bóg zmiękczył serce moje, a Wszechmogący zatrwożył mnie.

17 Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo.

17 Bo nie dla nadchodzących ciemności zginąłem i nie zakrył mrok oblicza mego.