Księga Hioba, rozdział 22

1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit :

1 A odpowiadając Elifaz Temanitczyk rzekł:

2 Numquid Deo potest comparari homo, etiam cum perfectæ fuerit scientiæ ?

2 „Czy człowiek może być porównany z Bogiem, choćby był nauki doskonałej?

3 Quid prodest Deo, si justus fueris ? aut quid ei confers, si immaculata fuerit via tua ?

3 Co za pożytek jest dla Boga, jeśli sprawiedliwy jesteś? albo co mu dajesz, jeśli droga twoja jest nieskalana?

4 Numquid timens arguet te, et veniet tecum in judicium,

4 Czy z bojaźnią karcić cię będzie i przyjdzie z tobą na sąd,

5 et non propter malitiam tuam plurimam, et infinitas iniquitates tuas ?

5 a nie dla złości twojej wielkiej i nieskończonych nieprawości twoich?

6 Abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa, et nudos spoliasti vestibus.

6 Wziąłeś bowiem zastaw od braci twej bez przyczyny, i półnagich odzierałeś z odzienia.

7 Aquam lasso non dedisti, et esurienti subtraxisti panem.

7 Nie podałeś wody zmęczonemu, i głodnemu odmawiałeś chleba.

8 In fortitudine brachii tui possidebas terram, et potentissimus obtinebas eam.

8 W mocy ramienia twego dzierżyłeś ziemię, a mocniejszym będąc trzymałeś ją.

9 Viduas dimisisti vacuas, et lacertos pupillorum comminuisti.

9 Wdowy puszczałeś z próżnymi rękami, a ramiona sierot druzgotałeś.

10 Propterea circumdatus es laqueis, et conturbat te formido subita.

10 Przeto zagarnięty jesteś sidłami, i trwoży cię strach nagły.

11 Et putabas te tenebras non visurum, et impetu aquarum inundantium non oppressum iri ?

11 I mniemałeś, że nie będziesz oglądał ciemności, ani uciśniony będziesz gwałtem wód wzbierających?

12 an non cogitas quod Deus excelsior cælo sit, et super stellarum verticem sublimetur ?

12 Czy nie myślisz, iż Bóg wyższy jest niż niebo i nad wierzch gwiazd jest wywyższony?

13 Et dicis : Quid enim novit Deus ? et quasi per caliginem judicat.

13 A mówisz: A cóż Bóg wie? i jakby przez mgłę sądzi.

14 Nubes latibulum ejus, nec nostra considerat, et circa cardines cæli perambulat.

14 Obłoki są zasłoną jego i rzeczom naszym się nie przypatruje, a około zawias niebieskich się przechadza.

15 Numquid semitam sæculorum custodire cupis, quam calcaverunt viri iniqui,

15 Czy ścieżki wieków chcesz strzec, którą deptali mężowie występni?

16 qui sublati sunt ante tempus suum, et fluvius subvertit fundamentum eorum ?

16 Zostali oni przed swym czasem zniesieni, a rzeka grunt ich wywróciła;

17 Qui dicebant Deo : Recede a nobis : et quasi nihil posset facere Omnipotens, æstimabant eum,

17 mówili oni Bogu: Idź precz od nas! i jakby nic nie mógł uczynić Wszechmogący, oceniali go,

18 cum ille implesset domos eorum bonis : quorum sententia procul sit a me.

18 podczas gdy on był napełnił ich domy dobrami. Ich mniemanie dalekie niech będzie ode mnie!

19 Videbunt justi, et lætabuntur, et innocens subsannabit eos :

19 Ujrzą sprawiedliwi i weselić się będą, a niewinny będzie im urągał:

20 nonne succisa est erectio eorum ? et reliquias eorum devoravit ignis ?

20 Czy nie została podcięta ich wyniosłość, a ostatki ich ogień pożarł?

21 Acquiesce igitur ei, et habeto pacem, et per hæc habebis fructus optimos.

21 Poddaj się mu tedy i miej pokój, a przez to będziesz miał owoce najlepsze.

22 Suscipe ex ore illius legem, et pone sermones ejus in corde tuo.

22 Przyjmij z ust jego zakon, i złóż mowy jego w sercu twoim.

23 Si reversus fueris ad Omnipotentem, ædificaberis, et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo.

23 Jeśli się nawrócisz do Wszechmocnego, będziesz zbudowany, i oddalisz nieprawość od przybytku twego.

24 Dabit pro terra silicem, et pro silice torrentes aureos.

24 Da za ziemię krzemień, a za krzemień strumienie złota.

25 Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi.

25 I będzie Wszechmogący przeciwko nieprzyjaciołom twoim, i srebra nagromadzą tobie.

26 Tunc super Omnipotentem deliciis afflues, et elevabis ad Deum faciem tuam.

26 Wtedy we Wszechmocnym rozkoszami opływać będziesz i podniesiesz ku Bogu oblicze twoje.

27 Rogabis eum, et exaudiet te, et vota tua reddes.

27 Będziesz go prosił i wysłucha cię, i śluby twoje wypełnisz.

28 Decernes rem, et veniet tibi, et in viis tuis splendebit lumen.

28 Postanowisz rzecz, i stanie się tobie, a po drogach twoich będzie świecić światłość.

29 Qui enim humiliatus fuerit, erit in gloria, et qui inclinaverit oculos, ipse salvabitur.

29 Bo kto się uniży, będzie w sławie, a kto spuści oczy, ten będzie zbawiony.

30 Salvabitur innocens : salvabitur autem in munditia manuum suarum.

30 Niewinny zbawiony będzie, a będzie zbawiony przez czystość rąk swoich.”