Księga Hioba, rozdział 21

1 Respondens autem Job, dixit :

1 A odpowiadając Job rzekł:

2 Audite, quæso, sermones meos, et agite pœnitentiam.

2 „Słuchajcie, proszę, mów moich i czyńcie pokutę.

3 Sustinete me, et ego loquar : et post mea, si videbitur, verba, ridete.

3 Znoście mię, a ja mówić będę; a po moich słowach, jeśli się spodoba, śmiejcie się.

4 Numquid contra hominem disputatio mea est, ut merito non debeam contristari ?

4 Czy przeciw człowiekowi jest dochodzenie moje abym się słusznie smucić nie miał?

5 Attendite me et obstupescite, et superponite digitum ori vestro.

5 Patrzcie na mnie i zdumiejcie się, i połóżcie palec na usta wasze.

6 Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco, et concutit carnem meam tremor.

6 I ja, gdy wspomnę lękam się, a drżenie wstrząsa ciałem moim.

7 Quare ergo impii vivunt, sublevati sunt, confortatique divitiis ?

7 Czemuż tedy niepobożni żyją, wyniesieni są i wzmocnieni bogactwami?

8 Semen eorum permanet coram eis : propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.

8 Potomstwo ich trwa przed nimi, krewnych i wnuków gromada przed ich oczyma.

9 Domus eorum securæ sunt et pacatæ, et non est virga Dei super illos.

9 Domy ich bezpieczne są i spokojne, i nie masz rózgi Bożej nad nimi.

10 Bos eorum concepit, et non abortivit : vacca peperit, et non est privata fœtu suo.

10 Krowa ich poczęła, a nie poroniła, jałowica się ocieliła, a płodu swego nie postradała.

11 Egrediuntur quasi greges parvuli eorum, et infantes eorum exsultant lusibus.

11 Wychodzą maleństwa ich jak trzody, a dziatki ich igrając skaczą.

12 Tenent tympanum et citharam, et gaudent ad sonitum organi.

12 Trzymają bęben i harfę i weselą się przy głosie muzyki.

13 Ducunt in bonis dies suos, et in puncto ad inferna descendunt.

13 Prowadzą w szczęściu dni swoje, i w mgnieniu oka do otchłani zstępują.

14 Qui dixerunt Deo : Recede a nobis, et scientiam viarum tuarum nolumus.

14 A mówili do Boga: Idź precz od nas, i wiadomości dróg twoich nie chcemy.

15 Quis est Omnipotens, ut serviamus ei ? et quid nobis prodest si oraverimus illum ?

15 Kim jest Wszechmogący, żebyśmy mu służyli? a co nam pomoże, choćbyśmy się doń modlili?

16 Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua, consilium impiorum longe sit a me.

16 Ponieważ jednak dobra ich nie są w ich ręce, rada niezbożnych niech będzie daleko ode mnie.

17 Quoties lucerna impiorum extinguetur, et superveniet eis inundatio, et dolores dividet furoris sui ?

17 Ile razy świeca niezbożników gaśnie, i przychodzi na nich powódź, i rozdziela boleści zapalczywości swojej?

18 Erunt sicut paleæ ante faciem venti, et sicut favilla quam turbo dispergit.

18 Będą jak plewy przed wiatrem, i jak popiół, który wicher rozwiewa.

19 Deus servabit filiis illius dolorem patris, et cum reddiderit, tunc sciet.

19 Bóg zachowa dla synów jego ból ojca, a gdy odpłaci, wtedy pozna.

20 Videbunt oculi ejus interfectionem suam, et de furore Omnipotentis bibet.

20 Ujrzą oczy jego zabicie swe, a z zapalczywości Wszechmogącego pić będzie.

21 Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se, et si numerus mensium ejus dimidietur ?

21 Bo cóż go obchodzi dom jego po nim, choćby liczba miesięcy była do połowy skrócona?

22 Numquid Deus docebit quispiam scientiam, qui excelsos judicat ?

22 Czy będzie kto uczył rozumu Boga, który wysokich sądzi?

23 Iste moritur robustus et sanus, dives et felix :

23 Jeden umiera mocny i zdrowy, bogaty i szczęśliwy;

24 viscera ejus plena sunt adipe, et medullis ossa illius irrigantur :

24 wnętrzności jego są pełne sadła, a kości jego napiły się szpiku.

25 alius vero moritur in amaritudine animæ absque ullis opibus :

25 A drugi umiera w gorzkości duszy bez żadnej majętności.

26 et tamen simul in pulvere dormient, et vermes operient eos.

26 A przecie wspólnie w prochu spać będą i robaki ich okryją.

27 Certe novi cogitationes vestras, et sententias contra me iniquas.

27 Zaiste znam myśli wasze i wyroki nieprawe przeciwko mnie.

28 Dicitis enim : Ubi est domus principis ? et ubi tabernacula impiorum ?

28 Bo mówicie: Gdzie jest dom księcia, i gdzie przybytki niezbożnych ludzi?

29 Interrogate quemlibet de viatoribus, et hæc eadem illum intelligere cognoscetis :

29 Zapytajcie kogokolwiek z podróżnych, a poznacie, że on też to rozumie,

30 quia in diem perditionis servatur malus, et ad diem furoris ducetur.

30 iż na dzień zatracenia chowają złego, a na dzień zapalczywości wiedziony będzie.

31 Quis arguet coram eo viam ejus ? et quæ fecit, quis reddet illi ?

31 Któż będzie ganił mu w oczy drogę jego? i kto mu odpłaci za to, co uczynił?

32 Ipse ad sepulchra ducetur, et in congerie mortuorum vigilabit.

32 Do grobu go prowadzą i w mogile umarłych czuwać będzie.

33 Dulcis fuit glareis Cocyti, et post se omnem hominem trahet, et ante se innumerabiles.

33 Słodki był żwirowi Kocytu, i za sobą wszelkiego człowieka pociągnie i przed sobą niezliczonych.

34 Quomodo igitur consolamini me frustra, cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati ?

34 Jakże tedy możecie mię próżno pocieszać, gdy wasza odpowiedź okazała się przeciwną prawdzie?”