Księga Hioba, rozdział 36

1 Addens quoque Eliu, hæc locutus est :

1 Przydając też Eliu, to mówił:

2 Sustine me paululum, et indicabo tibi : adhuc enim habeo quod pro Deo loquar.

2 „Poczekaj mnie trochę, a pokażę ci, bo jeszcze mam, co o Bogu mówić.

3 Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum.

3 Wyprowadzę wiedzę moją od początku, a dowiodę, iż Stworzyciel mój jest sprawiedliwy.

4 Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi.

4 Bo zaiste bez kłamstwa są mowy moje, i doskonała umiejętność pokaże się tobie.

5 Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens :

5 Bóg możnych nie odrzuca; ponieważ i sam jest możny.

6 sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit.

6 Ale nie zbawia niezbożnych, a ubogim sprawiedliwość wymierza.

7 Non auferet a justo oculos suos : et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur.

7 Nie odwróci od sprawiedliwego oczu swych i królów na stolicy sadza na wieki, a oni bywają wywyższeni.

8 Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis,

8 A jeśli będą w okowach i związani powrozami ubóstwa,

9 indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt.

9 pokaże im uczynki ich i występki ich że byli gwałtowni.

10 Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat : et loquetur, ut revertantur ab iniquitate.

10 Odsłoni też ucho ich, aby ich upomnieć, i będzie mówił, aby się nawrócili od nieprawości.

11 Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria :

11 Jeśli usłuchają i dostosują się, wypełnią dni swoje w szczęściu i lata swoje w sławie.

12 si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia.

12 Ale jeśli nie usłuchają, przejdą przez miecz i będą zniszczeni w głupocie.

13 Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint.

13 Obłudni i chytrzy wzruszają gniew Boży, a nie będą wołać, gdy ich powiążą.

14 Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos.

14 Umrze w burzy dusza ich i żywot ich między nierządnikami.

15 Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus.

15 Wyrwie ubogiego z ucisku jego i odkryje w utrapieniu ucho jego.

16 Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se : requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine.

16 A tak wybawi cię na przestronność z otchłani ciasnej, która nie ma dna pod sobą; odpocznienie stołu twego będzie pełne tłustości.

17 Causa tua quasi impii judicata est : causam judiciumque recipies.

17 Sprawa twoja jako niezbożnego osądzona jest; sprawę i wyrok otrzymasz.

18 Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas : nec multitudo donorum inclinet te.

18 Niechajże cię tedy gniew nie zwycięża, abyś miał kogo ucisnąć, ani mnóstwo darów niech cię nie nachyla.

19 Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine.

19 Wyrzeknij się wielkości twej bez kłopotu, i wszystkich potężnych siłą.

20 Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis.

20 Nie przeciągaj nocy, aby wstąpili ludzie zamiast nich.

21 Cave ne declines ad iniquitatem : hanc enim cœpisti sequi post miseriam.

21 Strzeż się, abyś się nie wrócił ku nieprawości; bo za tą począłeś iść po nędzy.

22 Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus.

22 Oto Bóg wysoki w mocy swojej, a żaden nie jest mu podobny wśród prawodawców.

23 Quis poterit scrutari vias ejus ? aut quis potest ei dicere : Operatus es iniquitatem ?

23 Kto będzie mógł wybadać drogi jego? albo kto mu rzec może: Uczyniłeś nieprawość?

24 Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri.

24 Pomnij, że nie znasz dzieła jego, o którym śpiewali mężowie.

25 Omnes homines vident eum : unusquisque intuetur procul.

25 Wszyscy ludzie go widzą, każdy patrzy z daleka.

26 Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram : numerus annorum ejus inæstimabilis.

26 Oto Bóg wielki, przewyższający umiejętność naszą; liczba lat jego nieoszacowana.

27 Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum,

27 On podejmuje krople deszczu i wypuszcza gwałtowne ulewy na kształt strumieni;

28 qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper.

28 te płyną z obłoków, które okrywają wszystko z wierzchu.

29 Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum,

29 Jeśli będzie chciał rozciągnąć obłoki jak namiot swój,

30 et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet.

30 i błyskać światłem swoim z wierzchu, to nawet głębiny morskie okryje.

31 Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus.

31 Bo przez to sądzi narody, i daje pokarm wielu ludziom.

32 In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat.

32 W rękach kryje światłość i każe jej, aby znowu przyszła.

33 Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere.

33 Powiada o niej przyjacielowi swemu, że jego własnością jest i że on może wznieść się do niej.