Pieśń nad pieśniami, rozdział 6

1 Dilectus meus descendit in hortum suum ad areolam aromatum, ut pascatur in hortis, et lilia colligat.

1 Miły mój zstąpił do ogrodu swego, do grządki wonnych ziół, aby się paść w ogrodach i lilie zbierać.

2 Ego dilecto meo, et dilectus meus mihi, qui pascitur inter lilia.

2 Ja dla miłego mego, a dla mnie miły mój, który się pasie między liliami.

3 Pulchra es, amica mea ; suavis, et decora sicut Jerusalem ; terribilis ut castrorum acies ordinata.

3 Piękna jesteś, przyjaciółko moja, wdzięczna i ozdobna jak Jeruzalem, straszna jak wojska uszykowane porządnie!

4 Averte oculos tuos a me, quia ipsi me avolare fecerunt. Capilli tui sicut grex caprarum quæ apparuerunt de Galaad.

4 Odwróć oczy twoje ode mnie, bo te sprawiły, żem odleciał. Włosy twoje jak trzoda kóz, które się ukazały z Galaadu.

5 Dentes tui sicut grex ovium quæ ascenderunt de lavacro : omnes gemellis fœtibus, et sterilis non est in eis.

5 Zęby twoje jako trzoda owiec, które wyszły z kąpieli, wszystkie mające po dwojgu jagniątek, a niepłodnej nie masz między nimi.

6 Sicut cortex mali punici, sic genæ tuæ, absque occultis tuis.

6 Jak skórka jabłka granatowego, tak jagody twoje, oprócz tego, co się w tobie ukrywa.

7 Sexaginta sunt reginæ, et octoginta concubinæ, et adolescentularum non est numerus.

7 Sześćdziesiąt jest królewskich żon i osiemdziesiąt nałożnic, a panien nie masz liczby:

8 Una est columba mea, perfecta mea, una est matris suæ, electa genetrici suæ. Viderunt eam filiæ, et beatissimam prædicaverunt ; reginæ et concubinæ, et laudaverunt eam.

8 jedna jest gołębica moja, doskonała moja, jedynaczka matki swojej, wybrana rodzicielki swojej! Widziały ją inne córki, i jako najszczęśliwszą wysławiały, królewskie żony i nałożnice, i chwaliły ją:

9 Quæ est ista quæ progreditur quasi aurora consurgens, pulchra ut luna, electa ut sol, terribilis ut castrorum acies ordinata ?

9 „Któraż to jest, która idzie jak zorza powstająca, piękna jak księżyc, wybrana jak słońce, ogromna jak wojska uszykowane porządnie?”

10 Descendi in hortum nucum, ut viderem poma convallium, et inspicerem si floruisset vinea, et germinassent mala punica.

10 Zstąpiłam do ogrodu orzechowego, aby oglądać jabłka na dolinach i zobaczyć, czy zakwitła winnica i czy rozwinęły się jabłka granatu.

11 Nescivi : anima mea conturbavit me, propter quadrigas Aminadab.

11 Nie wiedziałam, dusza moja zatrwożyła mię dla wozów Aminadaba.

12 Revertere, revertere, Sulamitis ! revertere, revertere ut intueamur te.

12 Wróć się, wróć się, Sulamitko, wróć się, wróć się, abyśmy na cię patrzyli!