A Sagrada Bíblia · Figueiredo · Biblia Sacra Vulgata
I Reis 24
1 Ascendit ergo David inde : et habitavit in locis tutissimis Engaddi.
1 Saiu pois Davi dali: E habitou nos lugares mais seguros de Engadi.
2 Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthæos, nuntiaverunt ei, dicentes : Ecce David in deserto est Engaddi.
2 E tendo voltado Saul de perseguir os filisteus, noticiaram-lhe, dizendo: Adverte, que Davi está no deserto de Engadi.
3 Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël, perrexit ad investigandum David et viros ejus, etiam super abruptissimas petras, quæ solis ibicibus perviæ sunt.
3 Tomando Saul pois consigo três mil homens escolhidos de todo o Israel, saiu a buscar a Davi e à sua gente, até sôbre os rochedos mais escarpados onde só podem subir as cabras montesas.
4 Et venit ad caulas ovium, quæ se offerebant vianti : eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem : porro David et viri ejus in interiore parte speluncæ latebant.
4 E chegou a uns currais de ovelhas, que encontrou no caminho: E havia lá uma cova onde entrou Saul, a fazer as suas necessidades: Mas Davi e os seus estavam escondidos no interior da mesma cova.
5 Et dixerunt servi David ad eum : Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te : Ego tradam tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis. Surrexit ergo David, et præcidit oram chlamydis Saul silenter.
5 E disseram a Davi os seus criados: Eis-aqui o dia, do qual o Senhor te disse: Eu te entregarei o teu inimigo, para fazeres dêle o que bem te parecer. Chegou-se pois Davi, e cortou muito de mansinho a orla do manto de Saul.
6 Post hæc percussit cor suum David, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul.
6 E logo depois bateu o coração de Davi, por ter cortado a orla do manto de Saul.
7 Dixitque ad viros suos : Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum : quia christus Domini est.
7 E disse para a sua gente: Deus me guarde de que eu faça uma tal coisa ao que é meu amo, ao ungido do Senhor, nem que eu estenda a mão contra êle, pois é o Cristo do Senhor.
8 Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat cœpto itinere.
8 E com estas palavras conteve Davi os seus, e impediu que êles se lançassem sôbre Saul: Pelo que Saul, saindo da caverna, prosseguia o seu caminho.
9 Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens : Domine mi rex. Et respexit Saul post se : et inclinans se David pronus in terram adoravit,
9 Levantou-se também Davi depois dêle: E tendo saído da caverna, gritou por detrás das costas de Saul, dizendo: Rei, meu senhor. E olhou Saul para trás: e Davi, abaixando-se até o chão, lhe fêz uma profunda reverência,
10 dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium : David quærit malum adversum te ?
10 e disse a Saul: Por que dás tu ouvidos às palavras dos que dizem: Davi intenta fazer-te mal?
11 Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim : Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est.
11 Eis-aqui viste tu hoje com os teus olhos que o Senhor te entregou nas minhas mãos na caverna: e eu mesmo tive pensamentos de te matar, mas não o quis fazer: Porque disse: Não estenderei a mão sôbre meu amo, porque é o ungido do Senhor.
12 Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuæ in manu mea : quoniam cum præscinderem summitatem chlamydis tuæ, nolui extendere manum meam in te : animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te : tu autem insidiaris animæ meæ ut auferas eam.
12 Antes vê, meu pai, e reconhece se é a orla do teu manto esta que tenho na minha mão: pois cortando a extremidade do teu vestido não quis estender a minha mão contra ti: adverte pois, e olha, que eu não sou culpável de algum mal, nem de alguma injustiça, e que não pequei contra ti: Mas tu andas buscando os meios de me tirares a vida.
13 Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te.
13 O Senhor seja o juiz entre mim e ti, e o Senhor me vingue de ti: mas nunca a minha mão seja contra ti.
14 Sicut et in proverbio antiquo dicitur : Ab impiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te.
14 E assim como se diz em antigo provérbio: Dos ímpios sairá a impiedade: Mas nunca a minha mão seja contra ti.
15 Quem persequeris, rex Israël ? quem persequeris ? canem mortuum persequeris, et pulicem unum.
15 A quem persegues tu, ó rei de Israel? a quem persegues? Persegues a um cão morto, e a uma pulga.
16 Sit Dominus judex, et judicet inter me et te : et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.
16 Seja o Senhor juiz, e julgue entre mim e ti: e veja, e julgue a minha causa, e me livre das tuas mãos.
17 Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul : Numquid vox hæc tua est, fili mi David ? Et levavit Saul vocem suam, et flevit :
17 Como pois tivesse Davi acabado de dizer a Saul estas palavras, disse Saul: Porventura é esta a tua voz, ó meu filho Davi? E levantou Saul a sua voz, e chorou:
18 dixitque ad David : Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.
18 E disse a Davi: Tu és mais justo do que eu: Porque tu só me tens feito bem: e eu só te tenho feito mal.
19 Et tu indicasti hodie quæ feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me.
19 E tu mostraste hoje os bens que me tens feito: Pois que tendo-me o Senhor entregue nas tuas mãos, tu me não tiraste a vida.
20 Quis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona ? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.
20 Porque quem há que achando a seu inimigo, o deixe ir sem lhe fazer mal? Mas o Senhor te pague esta benevolência, pelo que hoje obraste para comigo.
21 Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israël :
21 E agora porque sei que certissimamente hás de reinar, e que hás de ter em tua mão o reino de Israel,
22 jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei.
22 Jura-me pelo Senhor, que não hás de aniquilar a minha geração depois de mim, nem hás de extinguir o meu nome da casa de meu pai.
23 Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam : et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.
23 E assim o jurou Davi a Saul. Voltou pois Saul para sua casa: e Davi, e a sua gente se retirou a lugares mais seguros.
Latim: Biblia Sacra Vulgata (1592). Português: A Sagrada Bíblia (Figueiredo) (1781-1784).
A Bíblia inteira offline, com a página marcada e os versículos destacados: a Bíblia católica no aplicativo.
I Reis 24 · com o app
Acesso antecipado