I Księga Królewska, rozdział 24

1 Ascendit ergo David inde : et habitavit in locis tutissimis Engaddi.

1 I wyciągnął Dawid stamtąd, i mieszkał na miejscach bezpiecznych Engaddi.

2 Cumque reversus esset Saul, postquam persecutus est Philisthæos, nuntiaverunt ei, dicentes : Ecce David in deserto est Engaddi.

2 A gdy się wrócił Saul z pogoni za Filistynami, oznajmiono mu mówiąc: „Oto Dawid jest na puszczy Engaddi.”

3 Assumens ergo Saul tria millia electorum virorum ex omni Israël, perrexit ad investigandum David et viros ejus, etiam super abruptissimas petras, quæ solis ibicibus perviæ sunt.

3 A tak wziąwszy Saul trzy tysiące mężów wybranych ze wszystkiego Izraela, poszedł szukać Dawida i mężów jego, po najprzykrzejszych nawet skałach, po których jeno dzikie kozy mogą chodzić.

4 Et venit ad caulas ovium, quæ se offerebant vianti : eratque ibi spelunca, quam ingressus est Saul ut purgaret ventrem : porro David et viri ejus in interiore parte speluncæ latebant.

4 I przyszedł do zagród owczych, które natrafił idąc. A była tam jaskinia, do której wszedł Saul z potrzebą naturalną, a Dawid i mężowie jego byli ukryci we wnętrznej części jaskini.

5 Et dixerunt servi David ad eum : Ecce dies de qua locutus est Dominus ad te : Ego tradam tibi inimicum tuum, ut facias ei sicut placuerit in oculis tuis. Surrexit ergo David, et præcidit oram chlamydis Saul silenter.

5 I rzekli słudzy Dawida do niego: „Oto dzień, o którym Pan mówił do ciebie: Ja dam w ręce twoje nieprzyjaciela twego, żebyś mu uczynił, jak się będzie podobało w oczach twych.” Wstał tedy Dawid i urznął po cichu kraj płaszcza Saulowego.

6 Post hæc percussit cor suum David, eo quod abscidisset oram chlamydis Saul.

6 Potem uderzyło Dawida serce jego, przeto że urznął kraj płaszcza Saulowego.

7 Dixitque ad viros suos : Propitius sit mihi Dominus, ne faciam hanc rem domino meo, christo Domini, ut mittam manum meam in eum : quia christus Domini est.

7 I rzekł do mężów swoich: „Niech mi będzie miłościw Pan, żebym nie uczynił tej rzeczy panu memu, pomazańcowi Pańskiemu, żebym miał wyciągnąć nań rękę moją, ponieważ jest pomazańcem Pańskim!”

8 Et confregit David viros suos sermonibus, et non permisit eos ut consurgerent in Saul : porro Saul exsurgens de spelunca, pergebat cœpto itinere.

8 I przełamał Dawid mężów swych mowami, i nie dopuścił im powstać na Saula; a Saul wstawszy z jaskini szedł zaczętą drogą.

9 Surrexit autem et David post eum : et egressus de spelunca, clamavit post tergum Saul, dicens : Domine mi rex. Et respexit Saul post se : et inclinans se David pronus in terram adoravit,

9 Potem wstał i Dawid za nim, a wyszedłszy z jaskini zawołał za Saulem mówiąc: „Panie mój, królu!” I obejrzał się Saul nazad, a Dawid schyliwszy się twarzą ku ziemi, pokłonił się.

10 dixitque ad Saul : Quare audis verba hominum loquentium : David quærit malum adversum te ?

10 I rzekł do Saula: „Czemu słuchasz słów ludzi mówiących: Dawid szuka złego przeciw tobie?

11 Ecce hodie viderunt oculi tui quod tradiderit te Dominus in manu mea in spelunca : et cogitavi ut occiderem te, sed pepercit tibi oculus meus : dixi enim : Non extendam manum meam in dominum meum, quia christus Domini est.

11 Oto dziś widziały oczy twoje, że mi cię Pan dał w rękę moją w jaskini, i myślałem cię zabić, ale ci przepuściło oko moje, bom rzekł: Nie wyciągnę ręki na pana mego, bo jest pomazańcem Pańskim.

12 Quin potius pater mi, vide, et cognosce oram chlamydis tuæ in manu mea : quoniam cum præscinderem summitatem chlamydis tuæ, nolui extendere manum meam in te : animadverte, et vide, quoniam non est in manu mea malum, neque iniquitas, neque peccavi in te : tu autem insidiaris animæ meæ ut auferas eam.

12 I owszem, ojcze mój, obacz i poznaj kraj płaszcza twego w ręce mojej, że gdym urzynał koniec płaszcza twego, nie chciałem wyciągnąć ręki mojej na cię. Poznaj a obacz, że nie masz w ręce mojej złości ani nieprawości, anim zgrzeszył przeciw tobie; a ty godzisz na duszę moją, abyś ją odebrał.

13 Judicet Dominus inter me et te, et ulciscatur me Dominus ex te : manus autem mea non sit in te.

13 Niech rozsądzi Pan między mną a tobą, a niech się za krzywdę moją Pan pomści na tobie, a ręka moja niech nie będzie na tobie.

14 Sicut et in proverbio antiquo dicitur : Ab impiis egredietur impietas : manus ergo mea non sit in te.

14 Jak i w starej przypowieści mówią: Od niezbożnych wynijdzie niezbożność. A tak ręka moja niech nie będzie na tobie.

15 Quem persequeris, rex Israël ? quem persequeris ? canem mortuum persequeris, et pulicem unum.

15 Kogoż prześladujesz, królu izraelski, kogo prześladujesz? Psa zdechłego prześladujesz, a pchłę jedną.

16 Sit Dominus judex, et judicet inter me et te : et videat, et judicet causam meam, et eruat me de manu tua.

16 Niech Pan będzie sędzią i niech rozsądzi między mną a tobą, a niech obaczy i osądzi sprawę moją, i niech mię wyrwie z ręki twojej!”

17 Cum autem complesset David loquens sermones hujuscemodi ad Saul, dixit Saul : Numquid vox hæc tua est, fili mi David ? Et levavit Saul vocem suam, et flevit :

17 A gdy skończył Dawid mówiąc słowa takie do Saula, rzekł Saul: „A twójże to głos, Dawidzie, synu mój?” I podniósł Saul głos swój i zapłakał,

18 dixitque ad David : Justior tu es quam ego : tu enim tribuisti mihi bona, ego autem reddidi tibi mala.

18 i rzekł do Dawida: „Sprawiedliwszyś ty jest niźli ja, boś ty mnie wyświadczył dobro, a jam tobie złem się odpłacił.

19 Et tu indicasti hodie quæ feceris mihi bona : quomodo tradiderit me Dominus in manum tuam, et non occideris me.

19 Tyś też dziś okazał, coś mi dobrego uczynił: jak mię dał Pan w rękę twoją, a nie zabiłeś mię.

20 Quis enim cum invenerit inimicum suum, dimittet eum in via bona ? sed Dominus reddat tibi vicissitudinem hanc pro eo quod hodie operatus es in me.

20 Bo któż, gdy znajdzie nieprzyjaciela swego, wypuści go na drogę dobrą? Ale Pan niechaj ci odda nagrodę za to, coś mi dziś uczynił!

21 Et nunc quia scio quod certissime regnaturus sis, et habiturus in manu tua regnum Israël :

21 A teraz, ponieważ wiem, że na pewno masz królować i będziesz miał w ręce swej królestwo izraelskie,

22 jura mihi in Domino, ne deleas semen meum post me, neque auferas nomen meum de domo patris mei.

22 przysiąż mi przez Pana, że nie wygładzisz potomstwa mego po mnie i nie wytracisz imienia mego z domu ojca mego!”

23 Et juravit David Sauli. Abiit ergo Saul in domum suam : et David et viri ejus ascenderunt ad tutiora loca.

23 I przysiągł Dawid Saulowi. Odszedł tedy Saul do domu swego, a Dawid i mężowie jego wstąpili na miejsca bezpieczniejsze.