La Sagrada Biblia · Torres Amat · Biblia Sacra Vulgata

Sabiduría 5

Idioma

1 Tunc stabunt justi in magna constantia adversus eos qui se angustiaverunt, et qui abstulerunt labores eorum.

1 Entonces los justos se presentarán con gran valor contra aquellos que los angustiaron y robaron el fruto de sus fatigas:

2 Videntes turbabuntur timore horribili, et mirabuntur in subitatione insperatæ salutis ;

2 A cuyo aspecto se apoderará de estos la turbación y un temor horrendo; y asombrarse han de la repentina salvación de los justos, que ellos no esperaban ni creían;

3 dicentes intra se, pœnitentiam agentes, et præ angustia spiritus gementes : Hi sunt quos habuimus aliquando in derisum, et in similitudinem improperii.

3 y arrepentidos, y arrojando gemidos de su angustiado corazón, dirán dentro de sí: Estos son los que en otro tiempo fueron el blanco de nuestros escarnios, y á quienes proponíamos como un ejemplar de oprobio.

4 Nos insensati, vitam illorum æstimabamus insaniam, et finem illorum sine honore ;

4 ¡Insensatos de nosotros! Su tenor de vida nos parecía una necedad, y su muerte una ignominia:

5 ecce quomodo computati sunt inter filios Dei, et inter sanctos sors illorum est.

5 Mirad cómo son contados en el número de los hijos de Dios, y cómo su suerte es estar con los santos.

6 Ergo erravimus a via veritatis, et justitiæ lumen non luxit nobis, et sol intelligentiæ non est ortus nobis.

6 Luego descarriados hemos ido del camino de la verdad: no nos ha alumbrado la luz de la justicia, ni para nosotros ha nacido el sol de la inteligencia.

7 Lassati sumus in via iniquitatis et perditionis, et ambulavimus vias difficiles : viam autem Domini ignoravimus.

7 Nos hemos fatigado en seguir la carrera de la iniquidad y de la perdición: andado hemos por senderos fragosos, sin conocer el camino del Señor.

8 Quid nobis profuit superbia ? aut divitiarum jactantia quid contulit nobis ?

8 ¿De qué nos ha servido la soberbia? O ¿qué provecho nos ha traido la vana ostentación de nuestras riquezas?

9 Transierunt omnia illa tamquam umbra, et tamquam nuntius percurrens,

9 Pasaron como sombra todas aquellas cosas, y como mensajero que va en posta;

10 et tamquam navis quæ pertransit fluctuantem aquam, cujus cum præterierit non est vestigium invenire, neque semitam carinæ illius in fluctibus ;

10 ó cual nave que surca las olas del mar, de cuyo tránsito no hay que buscar vestigio, ni la vereda de su quilla en las olas;

11 aut tamquam avis quæ transvolat in aëre, cujus nullum invenitur argumentum itineris, sed tantum sonitus alarum verberans levem ventum, et scindens per vim itineris aërem : commotis alis transvolavit, et post hoc nullum signum invenitur itineris illius ;

11 Ó como ave que vuela al través del aire, de cuyo vuelo no queda rastro ninguno, y solamente se oye el sacudimiento de las alas con que azota al ligero viento, y corta con fuerza el ambiente, por el cual se abre camino: ella bate sus alas, y vuela sin dejar detrás de sí señal ninguna de su rumbo;

12 aut tamquam sagitta emissa in locum destinatum, divisus aër continuo in se reclusus est, ut ignoretur transitus illius :

12 ó como una saeta disparada contra el blanco corta el aire, y luego éste se reune, sin que se conozca por donde aquella pasó;

13 sic et nos nati continuo desivimus esse ; et virtutis quidem nullum signum valuimus ostendere, in malignitate autem nostra consumpti sumus.

13 Así también nosotros, apenas nacidos dejamos de ser; y ciertamente ninguna señal de virtud pudimos mostrar, y nos consumimos en nuestra maldad.

14 Talia dixerunt in inferno hi qui peccaverunt :

14 Así discurren en el infierno los pecadores:

15 quoniam spes impii tamquam lanugo est quæ a vento tollitur, et tamquam spuma gracilis quæ a procella dispergitur, et tamquam fumus qui a vento diffusus est, et tamquam memoria hospitis unius diei prætereuntis.

15 Porque la esperanza del impío es como la pelusa ó polvo que arrebata el viento; ó cual espuma ligera que la tempestad deshace: ó como humo que disipa el viento; ó como la memoria del huésped que va de paso, y sólo se detiene un día.

16 Justi autem in perpetuum vivent, et apud Dominum est merces eorum, et cogitatio illorum apud Altissimum.

16 Al contrario, los justos vivirán eternamente, y su galardón está en el Señor, y el Altísimo tiene cuidado de ellos.

17 Ideo accipient regnum decoris, et diadema speciei de manu Domini : quoniam dextera sua teget eos, et brachio sancto suo defendet illos.

17 Por tanto recibirán de la mano del Señor el reino de la gloria y una brillante diadema: los protegerá con su diestra, y con su santo brazo los defenderá.

18 Accipiet armaturam zelus illius, et armabit creaturam ad ultionem inimicorum.

18 Se armará de todo su zelo, y armará también las criaturas para vengarse de sus enemigos:

19 Induet pro thorace justitiam, et accipiet pro galea judicium certum ;

19 Tomará la justicia por coraza, y por yelmo el juicio infalible:

20 sumet scutum inexpugnabile æquitatem.

20 Embrazará por escudo impenetrable la rectitud:

21 Acuet autem duram iram in lanceam, et pugnabit cum illo orbis terrarum contra insensatos.

21 De su inflexible ira se hará Dios una aguda lanza; y todo el universo peleará con él contra los insensatos.

22 Ibunt directe emissiones fulgurum, et tamquam a bene curvato arcu nubium exterminabuntur, et ad certum locum insilient.

22 Irán derechamente á ellos los tiros de los rayos, los cuales serán lanzados de las nubes como de un arco bien asestado, y herirán á un punto fijo;

23 Et a petrosa ira plenæ mittentur grandines ; excandescet in illos aqua maris, et flumina concurrent duriter.

23 y de la cólera de Dios, como de un pedrero, lloverán densos granizos. Embraveceránse contra ellos las olas del mar; y los ríos todos inundarán impetuosamente la tierra.

24 Contra illos stabit spiritus virtutis, et tamquam turbo venti dividet illos ; et ad eremum perducet omnem terram iniquitas illorum, et malignitas evertet sedes potentium.

24 Se levantará contra ellos un furioso huracán, y en torbellino de viento serán destrozados. Por su iniquidad quedará convertida en un yermo toda la tierra; y por la maldad los tronos de los potentados serán derrocados.

Latín: Biblia Sacra Vulgata (1592). Español: La Biblia (Torres-Amat) (1823-1825 (AT éd. 1834, NT éd. 1894)).

Toda la Biblia sin conexión, con marcador de página y versículos resaltados: la Biblia católica en la app.