La Sainte Bible · Fillion · Biblia Sacra Vulgata
I Rois 7
1 Venerunt ergo viri Cariathiarim, et reduxerunt arcam Domini, et intulerunt eam in domum Abinadab in Gabaa : Eleazarum autem filium ejus sanctificaverunt, ut custodiret arcam Domini.
1 Les habitants de Cariathiarim, étant venus, emmenèrent l’arche du Seigneur ; ils la mirent dans la maison d’Abinadab à Gabaa, et consacrèrent son fils Éléazar, afin qu’il gardât l’arche du Seigneur.
2 Et factum est, ex qua die mansit arca Domini in Cariathiarim, multiplicati sunt dies (erat quippe jam annus vigesimus), et requievit omnis domus Israël post Dominum.
2 Ils s’était écoulé des jours nombreux depuis que l’arche du Seigneur demeurait à Cariathiarim, et c’était déjà la vingtième année, lorsque toute la maison d’Israël commença à chercher son repos dans le Seigneur.
3 Ait autem Samuel ad universam domum Israël, dicens : Si in toto corde vestro revertimini ad Dominum, auferte deos alienos de medio vestri, Baalim et Astaroth : et præparate corda vestra Domino, et servite ei soli, et eruet vos de manu Philisthiim.
3 Alors Samuel dit à toute la maison d’Israël : Si vous revenez au Seigneur de tout votre cœur, ôtez du milieu de vous les dieux étrangers, les Baals et les Astaroth ; tenez vos cœurs prêts à obéir au Seigneur, et ne servez que Lui seul ; et Il vous délivrera de la main des Philistins.
4 Abstulerunt ergo filii Israël Baalim et Astaroth, et servierunt Domino soli.
4 Les enfants d’Israël rejetèrent donc les Baals et les Astaroth, et ne servirent que le Seigneur.
5 Dixit autem Samuel : Congregate universum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dominum.
5 Et Samuel leur dit : Assemblez tout Israël à Masphath, afin que je prie le Seigneur pour vous.
6 Et convenerunt in Masphath : hauseruntque aquam, et effuderunt in conspectu Domini : et jejunaverunt in die illa atque dixerunt ibi : Peccavimus Domino. Judicavitque Samuel filios Israël in Masphath.
6 Et ils s’assemblèrent à Masphath, et ils puisèrent de l’eau qu’ils répandirent devant le Seigneur ; ils jeûnèrent ce jour-là, et dirent : Nous avons péché devant le Seigneur. Or Samuel jugea les enfants d’Israël à Masphath.
7 Et audierunt Philisthiim quod congregati essent filii Israël in Masphath, et ascenderunt satrapæ Philisthinorum ad Israël. Quod cum audissent filii Israël, timuerunt a facie Philisthinorum.
7 Quand les Philistins surent que les enfants d’Israël s’étaient assemblés à Masphath, leurs princes marchèrent contre Israël ; les enfants d’Israël, l’ayant appris, eurent peur des Philistins.
8 Dixeruntque ad Samuelem : Ne cesses pro nobis clamare ad Dominum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinorum.
8 Et ils dirent à Samuel : Ne cessez point de crier pour nous au Seigneur notre Dieu, afin qu’Il nous sauve de la main des Philistins.
9 Tulit autem Samuel agnum lactentem unum, et obtulit illum holocaustum integrum Domino : et clamavit Samuel ad Dominum pro Israël, et exaudivit eum Dominus.
9 Samuel prit donc un agneau qui tétait encore, et il l’offrit tout entier en holocauste au Seigneur. Samuel cria au Seigneur pour Israël, et le Seigneur l’exauça.
10 Factum est autem, cum Samuel offerret holocaustum, Philisthiim iniere prælium contra Israël : intonuit autem Dominus fragore magno in die illa super Philisthiim, et exterruit eos, et cæsi sunt a facie Israël.
10 Tandis que Samuel offrait son holocauste, les Philistins commencèrent le combat contre Israël, et le Seigneur fit éclater ce jour-là Son tonnerre avec un bruit épouvantable sur les Philistins, et Il les frappa de terreur. Ainsi ils furent défaits par Israël.
11 Egressique viri Israël de Masphath, persecuti sunt Philisthæos, et percusserunt eos usque ad locum qui erat subter Bethchar.
11 Les Israélites, étant sortis de Masphath, poursuivirent les Philistins en les taillant en pièces jusqu’au lieu qui est au-dessous de Bethchar.
12 Tulit autem Samuel lapidem unum, et posuit eum inter Masphath et inter Sen : et vocavit nomen loci illius, Lapis adjutorii. Dixitque : Hucusque auxiliatus est nobis Dominus.
12 Et Samuel prit une pierre qu’il mit entre Masphath et Sen ; et il appella ce lieu la Pierre du secours, en disant : Le Seigneur est venu jusqu’ici à notre secours.
13 Et humiliati sunt Philisthiim, nec apposuerunt ultra ut venirent in terminos Israël. Facta est itaque manus Domini super Philisthæos cunctis diebus Samuelis.
13 Les Philistins furent alors humiliés, et ils n’osèrent plus venir sur les terres d’Israël. Car la main du Seigneur fut sur les Philistins tant que Samuel gouverna le peuple.
14 Et redditæ sunt urbes quas tulerant Philisthiim ab Israël, Israëli, ab Accaron usque Geth, et terminos suos : liberavitque Israël de manu Philisthinorum, eratque pax inter Israël et Amorrhæum.
14 Les villes que les Philistins avaient prises sur Israël, depuis Accaron jusqu’à Geth, furent rendues avec toutes leurs terres au peuple d’Israël. Ainsi Samuel délivra les Israélites de la main des Philistins ; et il y avait paix entre Israël et les Amorrhéens.
15 Judicabat quoque Samuel Israëlem cunctis diebus vitæ suæ :
15 Samuel jugeait Israël pendant tous les jours de sa vie.
16 et ibat per singulos annos circuiens Bethel et Galgala et Masphath, et judicabat Israëlem in supradictis locis.
16 Il allait tous les ans à Béthel, à Galgala, et à Masphath, et il y jugeait Israël.
17 Revertebaturque in Ramatha : ibi enim erat domus ejus, et ibi judicabat Israëlem : ædificavit etiam ibi altare Domino.
17 Il retournait ensuite à Ramatha, qui était le lieu de sa demeure, et où il jugeait aussi le peuple. Il y bâtit même un autel au Seigneur.
Latin : Biblia Sacra Vulgata (1592). Français : La Sainte Bible (Fillion) (1895).
Toute la Bible hors ligne, avec votre page gardée et vos versets marqués : la Bible catholique dans l'application.
I Rois 7 · avec l'app
Accès anticipé