Księga Hioba, rozdział 12

1 Respondens autem Job, dixit :

1 A Job odpowiadając rzekł:

2 Ergo vos estis soli homines, et vobiscum morietur sapientia ?

2 „To wy sami tylko ludźmi jesteście a z wami umrze mądrość?

3 Et mihi est cor sicut et vobis, nec inferior vestri sum ; quis enim hæc quæ nostis ignorat ?

3 Toż i ja mam serce jak i wy, i nie jestem podlejszy niźli wy: bo któż tego nie wie, co wy wiecie?

4 Qui deridetur ab amico suo, sicut ego, invocabit Deum, et exaudiet eum : deridetur enim justi simplicitas.

4 Ten, z którego się naśmiewa przyjaciel jego jak ze mnie, będzie wzywał Boga i wysłucha go; naśmiewają się bowiem z prostoty sprawiedliwego.

5 Lampas contempta apud cogitationes divitum parata ad tempus statutum.

5 Pochodnia wzgardzona w myślach bogaczów, nagotowana na czas zamierzony.

6 Abundant tabernacula prædonum, et audacter provocant Deum, cum ipse dederit omnia in manus eorum.

6 Pełne są przybytki zbójców i śmiało Boga wyzywają, chociaż on dał wszystko w ręce ich.

7 Nimirum interroga jumenta, et docebunt te ; et volatilia cæli, et indicabunt tibi.

7 Jednak spytaj się bydła, a nauczy cię, i ptactwa niebieskiego, a okaże ci.

8 Loquere terræ, et respondebit tibi, et narrabunt pisces maris.

8 Mów do ziemi, a odpowie tobie, i będą ci opowiadać ryby morskie.

9 Quis ignorat quod omnia hæc manus Domini fecerit ?

9 Któż nie wie, że to wszystko ręka Pańska uczyniła?

10 In cujus manu anima omnis viventis, et spiritus universæ carnis hominis.

10 W jego ręce jest dusza wszystkiego, co żyje i duch wszelkiego ciała człowieczego.

11 Nonne auris verba dijudicat ? et fauces comedentis, saporem ?

11 Czy nie ucho rozróżnia słowa, a podniebienie jedzącego - smak?

12 In antiquis est sapientia, et in multo tempore prudentia.

12 U starych jest mądrość, a w długim wieku roztropność.

13 Apud ipsum est sapientia et fortitudo ; ipse habet consilium et intelligentiam.

13 U niego jest mądrość i moc, on ma radę i zrozumienie.

14 Si destruxerit, nemo est qui ædificet ; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat.

14 Jeśli zburzy, nikogo nie masz, kto by zbudował; jeśli człowieka zamknie, nie masz nikogo, co by otworzył.

15 Si continuerit aquas, omnia siccabuntur ; et si emiserit eas, subvertent terram.

15 Jeśli zatrzyma wody, wszystko wyschnie, a jeśli je wypuści, spustoszą ziemię.

16 Apud ipsum est fortitudo et sapientia ; ipse novit et decipientem, et eum qui decipitur.

16 U niego jest moc i mądrość; on zna i zwodzącego i tego, którego zwodzą.

17 Adducit consiliarios in stultum finem, et judices in stuporem.

17 Przywodzi doradców do głupiego końca i sędziów do głupoty.

18 Balteum regum dissolvit, et præcingit fune renes eorum.

18 Pas królów rozwiązuje i biodra ich powrozem przepasuje.

19 Ducit sacerdotes inglorios, et optimates supplantat :

19 Prowadzi kapłanów w niesławie, a przedniejszych panów obala,

20 commutans labium veracium, et doctrinam senum auferens.

20 odmieniając usta prawdomównych i naukę starym odejmując.

21 Effundit despectionem super principes, eos qui oppressi fuerant relevans.

21 Wylewa wzgardę na książąt, tym, którzy byli uciśnieni, ulgę przynosząc.

22 Qui revelat profunda de tenebris, et producit in lucem umbram mortis.

22 On to głębokość odsłania z ciemności i wywodzi na światłość cień śmierci.

23 Qui multiplicat gentes, et perdit eas, et subversas in integrum restituit.

23 On rozmnaża narody i wytraca je, a wywrócone na powrót przywraca.

24 Qui immutat cor principum populi terræ, et decipit eos ut frustra incedant per invium :

24 On odmienia serce książąt ludu ziemi i zwodzi ich, że próżno chodzą po bezdrożu;

25 palpabunt quasi in tenebris, et non in luce, et errare eos faciet quasi ebrios.

25 macają jak w ciemności, a nie w światłości, i sprawia, że błądzą jak pijani.