Pismo Święte · ks. Jakub Wujek · Biblia Sacra Vulgata

Księga Hioba, rozdział 13

Język

1 Ecce omnia hæc vidit oculus meus, et audivit auris mea, et intellexi singula.

1 Oto wszystko to widziało oko moje i słyszało ucho moje, i zrozumiałem każdą rzecz.

2 Secundum scientiam vestram et ego novi : nec inferior vestri sum.

2 Co wy wiecie, ja wiem, i nie jestem od was podlejszy.

3 Sed tamen ad Omnipotentem loquar, et disputare cum Deo cupio :

3 Jednakże do Wszechmocnego mówić będę, chcę z Bogiem rozmawiać,

4 prius vos ostendens fabricatores mendacii, et cultores perversorum dogmatum.

4 wpierw wykazując, żeście budownicy kłamstwa i naśladowcy nauk przewrotnych.

5 Atque utinam taceretis, ut putaremini esse sapientes.

5 Obyście byli raczej milczeli, żeby was miano za mądrych!

6 Audite ergo correptionem meam, et judicium labiorum meorum attendite.

6 Słuchajcież tedy napomnienia mego, a na rozsądek ust moich pilnie baczcie!

7 Numquid Deus indiget vestro mendacio, ut pro illo loquamini dolos ?

7 Czy Bóg potrzebuje waszego kłamstwa, żebyście dla niego mówili oszustwo?

8 numquid faciem ejus accipitis, et pro Deo judicare nitimini ?

8 Czy za nim się ujmujecie i na korzyść Boga sądzić usiłujecie?

9 aut placebit ei quem celare nihil potest ? aut decipietur, ut homo, vestris fraudulentiis ?

9 Alboż to podobać się będziecie jemu, któremu nic tajne być nie może? albo będzie jak człowiek zwiedziony waszymi oszustwami?

10 Ipse vos arguet, quoniam in abscondito faciem ejus accipitis.

10 On was gromić będzie, bo w skrytości stronniczymi jesteście na rzecz jego.

11 Statim ut se commoverit, turbabit vos, et terror ejus irruet super vos.

11 Skoro się tylko ruszy, zatrwoży was, a strach jego przypadnie na was.

12 Memoria vestra comparabitur cineri, et redigentur in lutum cervices vestræ.

12 Pamięć po was podobna będzie do popiołu, i będą zgięte w błoto szyje wasze.

13 Tacete paulisper, ut loquar quodcumque mihi mens suggesserit.

13 Pomilczcie trochę a będę mówił, cokolwiek mi na myśl przyjdzie.

14 Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis ?

14 Czemuż mam targać ciało swe zębami moimi, a duszę swą nosić w rękach moich?

15 Etiam si occiderit me, in ipso sperabo : verumtamen vias meas in conspectu ejus arguam.

15 Choćby mię zabił, w nim ufać będę; a wszakże dróg moich przed obliczem jego bronić będę.

16 Et ipse erit salvator meus : non enim veniet in conspectu ejus omnis hypocrita.

16 I on będzie zbawicielem moim, bo nie przyjdzie przed oblicze jego żaden obłudnik.

17 Audite sermonem meum, et ænigmata percipite auribus vestris.

17 Słuchajcie mowy mojej, i zagadki przyjmujcie w uszy swoje!

18 Si fuero judicatus, scio quod justus inveniar.

18 Jeśli będę sądzony, wiem, że mię znajdą sprawiedliwym.

19 Quis est qui judicetur mecum ? veniat : quare tacens consumor ?

19 Kto jest, co by się chciał prawować ze mną? niech przyjdzie; czemu mam niszczeć milcząc?

20 Duo tantum ne facias mihi, et tunc a facie tua non abscondar :

20 Dwu tylko rzeczy nie czyń mi, a wtedy się przed obliczem twoim nie ukryję:

21 manum tuam longe fac a me, et formido tua non me terreat.

21 rękę twoją oddal ode mnie, a strach twój niech mię nie przeraża.

22 Voca me, et ego respondebo tibi : aut certe loquar, et tu responde mihi.

22 Wezwij mię, a ja odpowiem tobie; albo ja mówić będę, a ty mi odpowiadaj.

23 Quantas habeo iniquitates et peccata ? scelera mea et delicta ostende mihi.

23 Jak wiele mam nieprawości i grzechów? złości moje i występki ukaż mi!

24 Cur faciem tuam abscondis, et arbitraris me inimicum tuum ?

24 Czemu kryjesz oblicze twoje, i uważasz mię za nieprzyjaciela twego?

25 Contra folium, quod vento rapitur, ostendis potentiam tuam, et stipulam siccam persequeris :

25 Przeciw listkowi, który wiatr porywa, pokazujesz moc swoją, źdźbło suche gonisz?

26 scribis enim contra me amaritudines, et consumere me vis peccatis adolescentiæ meæ.

26 Piszesz bowiem przeciwko mnie gorzkości i chcesz mię zniszczyć grzechami młodości mojej.

27 Posuisti in nervo pedem meum, et observasti omnes semitas meas, et vestigia pedum meorum considerasti :

27 Włożyłeś w pęta nogi moje i strzegłeś wszystkich ścieżek moich, i śladom nóg moich przypatrywałeś się,

28 qui quasi putredo consumendus sum, et quasi vestimentum quod comeditur a tinea.

28 który jak zgnilizna mam zniszczeć, i jak szata, którą mole jedzą.

Łacina: Biblia Sacra Vulgata (1592). Polski: Biblia Wujka (1599 (éd. révisée 1962)).

Cała Biblia bez internetu, z zakładką i zaznaczonymi wersetami: Biblia katolicka w aplikacji.