Księga Hioba, rozdział 19

1 Respondens autem Job, dixit :

1 A odpowiadając Job rzekł:

2 Usquequo affligitis animam meam, et atteritis me sermonibus ?

2 „Dokądże trapić będziecie duszę moją i rozcierać mię mowami?

3 En decies confunditis me, et non erubescitis opprimentes me.

3 Oto już dziesięć razy znieważacie mię i nie wstydzicie się uciskać mnie.

4 Nempe etsi ignoravi, mecum erit ignorantia mea.

4 Bo jeśli nawet nie mam wiedzy, ze mną pozostanie niewiadomość moja.

5 At vos contra me erigimini, et arguitis me opprobriis meis.

5 Ale wy się wynosicie przeciwko mnie i zarzucacie mi niesławę moją.

6 Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me, et flagellis suis me cinxerit.

6 Teraz przynajmniej zrozumiejcie, że mię Bóg nierównym sądem utrapił i biczami swymi opasał mię.

7 Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet ; vociferabor, et non est qui judicet.

7 Oto wołać będę cierpiąc gwałt, a nikt nie usłyszy; krzyczeć będę, a nie masz, kto by sądził.

8 Semitam meam circumsepsit, et transire non possum : et in calle meo tenebras posuit.

8 Drogę moją ogrodził, i przejść nie mogę, a na ścieżce mojej ciemności położył.

9 Spoliavit me gloria mea, et abstulit coronam de capite meo.

9 Złupił mię ze sławy mojej, i zdjął koronę z głowy mojej.

10 Destruxit me undique, et pereo : et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.

10 Zniszczył mię zewsząd i ginę, a jak wyrwanemu drzewu odjął nadzieję moją.

11 Iratus est contra me furor ejus, et sic me habuit quasi hostem suum.

11 Rozgniewała się na mnie zapalczywość jego, i poczytał mię za nieprzyjaciela swego.

12 Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me, et obsederunt in gyro tabernaculum meum.

12 Razem przyszli zbójcy jego i uczynili sobie drogę przeze mnie i oblegli przybytek mój wkoło.

13 Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me.

13 Braci moich oddalił ode mnie, a znajomi moi jak obcy odeszli ode mnie.

14 Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei.

14 Opuścili mię krewni moi, a ci, którzy mię znali, zapomnieli o mnie.

15 Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me, et quasi peregrinus fui in oculis eorum.

15 Mieszkańcy domu mego i służebnice moje mieli mię za obcego i byłem w ich oczach jak cudzoziemiec.

16 Servum meum vocavi, et non respondit : ore proprio deprecabar illum.

16 Zawołałem sługę mego, a nie odpowiedział, własnymi ustami błagałem go.

17 Halitum meum exhorruit uxor mea, et orabam filios uteri mei.

17 Tchem moim brzydziła się żona moja, i modliłem się do synów żywota mego.

18 Stulti quoque despiciebant me : et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.

18 Głupi też gardzili mną, a gdym od nich odszedł uwłaczali mi.

19 Abominati sunt me quondam consiliarii mei, et quem maxime diligebam, aversatus est me.

19 Brzydzili się mną moi niegdyś doradcy, i najbardziej przeze mnie umiłowany brzydził się mną.

20 Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum, et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.

20 Do skóry mego wychudłego ciała przyschła kość moja i zostały tylko wargi około zębów moich.

21 Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei, quia manus Domini tetigit me.

21 Zmiłujcie się nade mną, zmiłujcie się nade mną, chociaż wy przyjaciele moi, bo dotknęła mię ręka Pańska.

22 Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini ?

22 Czemu mię prześladujecie jak Bóg, i nasycacie się mięsem moim?

23 Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei ? quis mihi det ut exarentur in libro

23 Kto by mi to dał, aby zapisane były mowy moje! Kto by mi to dał, żeby je wypisano w księdze

24 stylo ferreo et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice ?

24 rylcem żelaznym i na blasze ołowianej, albo dłutem wyryto na skale!

25 Scio enim quod redemptor meus vivit, et in novissimo die de terra surrecturus sum :

25 Wiem bowiem, iż Odkupiciel mój żyje, a w dzień ostateczny powstanę z ziemi,

26 et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum meum :

26 i znów obleczony będę w skórę moją i w ciele moim oglądać będę Boga mego,

27 quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius : reposita est hæc spes mea in sinu meo.

27 którego ujrzeć mam ja sam i oczy moje oglądać będą, a nie inny: złożona jest ta nadzieja moja w zanadrzu moim.

28 Quare ergo nunc dicitis : Persequamur eum, et radicem verbi inveniamus contra eum ?

28 Czemuż tedy teraz mówicie: Prześladujmy go, a korzeń słowa znajdźmy przeciwko niemu?

29 Fugite ergo a facie gladii, quoniam ultor iniquitatum gladius est : et scitote esse judicium.

29 Uciekajcie tedy od oblicza miecza, bo mścicielem nieprawości jest miecz, a wiedzcie, że jest sąd!”