Księga Hioba, rozdział 18

1 Respondens autem Baldad Suhites, dixit :

1 A odpowiadając Baldad Suhitczyk rzekł:

2 Usque ad quem finem verba jactabitis ? intelligite prius, et sic loquamur.

2 „A dokądże słowa miotać będziecie? Zrozumiejcie wpierw, a potem mówmy.

3 Quare reputati sumus ut jumenta, et sorduimus coram vobis ?

3 Czemu poczytani jesteśmy za bydło, i staliśmy się brudem przed wami?

4 Qui perdis animam tuam in furore tuo, numquid propter te derelinquetur terra, et transferentur rupes de loco suo ?

4 Ty, który zatracasz duszę swą w zapalczywości twojej, czy dla ciebie będzie opuszczona ziemia i przeniosą się skały z miejsca swego?

5 Nonne lux impii extinguetur, nec splendebit flamma ignis ejus ?

5 Czy światło niezbożnego nie zgaśnie i czy się będzie świecił płomień ognia jego?

6 Lux obtenebrescet in tabernaculo illius, et lucerna quæ super eum est extinguetur.

6 Światłość zaćmi się w przybytku jego, i świeca, która nad nim jest, zgaśnie.

7 Arctabuntur gressus virtutis ejus, et præcipitabit eum consilium suum.

7 Ścieśnione będą kroki siły jego, a obalą go własne jego plany.

8 Immisit enim in rete pedes suos, et in maculis ejus ambulat.

8 Uwikłał bowiem w sieci nogi swoje i w okach jej chodzi.

9 Tenebitur planta illius laqueo, et exardescet contra eum sitis.

9 Pojmana będzie w sidle stopa jego, i rozpali się pragnienie przeciw niemu.

10 Abscondita est in terra pedica ejus, et decipula illius super semitam.

10 Skryta jest na ziemi pułapka na niego, a na ścieżce samołówka dla niego.

11 Undique terrebunt eum formidines, et involvent pedes ejus.

11 Zewsząd przerażać go będą strachy i uwikłają nogi jego.

12 Attenuetur fame robur ejus, et inedia invadat costas illius.

12 Niech się umniejszy od głodu moc jego, wycieńczenie niech przypadnie na kości jego.

13 Devoret pulchritudinem cutis ejus ; consumat brachia illius primogenita mors.

13 Niechaj pożre piękność skóry jego, niech strawi ramiona jego pierworodna śmierć.

14 Avellatur de tabernaculo suo fiducia ejus, et calcet super eum, quasi rex, interitus.

14 Niech wyrwana będzie z przybytku jego ufność jego, a niech zguba po nim depce jak król.

15 Habitent in tabernaculo illius socii ejus qui non est ; aspergatur in tabernaculo ejus sulphur.

15 Niech mieszkają w przybytku jego towarzysze jego, gdy go już nie ma, niech rozsypią w przybytku jego siarkę.

16 Deorsum radices ejus siccentur : sursum autem atteratur messis ejus.

16 Korzenie jego niech uschną od spodu, a z wierzchu niech będzie zdeptane żniwo jego.

17 Memoria illius pereat de terra, et non celebretur nomen ejus in plateis.

17 Pamięć jego niechaj zginie z ziemi, a imię jego niech nie będzie wspominane po ulicach.

18 Expellet eum de luce in tenebras, et de orbe transferet eum.

18 Wypędzi go z światłości do ciemności i z świata go przeniesie.

19 Non erit semen ejus, neque progenies in populo suo, nec ullæ reliquiæ in regionibus ejus.

19 Nie będzie potomstwa jego ani pokolenia w ludzie jego, ani żadnego szczątku w granicach jego.

20 In die ejus stupebunt novissimi, et primos invadet horror.

20 Nad dniem jego zdumieją się ostatni, a na pierwszych przypadnie strach.

21 Hæc sunt ergo tabernacula iniqui, et iste locus ejus qui ignorat Deum.

21 Takie są tedy przybytki niezbożnego, i takie miejsce tego, który nie zna Boga.”