Księga Hioba, rozdział 28

1 Habet argentum venarum suarum principia, et auro locus est in quo conflatur.

1 Ma srebro początki żył swoich, i złoto ma miejsce gdzie je przepławiają.

2 Ferrum de terra tollitur, et lapis solutus calore in æs vertitur.

2 Żelazo z ziemi biorą, a kamień od gorąca rozpuszczony w miedź się obraca.

3 Tempus posuit tenebris, et universorum finem ipse considerat : lapidem quoque caliginis et umbram mortis.

3 Zamierzył czas ciemnościom i koniec wszech rzeczy on upatruje, kamień też mroku i cień śmierci.

4 Dividit torrens a populo peregrinante eos quos oblitus est pes egentis hominis, et invios.

4 Od pielgrzymującego ludu strumień rozdziela tych, których zapomniała noga niedostatniego człowieka, i bezdrożnych.

5 Terra de qua oriebatur panis, in loco suo igni subversa est.

5 Ziemia, z której się rodził chleb na swym miejscu, od ognia została przewrócona.

6 Locus sapphiri lapides ejus, et glebæ illius aurum.

6 Miejscem szafiru są kamienie jej, a bryły jej złotem.

7 Semitam ignoravit avis, nec intuitus est eam oculus vulturis.

7 Ścieżki ptak nie widział i nie spojrzało na nią oko sępa.

8 Non calcaverunt eam filii institorum, nec pertransivit per eam leæna.

8 Nie deptali jej synowie kramarscy, ani przeszła po niej lwica.

9 Ad silicem extendit manum suam : subvertit a radicibus montes.

9 Po krzemień wyciągnął rękę swoją, wywrócił z korzeniami góry.

10 In petris rivos excidit, et omne pretiosum vidit oculus ejus.

10 W skałach wykuł strumienie i wszystkie rzeczy drogocenne widziało oko jego.

11 Profunda quoque fluviorum scrutatus est, et abscondita in lucem produxit.

11 Głębiny rzek też wybadał i rzeczy tajemne wywiódł na światło.

12 Sapientia vero ubi invenitur ? et quis est locus intelligentiæ ?

12 A mądrość gdzie bywa znaleziona? i gdzie jest miejsce rozumu?

13 Nescit homo pretium ejus, nec invenitur in terra suaviter viventium.

13 Nie zna człowiek ceny jej, i nie bywa znaleziona w ziemi rozkosznie żyjących.

14 Abyssus dicit : Non est in me, et mare loquitur : Non est mecum.

14 Otchłań mówi: Nie masz jej we mnie, a morze powiada: Nie masz jej przy mnie.

15 Non dabitur aurum obrizum pro ea, nec appendetur argentum in commutatione ejus.

15 Nie daje się złota szczerego za nią, ani odważa srebra za jej nabycie.

16 Non conferetur tinctis Indiæ coloribus, nec lapidi sardonycho pretiosissimo vel sapphiro.

16 Nie będzie porównana z nakrapianymi farbami indyjskimi, ani z sardoniksem najdroższym albo z szafirem.

17 Non adæquabitur ei aurum vel vitrum, nec commutabuntur pro ea vasa auri.

17 Nie dorówna jej złoto ani kryształ, ani nie będą zamienione za nią naczynia złote.

18 Excelsa et eminentia non memorabuntur comparatione ejus : trahitur autem sapientia de occultis.

18 Co jest wysokie i wyniosłe, nie będzie wspomniane dla porównania z nią; ale wydobywa się mądrość ze skrytości.

19 Non adæquabitur ei topazius de Æthiopia, nec tincturæ mundissimæ componetur.

19 Nie dorówna jej topaz z Etiopii, ani jej przyrównają do najczystszej farby.

20 Unde ergo sapientia venit ? et quis est locus intelligentiæ ?

20 Skądże tedy mądrość pochodzi? i gdzie jest miejsce rozumu?

21 Abscondita est ab oculis omnium viventium : volucres quoque cæli latet.

21 Skryta jest od oczu wszystkich żyjących, ptaki też niebieskie nie wiedzą o niej.

22 Perditio et mors dixerunt : Auribus nostris audivimus famam ejus.

22 Zatracenie i śmierć rzekły: Uszyma naszymi słyszeliśmy wieść o niej.

23 Deus intelligit viam ejus, et ipse novit locum illius.

23 Bóg rozumie drogę jej i on zna miejsce jej.

24 Ipse enim fines mundi intuetur, et omnia quæ sub cælo sunt respicit.

24 On bowiem widzi krańce świata i spogląda na wszystko, co jest pod niebem.

25 Qui fecit ventis pondus, et aquas appendit in mensura.

25 On, który wiatrom dał ciężar i wody zawiesił pod miarą.

26 Quando ponebat pluviis legem, et viam procellis sonantibus :

26 Gdy stanowił deszczom prawa i drogę nawałnościom szumiącym,

27 tunc vidit illam et enarravit, et præparavit, et investigavit.

27 wtedy ją widział i opowiedział, i nagotował, i zbadał.

28 Et dixit homini : Ecce timor Domini, ipsa est sapientia ; et recedere a malo, intelligentia.

28 I rzekł człowiekowi: Oto bojaźń Pańska, to jest mądrość, a odstępować od złego - rozum.”