Księga Hioba, rozdział 27

1 Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit :

1 Przydał też Job podejmując przypowieść swą, i rzekł:

2 Vivit Deus, qui abstulit judicium meum, et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.

2 „Żyje Bóg, który pozbawił mię prawa mego, i Wszechmocny, który do gorzkości przywiódł duszę moją,

3 Quia donec superest halitus in me, et spiritus Dei in naribus meis,

3 że póki staje tchu we mnie i ducha Bożego w nozdrzach moich,

4 non loquentur labia mea iniquitatem, nec lingua mea meditabitur mendacium.

4 nie będą mówić usta moje nieprawości ani język mój będzie rozmyślał kłamstwo.

5 Absit a me ut justos vos esse judicem : donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.

5 Niechże to dalekie będzie ode mnie, abym was miał za sprawiedliwych, dopóki nie umrę, nie odstąpię od niewinności mojej.

6 Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram : neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.

6 Usprawiedliwienia mego, któregom się jął trzymać, nie puszczę się, bo mię nie winuje serce moje we wszystkim żywocie moim.

7 Sit ut impius, inimicus meus, et adversarius meus quasi iniquus.

7 Nieprzyjaciel mój niech będzie jak niezbożnik, a przeciwnik mój jak niesprawiedliwy.

8 Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat, et non liberet Deus animam ejus ?

8 Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, jeśli łakomie wydziera, a Bóg nie wybawi duszy jego?

9 Numquid Deus audiet clamorem ejus, cum venerit super eum angustia ?

9 Czy Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań przyjdzie ucisk?

10 aut poterit in Omnipotente delectari, et invocare Deum omni tempore ?

10 Albo czy będzie się mógł cieszyć Wszechmocnym i wzywać Boga na każdy czas?

11 Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat, nec abscondam.

11 Nauczę was przez rękę Bożą, co ma Wszechmocny, i nie zataję.

12 Ecce vos omnes nostis : et quid sine causa vana loquimini ?

12 Oto wy wszyscy to wiecie, a czemuż bez przyczyny mówicie próżne rzeczy?

13 Hæc est pars hominis impii apud Deum, et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.

13 Ta jest część człowieka niezbożnego u Boga, i dziedzictwo gwałtowników, które od Wszechmocnego otrzymają.

14 Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt, et nepotes ejus non saturabuntur pane :

14 Jeśli się rozmnożą synowie jego, pod mieczem będą, a wnukowie jego nie najedzą się chleba.

15 qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu, et viduæ illius non plorabunt.

15 Ci, którzy z niego zostaną, będą pogrzebani w zatraceniu, a wdowy jego płakać nie będą.

16 Si comportaverit quasi terram argentum, et sicut lutum præparaverit vestimenta :

16 Jeśli nanosi srebra jak ziemi i szat nasprawia jak błota,

17 præparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet.

17 on wprawdzie nagotuje, ale sprawiedliwy obłóczyć się w nie będzie, a niewinny srebro dzielić będzie.

18 Ædificavit sicut tinea domum suam, et sicut custos fecit umbraculum.

18 Zbudował dom swój jak mól, i jak stróż szałas uczynił.

19 Dives, cum dormierit, nihil secum auferet : aperiet oculos suos, et nihil inveniet.

19 Bogaty, gdy zaśnie, nic z sobą nie weźmie; otworzy oczy swe, a nic nie znajdzie.

20 Apprehendet eum quasi aqua inopia : nocte opprimet eum tempestas.

20 Dosięgnie go niedostatek jak woda, w nocy przypadnie nań burza.

21 Tollet eum ventus urens, et auferet, et velut turbo rapiet eum de loco suo.

21 Pochwyci go wiatr parzący i zniesie, i jak wicher porwie go z miejsca jego.

22 Et mittet super eum, et non parcet : de manu ejus fugiens fugiet.

22 I spuści nań i nie przepuści; przed ręką jego uciekając uciekać będzie.

23 Stringet super eum manus suas, et sibilabit super illum, intuens locum ejus.

23 Klaskać nad nim będzie rękoma swoimi i będzie sykał nad nim, patrząc na miejsce jego.