Księga Hioba, rozdział 33

1 Audi igitur, Job, eloquia mea, et omnes sermones meos ausculta.

1 Słuchaj tedy, Jobie słów moich, a przyjmij do uszu wszystkie mowy moje!

2 Ecce aperui os meum : loquatur lingua mea in faucibus meis.

2 Oto otworzyłem usta moje, niech mówi język mój w podniebieniu moim.

3 Simplici corde meo sermones mei, et sententiam puram labia mea loquentur.

3 Z szczerego serca mego mowy moje, a czyste zdanie wargi moje mówić będą.

4 Spiritus Dei fecit me, et spiraculum Omnipotentis vivificavit me.

4 Duch Boży uczynił mię i tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.

5 Si potes, responde mihi, et adversus faciem meam consiste.

5 Jeśli możesz, odpowiedz mi, i stań przeciwko twarzy mojej.

6 Ecce, et me sicut et te fecit Deus, et de eodem luto ego quoque formatus sum.

6 Oto i mnie, jak i ciebie, Bóg uczynił, i z tej samej gliny jam też jest utworzony.

7 Verumtamen miraculum meum non te terreat, et eloquentia mea non sit tibi gravis.

7 Wszakże podziw nade mną niechaj cię nie straszy, a wymowa moja niech ci nie będzie ciężka.

8 Dixisti ergo in auribus meis, et vocem verborum tuorum audivi :

8 Mówiłeś tedy w uszy moje i słyszałem głos słów twoich:

9 Mundus sum ego, et absque delicto : immaculatus, et non est iniquitas in me.

9 Jestem ja czysty i bez grzechu, nieskalany i nie masz we mnie nieprawości.

10 Quia querelas in me reperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi.

10 Ponieważ wynalazł przeciw mnie powody do skargi, przeto miał mię za nieprzyjaciela swego.

11 Posuit in nervo pedes meos ; custodivit omnes semitas meas.

11 Wsadził w pęta nogi moje, wyśledził wszystkie ścieżki moje.

12 Hoc est ergo in quo non es justificatus : respondebo tibi, quia major sit Deus homine.

12 To tedy jest, w czym nie jesteś usprawiedliwiony; odpowiem ci, że większy jest Bóg niźli człowiek.

13 Adversus eum contendis, quod non ad omnia verba responderit tibi ?

13 Spierasz się przeciwko niemu, że ci nie na wszystkie słowa odpowiedział?

14 Semel loquitur Deus, et secundo idipsum non repetit.

14 Raz ci mówi Bóg, a drugi raz tego samego nie powtarza.

15 Per somnium, in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo,

15 Przez sen w widzeniu nocnym, gdy przypada twardy sen na ludzi i śpią na łóżku,

16 tunc aperit aures virorum, et erudiens eos instruit disciplina,

16 wtedy otwiera uszy mężów, a ćwicząc naucza ich karności,

17 ut avertat hominem ab his quæ facit, et liberet eum de superbia,

17 aby odwieść człowieka od tego, co czyni, i wybawić go od pychy;

18 eruens animam ejus a corruptione, et vitam illius ut non transeat in gladium.

18 wyrywa duszę jego od skażenia, a żywot jego, aby nie szedł pod miecz.

19 Increpat quoque per dolorem in lectulo, et omnia ossa ejus marcescere facit.

19 Karze też boleścią na łożu, i wszystkie kości jego wysusza.

20 Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animæ illius cibus ante desiderabilis.

20 Wstrętny mu się staje chleb w jego życiu, i duszy jego jadło pierwej pożądane.

21 Tabescet caro ejus, et ossa, quæ tecta fuerant, nudabuntur.

21 Wyschnie ciało jego, i kości, które okryte były, odkryją się.

22 Appropinquavit corruptioni anima ejus, et vita illius mortiferis.

22 Przybliżyła się dusza jego ku skażeniu, a życie jego ku przynoszącym śmierć.

23 Si fuerit pro eo angelus loquens, unus de millibus, ut annuntiet hominis æquitatem,

23 Jeżeli będzie zań mówił anioł, jeden z tysięcy, aby opowiedzieć sprawiedliwość człowieka,

24 miserebitur ejus, et dicet : Libera eum, ut non descendat in corruptionem : inveni in quo ei propitier.

24 zmiłuje się nad nim i rzecze: Wybaw go, aby nie zstąpił do skażenia; znalazłem, przez co mogę mu się dać przejednać.

25 Consumpta est caro ejus a suppliciis : revertatur ad dies adolescentiæ suæ.

25 Wyniszczało ciało jego od mąk, niech się wróci do dni młodości swojej.

26 Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit : et videbit faciem ejus in jubilo, et reddet homini justitiam suam.

26 Będzie się modlił do Boga i ubłagany mu będzie, i oglądać będzie oblicze jego z weselem, i odda człowiekowi sprawiedliwość jego.

27 Respiciet homines, et dicet : Peccavi, et vere deliqui, et ut eram dignus, non recepi.

27 Wejrzy na ludzi i rzecze: Zgrzeszyłem i prawdziwie wykroczyłem, a nie otrzymałem jak zasłużyłem.

28 Liberavit animam suam, ne pergeret in interitum, sed vivens lucem videret.

28 Wybawił duszę swoją, aby nie szła na zatracenie, ale żyjąc światłość widziała.

29 Ecce hæc omnia operatur Deus tribus vicibus per singulos,

29 Oto wszystko to Bóg sprawuje po trzykroć na każdym,

30 ut revocet animas eorum a corruptione, et illuminet luce viventium.

30 aby odwieść dusze ich od skażenia i oświeca światłością żyjących.

31 Attende, Job, et audi me : et tace, dum ego loquor.

31 Obaczże Jobie, i słuchaj mię, a milcz, gdy ja mówię!

32 Si autem habes quod loquaris, responde mihi : loquere, volo enim te apparere justum.

32 A jeśli masz co mówić, odpowiedz mi; mów, bo chcę, abyś się okazał sprawiedliwy.

33 Quod si non habes, audi me : tace, et docebo te sapientiam.

33 Ale jeśli nie masz słuchajże mię; milcz, a nauczę cię mądrości!”