Księga Hioba, rozdział 4

1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit :

1 A odpowiadając Elifaz Temanitczyk rzekł:

2 Si cœperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies ; sed conceptum sermonem tenere quis poterit ?

2 „Jeśli poczniemy mówić do ciebie, może niemiło ci będzie, ale obmyśloną mowę kto zatrzymać może?

3 Ecce docuisti multos, et manus lassas roborasti ;

3 Otoś wielu uczył i wzmacniałeś ręce umęczone;

4 vacillantes confirmaverunt sermones tui, et genua trementia confortasti.

4 chwiejących się utwierdzały twe mowy, a kolanom drżącym siły dodawałeś.

5 Nunc autem venit super te plaga, et defecisti ; tetigit te, et conturbatus es.

5 A teraz przyszła na cię plaga i ustałeś; dotknęła cię i strwożyłeś się.

6 Ubi est timor tuus, fortitudo tua, patientia tua, et perfectio viarum tuarum ?

6 Gdzież jest bojaźń twoja, moc twoja, cierpliwość twoja i doskonałość dróg twoich?

7 Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit ? aut quando recti deleti sunt ?

7 Wspomnij, proszę cię, kto kiedy niewinny zginął? albo kiedy prości zgładzeni byli?

8 Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem, et seminant dolores, et metunt eos,

8 I owszem widziałem tych, którzy czynią nieprawość i sieją boleści i żną je,

9 flante Deo perisse, et spiritu iræ ejus esse consumptos.

9 że za dmuchnieniem Bożym zginęli i duchem gniewu jego zniszczeli.

10 Rugitus leonis, et vox leænæ, et dentes catulorum leonum contriti sunt.

10 Ryk lwi i głos lwicy, i zęby lwich szczeniąt skruszone zostały.

11 Tigris periit, eo quod non haberet prædam, et catuli leonis dissipati sunt.

11 Tygrys zginął, gdyż nie miał łupu, i szczenięta lwie rozproszyły się.

12 Porro ad me dictum est verbum absconditum, et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus.

12 Ale do mnie powiedziano słowo tajemnicze, i jakby ukradkiem przyjęło ucho moje ciąg szeptania jego.

13 In horrore visionis nocturnæ, quando solet sopor occupare homines,

13 W okropności widzenia nocnego, gdy sen na ludzi zwykł przypadać,

14 pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt ;

14 zdjął mię strach i drżenie, i wszystkie kości moje przestraszyły się;

15 et cum spiritus, me præsente, transiret, inhorruerunt pili carnis meæ.

15 a gdy duch przechodził przede mną, powstały włosy na ciele moim.

16 Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum, imago coram oculis meis, et vocem quasi auræ lenis audivi.

16 Stanął ktoś, którego twarzy nie poznałem, wyobrażenie przed oczyma mymi, i słyszałem głos jakby wiatru cichego:

17 Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur ? aut factore suo purior erit vir ?

17 Czy człowiek, Bogu przyrównany, będzie usprawiedliwiony, albo mąż będzie czystszy niż Stworzyciel jego?

18 Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles, et in angelis suis reperit pravitatem ;

18 Oto ci, którzy mu służą, nie są stali, i w aniołach swoich znalazł nieprawość.

19 quanto magis hi qui habitant domos luteas, qui terrenum habent fundamentum, consumentur velut a tinea ?

19 Jakże daleko więcej ci, którzy mieszkają w domach glinianych, których podstawą jest ziemia, będą zniszczeni jak od mola.

20 De mane usque ad vesperam succidentur ; et quia nullus intelligit, in æternum peribunt.

20 Od poranku aż do wieczora będą wycięci, a ponieważ żaden nie rozumie, zginą na wieki.

21 Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis ; morientur, et non in sapientia.

21 A pozostali usunięci będą spośród nich; pomrą, ale nie w mądrości.