Księga Hioba, rozdział 5

1 Voca ergo, si est qui tibi respondeat, et ad aliquem sanctorum convertere.

1 Wołajże tedy, jeśli jest kto, co by ci odpowiedział, a obróć się do którego z świętych.

2 Vere stultum interficit iracundia, et parvulum occidit invidia.

2 Zaiste gniew zabija głupiego, a zawiść umarza prostaka.

3 Ego vidi stultum firma radice, et maledixi pulchritudini ejus statim.

3 Jam widział głupiego mocno wkorzenionego, i wnet złorzeczyłem piękności jego.

4 Longe fient filii ejus a salute, et conterentur in porta, et non erit qui eruat.

4 Daleko będą synowie jego od zbawienia i starci będą w bramie, i nie będzie, kto by wyrwał.

5 Cujus messem famelicus comedet, et ipsum rapiet armatus, et bibent sitientes divitias ejus.

5 Żniwo jego zje głodny, jego samego porwie zbrojny, a pragnący będą pić bogactwa jego.

6 Nihil in terra sine causa fit, et de humo non oritur dolor.

6 Nic się nie dzieje na ziemi bez przyczyny i nie z ziemi wschodzi boleść.

7 Homo nascitur ad laborem, et avis ad volatum.

7 Człowiek się rodzi na pracę, a ptak na latanie.

8 Quam ob rem ego deprecabor Dominum, et ad Deum ponam eloquium meum :

8 Przeto ja będę prosił Pana i przedłożę mowę moją Bogu,

9 qui facit magna et inscrutabilia, et mirabilia absque numero ;

9 który czyni wielkie rzeczy i niezbadane, i cuda bez liczby;

10 qui dat pluviam super faciem terræ, et irrigat aquis universa ;

10 który daje deszcz na ziemię i polewa wodami wszystko;

11 qui ponit humiles in sublime, et mœrentes erigit sospitate ;

11 który pokornych stawia wysoko, a smętnych wywyższa zdrowiem;

12 qui dissipat cogitationes malignorum, ne possint implere manus eorum quod cœperant ;

12 który rozprasza myśli złośliwych, aby ręce ich nie mogły dokonać, co były poczęły;

13 qui apprehendit sapientes in astutia eorum, et consilium pravorum dissipat.

13 który chwyta mądrych w ich chytrości, a radę przewrotnych rozprasza:

14 Per diem incurrent tenebras, et quasi in nocte, sic palpabunt in meridie.

14 za dnia wpadną w ciemności i jakby w nocy tak będą macać w południe.

15 Porro salvum faciet egenum a gladio oris eorum, et de manu violenti pauperem.

15 Ale zachowa ubogiego od miecza ust ich, niezasobnego od ręki gwałtownika.

16 Et erit egeno spes ; iniquitas autem contrahet os suum.

16 I będzie nadzieja dla ubogiego, a nieprawość zamknie usta swoje.

17 Beatus homo qui corripitur a Deo : increpationem ergo Domini ne reprobes :

17 Błogosławiony człowiek, którego Bóg karze! Karania tedy Pańskiego nie odrzucaj.

18 quia ipse vulnerat, et medetur ; percutit, et manus ejus sanabunt.

18 Bo on rani i leczy; uderza, i ręce jego uzdrowią.

19 In sex tribulationibus liberabit te, et in septima non tanget te malum.

19 Z sześciu ucisków wybawi cię, a w siódmym nie tknie cię zło.

20 In fame eruet te de morte, et in bello de manu gladii.

20 Wybawi cię od śmierci czasu głodu, a na wojnie z mocy miecza.

21 A flagello linguæ absconderis, et non timebis calamitatem cum venerit.

21 Od bicza języka zakryty będziesz i nie ulękniesz się nieszczęścia, gdy przyjdzie.

22 In vastitate et fame ridebis, et bestias terræ non formidabis.

22 Będziesz się śmiał w spustoszeniu i w głodzie, i nie będziesz się bał zwierząt ziemi.

23 Sed cum lapidibus regionum pactum tuum, et bestiæ terræ pacificæ erunt tibi.

23 Ale z kamieniami pól przymierze twoje, a zwierzęta ziemi pokój z tobą mieć będą.

24 Et scies quod pacem habeat tabernaculum tuum ; et visitans speciem tuam, non peccabis.

24 I poznasz, że ma pokój przybytek twój, a nawiedzając ozdobę twoją, nie zgrzeszysz.

25 Scies quoque quoniam multiplex erit semen tuum, et progenies tua quasi herba terræ.

25 Poznasz też, iż liczny będzie ród twój, i potomstwo twe jak ziele ziemi.

26 Ingredieris in abundantia sepulchrum, sicut infertur acervus tritici in tempore suo.

26 Wnijdziesz w dostatku do grobu jak wnoszą kopę pszenicy czasu swego.

27 Ecce hoc, ut investigavimus, ita est : quod auditum, mente pertracta.

27 Oto jak doszliśmy do tego, tak-ci jest; co usłyszałeś umysłem rozbieraj!”