Księga Hioba, rozdział 41

1 Non quasi crudelis suscitabo eum : quis enim resistere potest vultui meo ?

1 Nie rozdrażnię go jako okrutnik; bo któż się może sprzeciwić obliczu memu?

2 Quis ante dedit mihi, ut reddam ei ? omnia quæ sub cælo sunt, mea sunt.

2 Kto mi dał pierwej, żebym mu oddał? Wszystko, co jest pod niebem, moje jest.

3 Non parcam ei, et verbis potentibus, et ad deprecandum compositis.

3 Nie przepuszczę mu: i słowom możnym i do proszenia ułożonym.

4 Quis revelabit faciem indumenti ejus ? et in medium oris ejus quis intrabit ?

4 Któż odkryje wierzch odzienia jego, a w środek paszczy jego kto wejdzie?

5 Portas vultus ejus quis aperiet ? per gyrum dentium ejus formido.

5 Wrota paszczęki jego kto otworzy? Wkoło zębów jego - strach.

6 Corpus illius quasi scuta fusilia, compactum squamis se prementibus.

6 Ciało jego jak tarcze lane, spojone łuskami przyciskającymi się.

7 Una uni conjungitur, et ne spiraculum quidem incedit per eas.

7 Jedna z drugą się spaja i nawet powietrze nie wejdzie przez nie.

8 Una alteri adhærebit, et tenentes se nequaquam separabuntur.

8 Jedna do drugiej przylgnie, a trzymając się siebie, w żaden sposób nie będą rozdzielone.

9 Sternutatio ejus splendor ignis, et oculi ejus ut palpebræ diluculi.

9 Kichanie jego to blask ogniowy, a oczy jego jak powieki jutrzenki.

10 De ore ejus lampades procedunt, sicut tædæ ignis accensæ.

10 Z ust jego lampy wychodzą jak pochodnie ognia zapalone.

11 De naribus ejus procedit fumus, sicut ollæ succensæ atque ferventis.

11 Z nozdrzy jego wychodzi dym jak z garnca podpalonego i wrzącego.

12 Halitus ejus prunas ardere facit, et flamma de ore ejus egreditur.

12 Dech jego węgle zapala a płomień z paszczy jego wychodzi.

13 In collo ejus morabitur fortitudo, et faciem ejus præcedit egestas.

13 W szyi jego będzie mieszkała moc, a niedostatek przed obliczem jego chodzi.

14 Membra carnium ejus cohærentia sibi : mittet contra eum fulmina, et ad locum alium non ferentur.

14 Członki ciała jego wzajemnie się spajają; wypuść nań pioruny, a na inne miejsce się nie uniosą.

15 Cor ejus indurabitur tamquam lapis, et stringetur quasi malleatoris incus.

15 Serce jego jest twarde jak kamień i zbite jak kowalskie kowadło.

16 Cum sublatus fuerit, timebunt angeli, et territi purgabuntur.

16 Gdy się podniesie, zlękną się aniołowie, a przestraszeni oczyszczać się będą.

17 Cum apprehenderit eum gladius, subsistere non poterit, neque hasta, neque thorax :

17 Gdy go dosięgnie miecz, ostać się nie będzie mógł, ani oszczep, ani pancerz;

18 reputabit enim quasi paleas ferrum, et quasi lignum putridum æs.

18 poczyta bowiem żelazo za plewy, a miedź za spróchniałe drewno.

19 Non fugabit eum vir sagittarius : in stipulam versi sunt ei lapides fundæ.

19 Nie spłoszy go strzelec, w źdźbło mu się obróciły kamienie procy.

20 Quasi stipulam æstimabit malleum, et deridebit vibrantem hastam.

20 Młot za źdźbło sobie poczyta i śmiać się będzie ze świstającego oszczepu.

21 Sub ipso erunt radii solis, et sternet sibi aurum quasi lutum.

21 Pod nim będą promienie słoneczne, i naściele sobie złota jak błota.

22 Fervescere faciet quasi ollam profundum mare, et ponet quasi cum unguenta bulliunt.

22 Uczyni głębię morza wrzącą jak garniec, i jak kocioł maści kipiący.

23 Post eum lucebit semita : æstimabit abyssum quasi senescentem.

23 Za nim świecić będzie ścieżka, głębia się wyda jakby osiwiała.

24 Non est super terram potestas quæ comparetur ei, qui factus est ut nullum timeret.

24 Nie masz na ziemi mocy, którą by z nim porównać można; on jest uczyniony, aby się nikogo nie bał.

25 Omne sublime videt : ipse est rex super universos filios superbiæ.

25 Wszystko, co jest wysokie, widzi; on jest królem wszystkich synów pychy.”