Księga Hioba, rozdział 9

1 Et respondens Job, ait :

1 Odpowiadając Job rzekł:

2 Vere scio quod ita sit, et quod non justificetur homo compositus Deo.

2 „Prawdziwie wiem, iż tak jest i że człowiek porównany z Bogiem nie będzie usprawiedliwiony.

3 Si voluerit contendere cum eo, non poterit ei respondere unum pro mille.

3 Jeżeli będzie się z nim chciał spierać, nie będzie mu mógł odpowiedzieć jednym na tysiąc.

4 Sapiens corde est, et fortis robore : quis restitit ei, et pacem habuit ?

4 Mądry jest sercem i mocny siłą; kto się mu sprzeciwił, a miał pokój?

5 Qui transtulit montes, et nescierunt hi quos subvertit in furore suo.

5 On przeniósł góry, a nie widzieli ci, których wywrócił w zapalczywości swojej.

6 Qui commovet terram de loco suo, et columnæ ejus concutiuntur.

6 On porusza ziemię z miejsca jej, i słupy jej wstrząsają się.

7 Qui præcipit soli, et non oritur, et stellas claudit quasi sub signaculo.

7 On przykazuje słońcu i nie wschodzi, i gwiazdy zamyka jakby pod pieczęcią.

8 Qui extendit cælos solus, et graditur super fluctus maris.

8 On rozciąga niebiosa sam i chodzi po falach morskich.

9 Qui facit Arcturum et Oriona, et Hyadas et interiora austri.

9 On czyni Wóz niebieski i Kosy, i Baby, i gwiazdy południowe.

10 Qui facit magna, et incomprehensibilia, et mirabilia, quorum non est numerus.

10 On działa wielkie rzeczy i nieogarnione, i dziwy, którym nie masz liczby.

11 Si venerit ad me, non videbo eum ; si abierit, non intelligam.

11 Jeśli przyjdzie do mnie, nie ujrzę go; jeśli odejdzie, nie zrozumiem.

12 Si repente interroget, quis respondebit ei ? vel quis dicere potest : Cur ita facis ?

12 Jeśli spyta nagle, któż mu odpowie? albo kto rzec może: Czemu tak czynisz?

13 Deus, cujus iræ nemo resistere potest, et sub quo curvantur qui portant orbem.

13 Bóg, którego gniewowi nikt się oprzeć nie może, i pod którym się zginają ci, którzy noszą okrąg.

14 Quantus ergo sum ego, ut respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo ?

14 Kimże tedy ja jestem, abym mu miał odpowiedzieć i mówił słowy moimi z nim?

15 qui etiam si habuero quippiam justum, non respondebo : sed meum judicem deprecabor.

15 Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, ale sędziego mego prosić będę!

16 Et cum invocantem exaudierit me, non credo quod audierit vocem meam.

16 A gdy mię wysłucha wzywającego, nie wierzę, żeby słyszał głos mój.

17 In turbine enim conteret me, et multiplicabit vulnera mea, etiam sine causa.

17 W wichrze bowiem zetrze mię i rozmnoży rany moje, nawet bez przyczyny.

18 Non concedit requiescere spiritum meum, et implet me amaritudinibus.

18 Nie dopuszcza odpocząć duchowi memu i napełnia mię gorzkościami.

19 Si fortitudo quæritur, robustissimus est ; si æquitas judicii, nemo audet pro me testimonium dicere.

19 Jeśli kto pyta o moc, najmocniejszy jest; jeśli o prawość sądu, nikt nie śmie dać za mną świadectwa.

20 Si justificare me voluero, os meum condemnabit me ; si innocentem ostendero, pravum me comprobabit.

20 Jeżeli będę chciał się usprawiedliwić, usta moje potępią mię; jeśli się pokażę niewinnym, dowiedzie, żem nieprawy.

21 Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea, et tædebit me vitæ meæ.

21 Choćbym też był prostym, tego samego nie będzie wiedzieć dusza moja, i obrzydzę sobie życie moje.

22 Unum est quod locutus sum : et innocentem et impium ipse consumit.

22 Jedno jest, com mówił: I niewinnego i niezbożnego on niszczy.

23 Si flagellat, occidat semel, et non de pœnis innocentum rideat.

23 Jeśli biczuje, niech raz zabije, a z kaźni niewinnych niech się nie śmieje.

24 Terra data est in manus impii ; vultum judicum ejus operit. Quod si non ille est, quis ergo est ?

24 Ziemia dana jest w ręce niezbożnika; oblicze sędziów jej zakrywa. A jeśli nie on jest, któż tedy jest?

25 Dies mei velociores fuerunt cursore ; fugerunt, et non viderunt bonum.

25 Dni moje prędsze były niż zawodnik: uciekły i nie widziały dobra.

26 Pertransierunt quasi naves poma portantes ; sicut aquila volans ad escam.

26 Minęły jak łodzie niosące jabłka, jak orzeł lecący na żer.

27 Cum dixero : Nequaquam ita loquar : commuto faciem meam, et dolore torqueor.

27 Gdy powiem: Nie będę tak mówił, odmieniam twarz moją, a boleścią się dręczę,

28 Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti.

28 obawiam się wszystkich uczynków moich wiedząc, że nie przepuszczasz grzeszącemu.

29 Si autem et sic impius sum, quare frustra laboravi ?

29 A jeśli i tak niezbożny jestem, czemuż na próżno pracowałem?

30 Si lotus fuero quasi aquis nivis, et fulserint velut mundissimæ manus meæ,

30 Jeśli byłbym omyty jakby śnieżną wodą i lśniłyby się jak najczystsze ręce moje,

31 tamen sordibus intinges me, et abominabuntur me vestimenta mea.

31 to jednak w plugastwie zanurzysz mię i będą się mną brzydzić szaty moje.

32 Neque enim viro qui similis mei est, respondebo ; nec qui mecum in judicio ex æquo possit audiri.

32 Bo nie człowiekowi, który mnie podobny jest, odpowiadać będę, ani który by na równi ze mną mógł być przesłuchiwany w sądzie.

33 Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus.

33 Nie masz, kto by obydwu mógł karać i położyć rękę swą na obu.

34 Auferat a me virgam suam, et pavor ejus non me terreat.

34 Niech odejmie ode mnie rózgę swoją, a strach jego niech mnie nie straszy;

35 Loquar, et non timebo eum ; neque enim possum metuens respondere.

35 będę mówił, a nie będę się go bał, bo bojąc się, nawet odpowiadać nie mogę.