Eklezjastes, rozdział 6

1 Est et aliud malum quod vidi sub sole, et quidem frequens apud homines :

1 Jest i inne zło, które widziałem pod słońcem, i nawet częste u ludzi:

2 vir cui dedit Deus divitias, et substantiam, et honorem, et nihil deest animæ suæ ex omnibus quæ desiderat ; nec tribuit ei potestatem Deus ut comedat ex eo, sed homo extraneus vorabit illud : hoc vanitas et miseria magna est.

2 Mąż, któremu Bóg dał bogactwa i majętności i sławę, i nie zbywa na niczym duszy jego we wszystkim, czego tylko pragnie; lecz Bóg nie dał mu możności pożywania z tego, ale człowiek obcy to pożre. To jest marność i nędza wielka.

3 Si genuerit quispiam centum liberos, et vixerit multos annos, et plures dies ætatis habuerit, et anima illius non utatur bonis substantiæ suæ, sepulturaque careat : de hoc ego pronuntio quod melior illo sit abortivus.

3 Jeśliby kto zrodził stu synów i żył wiele lat i miał wiele dni wieku, a dusza jego nie użyła dobra majętności swojej i nie miał pogrzebu: o tym ja powiadam, iż lepszy jest płód poroniony niźli on.

4 Frustra enim venit, et pergit ad tenebras, et oblivione delebitur nomen ejus.

4 Albowiem na próżno przyszedł i idzie do ciemności, i zapomnieniem zgładzone będzie imię jego.

5 Non vidit solem, neque cognovit distantiam boni et mali.

5 Nie widział słońca i nie poznał różnicy między dobrem a złem.

6 Etiam si duobus millibus annis vixerit, et non fuerit perfruitus bonis, nonne ad unum locum properant omnia ?

6 A choćby żył dwa tysiące lat a nie zażył dobra, czyż nie do jednego miejsca wszystko idzie?

7 Omnis labor hominis in ore ejus ; sed anima ejus non implebitur.

7 Wszystka praca człowieka w ustach jego, lecz dusza jego nie będzie nasycona.

8 Quid habet amplius sapiens a stulto ? et quid pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vita ?

8 Cóż ma więcej mądry nad głupiego? a co ubogi, jeno aby tam szedł, gdzie jest życie?

9 Melius est videre quod cupias, quam desiderare quod nescias. Sed et hoc vanitas est, et præsumptio spiritus.

9 Lepiej jest widzieć to, czegoś pożądał, aniżeli pragnąć, czego nie znasz. Ale i to marność i zarozumiałość ducha.

10 Qui futurus est, jam vocatum est nomen ejus ; et scitur quod homo sit, et non possit contra fortiorem se in judicio contendere.

10 Ktokolwiek ma być, już jest nazwany po imieniu i wiadomo, że jest człowiekiem, i nie może prawować się u sądu z mocniejszym nad siebie.

11 Verba sunt plurima, multamque in disputando habentia vanitatem.

11 Wiele jest słów i wielka z nich próżność w rozprawianiu.