Księga Mądrości, rozdział 10

1 Hæc illum qui primus formatus est a Deo patre orbis terrarum, cum solus esset creatus, custodivit,

1 Ona pierwszego przez Boga stworzonego, ojca okręgu ziemi, zachowała, kiedy sam był stworzony,

2 et eduxit illum a delicto suo, et dedit illi virtutem continendi omnia.

2 i od upadku go wyzwoliła, i dała mu moc panowania nad wszystkim.

3 Ab hac ut recessit injustus in ira sua, per iram homicidii fraterni deperiit.

3 Skoro od niej odstąpił niesprawiedliwy w gniewie swoim przez gniew braterskiego mężobójstwa zginął.

4 Propter quem cum aqua deleret terram, sanavit iterum sapientia, per contemptibile lignum justum gubernans.

4 Kiedy z jego powodu woda pustoszyła ziemię, Mądrość znowu naprawiła kierując sprawiedliwym przez wzgardzone drzewo.

5 Hæc et in consensu nequitiæ, cum se nationes contulissent, scivit justum, et conservavit sine querela Deo, et in filii misericordia fortem custodivit.

5 Ona też, gdy się narody zmówiły w sprzysiężeniu złości, poznała sprawiedliwego i zachowała nienagannym Bogu, i w litości ku synowi mocnym zachowała.

6 Hæc justum a pereuntibus impiis liberavit fugientem, descendente igne in Pentapolim :

6 Ona wybawiła sprawiedliwego, uciekającego od ginących bezbożnych, gdy ogień zstąpił na pięć miast;

7 quibus in testimonium nequitiæ fumigabunda constat deserta terra, et incerto tempore fructus habentes arbores : et incredibilis animæ memoria stans figmentum salis.

7 a na świadectwo ich złości stoi opustoszała, kurząca się ziemia, i drzewa, wydające owoce w niepewnym czasie, i słup soli, stojący na pamiątkę duszy niewiernej.

8 Sapientiam enim prætereuntes, non tantum in hoc lapsi sunt ut ignorarent bona, sed et insipientiæ suæ reliquerunt hominibus memoriam, ut in his quæ peccaverunt nec latere potuissent.

8 Zaniedbując bowiem mądrość, nie tylko w tym upadli, że nie poznali dobra, ale i głupoty swojej zostawili ludziom pamiątkę, tak iż w tym, w czym zgrzeszyli, nie mogli się ukryć.

9 Sapientia autem hos qui se observant a doloribus liberavit.

9 Ale Mądrość wybawiła z boleści tych, którzy ją szanowali.

10 Hæc profugum iræ fratris justum deduxit per vias rectas, et ostendit illi regnum Dei, et dedit illi scientiam sanctorum ; honestavit illum in laboribus, et complevit labores illius.

10 Ona sprawiedliwego, uciekającego przed gniewem brata, drogami prostymi prowadziła i ukazała mu królestwo Boże, i dała mu poznanie rzeczy świętych, wzbogaciła go w jego pracach i poszczęściła pracom jego.

11 In fraude circumvenientium illum affuit illi, et honestum fecit illum.

11 Wśród podstępów oszukujących go była przy nim i ubogaciła go.

12 Custodivit illum ab inimicis, et a seductoribus tutavit illum : et certamen forte dedit illi ut vinceret, et sciret quoniam omnium potentior est sapientia.

12 Zachowała od nieprzyjaciół i obroniła go od uwodzicieli, i w twardej walce dała mu zwyciężyć, aby poznał, że nad wszystko mocniejsza jest Mądrość.

13 Hæc venditum justum non dereliquit, sed a peccatoribus liberavit eum ; descenditque cum illo in foveam,

13 Ona sprawiedliwego zaprzedanego nie opuściła, ale go wybawiła od grzeszników i zstąpiła z nim do dołu,

14 et in vinculis non dereliquit illum, donec afferret illi sceptrum regni, et potentiam adversus eos qui eum deprimebant : et mendaces ostendit qui maculaverunt illum, et dedit illi claritatem æternam.

14 i w więzieniu go nie opuściła, aż mu przyniosła berło królestwa i moc przeciwko tym, którzy go gnębili, i dowiodła kłamstwa tych, którzy go oczerniali, i dała mu sławę wieczną.

15 Hæc populum justum et semen sine querela liberavit a nationibus quæ illum deprimebant.

15 Ona lud sprawiedliwy i nienaganne potomstwo wybawiła od narodów, które go ciemiężyły.

16 Intravit in animam servi Dei, et stetit contra reges horrendos in portentis et signis.

16 Weszła w duszę sługi Bożego, i stanął przeciw srogim królom przez cuda i znaki.

17 Et reddidit justis mercedem laborum suorum, et deduxit illos in via mirabili : et fuit illis in velamento diei, et in luce stellarum per noctem ;

17 I oddała sprawiedliwym nagrodę za ich pracę, i prowadziła ich dziwną drogą, i była im we dnie zasłoną, a w nocy światłością gwiazd.

18 transtulit illos per mare Rubrum, et transvexit illos per aquam nimiam.

18 Przeprawiła ich przez Morze Czerwone i przeprowadziła ich przez wielką wodę;

19 Inimicos autem illorum demersit in mare, et ab altitudine inferorum eduxit illos. Ideo justi tulerunt spolia impiorum,

19 lecz nieprzyjaciół ich potopiła w morzu i wyrzuciła ich z głębin otchłani. Dlatego sprawiedliwi zabrali łupy bezbożnych,

20 et decantaverunt, Domine, nomen sanctum tuum, et victricem manum tuam laudaverunt pariter :

20 a twoje święte imię, Panie, opiewali i zwycięską rękę twą jednomyślnie wychwalali;

21 quoniam sapientia aperuit os mutorum, et linguas infantium fecit disertas.

21 bo Mądrość otworzyła usta niemych, a języki niemowląt uczyniła wymownymi.