Księga Mądrości, rozdział 9

1 Deus patrum meorum, et Domine misericordiæ, qui fecisti omnia verbo tuo,

1 „Boże ojców moich i Panie miłosierdzia, który uczyniłeś wszystko słowem swoim,

2 et sapientia tua constituisti hominem, ut dominaretur creaturæ quæ a te facta est,

2 a w mądrości twej postawiłeś człowieka, aby panował nad stworzeniem, któreś ty uczynił,

3 ut disponat orbem terrarum in æquitate et justitia, et in directione cordis judicium judicet :

3 aby rządził okręgiem ziemi w prawości i sprawiedliwości, a sądy sprawował w prostocie serca:

4 da mihi sedium tuarum assistricem sapientiam, et noli me reprobare a pueris tuis :

4 dajże mi mądrość, stojącą przy stolicy twojej, a nie odrzucaj mnie od służebników twoich;

5 quoniam servus tuus sum ego, et filius ancillæ tuæ ; homo infirmus, et exigui temporis, et minor ad intellectum judicii et legum.

5 gdyż ja jestem sługa twój i syn służebnicy twojej, człowiek słaby i krótkiego wieku, i zbyt niesposobny do zrozumienia sądu i prawa.

6 Nam etsi quis erit consummatus inter filios hominum, si ab illo abfuerit sapientia tua, in nihilum computabitur.

6 Bo choćby też kto był doskonały między synami człowieczymi, jeśli nie będzie w nim mądrości twojej, za nic nie będzie poczytany.

7 Tu elegisti me regem populo tuo, et judicem filiorum tuorum et filiarum :

7 Ty mię obrałeś za króla dla ludu twego i za sędziego synów swoich i córek.

8 et dixisti me ædificare templum in monte sancto tuo, et in civitate habitationis tuæ altare : similitudinem tabernaculi sancti tui quod præparasti ab initio.

8 I kazałeś mi budować kościół na górze twej świętej i w mieście mieszkania twego ołtarz na podobieństwo przybytku twego świętego, który zgotowałeś od początku;

9 Et tecum sapientia tua, quæ novit opera tua, quæ et affuit tunc cum orbem terrarum faceres, et sciebat quid esset placitum oculis tuis, et quid directum in præceptis tuis.

9 a z tobą jest mądrość twoja, która zna dzieła twoje, która też była przytomna naonczas, gdyś okrąg ziemi tworzył, i wiedziała, co się podoba oczom twoim i co jest słuszne według przykazań twoich.

10 Mitte illam de cælis sanctis tuis, et a sede magnitudinis tuæ, ut mecum sit et mecum laboret, ut sciam quid acceptum sit apud te :

10 Ześlijże ją z świętych niebios twoich i ze stolicy wielkości twojej, aby ze mną była i ze mną pracowała, abym wiedział, co jest przyjemne tobie;

11 scit enim illa omnia, et intelligit, et deducet me in operibus meis sobrie, et custodiet me in sua potentia.

11 bo ona wszystko wie i rozumie, i poprowadzi mię w dziełach moich przezornie, i będzie mię strzegła mocą swoją.

12 Et erunt accepta opera mea, et disponam populum tuum juste, et ero dignus sedium patris mei.

12 I będą przyjemne dzieła moje, i będę ludem twoim rządził sprawiedliwie i będę godnym stolicy ojca mojego.

13 Quis enim hominum poterit scire consilium Dei ? aut quis poterit cogitare quid velit Deus ?

13 Bo któryż człowiek będzie mógł znać wolę Bożą? albo kto się domyśleć będzie mógł, czego chce Bóg?

14 Cogitationes enim mortalium timidæ, et incertæ providentiæ nostræ ;

14 Myśli bowiem ludzkie są bojaźliwe, i niepewne przewidywania nasze;

15 corpus enim quod corrumpitur aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.

15 bo ciało, podległe skażeniu, obciąża duszę, a ziemskie mieszkanie tłumi umysł wiele myślący.

16 Et difficile æstimamus quæ in terra sunt, et quæ in prospectu sunt invenimus cum labore : quæ autem in cælis sunt, quis investigabit ?

16 I z trudnością się domyślamy rzeczy, które są na ziemi, i co mamy przed oczyma, z trudem znajdujemy; a co jest w niebie, kto zbada?

17 Sensum autem tuum, quis sciet, nisi tu dederis sapientiam, et miseris spiritum sanctum tuum de altissimis,

17 A wolę twoją kto pozna, jeśli ty nie dasz mądrości i nie spuścisz ducha twego świętego z wysokości,

18 et sic correctæ sint semitæ eorum qui sunt in terris, et quæ tibi placent didicerint homines ?

18 i tak naprostowane będą ścieżki tych, którzy są na ziemi, a ludzie nauczą się tego, co się tobie podoba?

19 Nam per sapientiam sanati sunt quicumque placuerunt tibi, Domine, a principio.

19 Albowiem przez mądrość zostali ocaleni ci wszyscy, którzy się tobie, Panie, podobali od początku.”