Księga Mądrości, rozdział 8

1 Attingit ergo a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter.

1 Dosięga tedy od końca aż do końca mocno i urządza wszystko łagodnie.

2 Hanc amavi, et exquisivi a juventute mea, et quæsivi sponsam mihi eam assumere, et amator factus sum formæ illius.

2 Tę umiłowałem i szukałem jej od młodości mojej, i starałem się wziąć ją sobie za oblubienicę, i stałem się miłośnikiem piękności jej.

3 Generositatem illius glorificat, contubernium habens Dei ; sed et omnium Dominus dilexit illam.

3 Wysławia szlachetne swe pochodzenie, gdyż życie ma wespół z Bogiem; ale i Pan wszechrzeczy umiłował ją.

4 Doctrix enim est disciplinæ Dei, et electrix operum illius.

4 Nauczycielką bowiem jest umiejętności Bożej i wybiera spośród dzieł jego.

5 Et si divitiæ appetuntur in vita, quid sapientia locupletius quæ operatur omnia ?

5 A jeśli bogactw pożąda się w życiu, cóż bogatszego nad Mądrość, która sprawia wszystko?

6 Si autem sensus operatur, quis horum quæ sunt magis quam illa est artifex ?

6 A jeśli roztropność coś tworzy, któż wśród tego, co istnieje, jest lepszym od niej?

7 Et si justitiam quis diligit, labores hujus magnas habent virtutes : sobrietatem enim et prudentiam docet, et justitiam, et virtutem, quibus utilius nihil est in vita hominibus.

7 I jeśli kto miłuje sprawiedliwość, owocem jej mozołów są wielkie cnoty, bo umiarkowania i roztropności uczy, i sprawiedliwości, i mocy, nad które nie ma nic dla ludzi w życiu pożyteczniejszego.

8 Et si multitudinem scientiæ desiderat quis, scit præterita, et de futuris æstimat ; scit versutias sermonum, et dissolutiones argumentorum ; signa et monstra scit antequam fiant, et eventus temporum et sæculorum.

8 A jeśli kto pożąda wielkiej umiejętności, to ona zna przeszłe rzeczy i o przyszłych zdanie wydaje, zna sztuczne zwroty mów i rozwiązanie zagadek, znaki i cuda zna pierwej, niźli będą, i zdarzenia czasów i wieków.

9 Proposui ergo hanc adducere mihi ad convivendum, sciens quoniam mecum communicabit de bonis, et erit allocutio cogitationis et tædii mei.

9 Przeto umyśliłem ją sobie wziąć za towarzyszkę życia wiedząc, że się ze mną będzie dzieliła dobrami i będzie pociechą w myślach i zmartwieniach moich.

10 Habebo propter hanc claritatem ad turbas, et honorem apud seniores juvenis ;

10 Dzięki niej będę miał sławę w pospólstwie i cześć u starszych, ja młodzieniec,

11 et acutus inveniar in judicio, et in conspectu potentium admirabilis ero, et facies principum mirabuntur me :

11 i poznają moją bystrość w sądzie, i w oczach mocarzów podziw wzbudzać będę, i książąt twarze nade mną się zdumieją;

12 tacentem me sustinebunt, et loquentem me respicient, et sermocinante me plura, manus ori suo imponent.

12 na mnie milczącego czekać będą i na mnie mówiącego patrzeć będą, a gdy będę dłużej mówił, usta swe zakryją.

13 Præterea habebo per hanc immortalitatem, et memoriam æternam his qui post me futuri sunt relinquam.

13 Nadto przez nią otrzymam nieśmiertelność i wieczną pamięć zostawię u tych, którzy po mnie będą.

14 Disponam populos, et nationes mihi erunt subditæ :

14 Będę rządził ludami i narody będą mi poddane;

15 timebunt me audientes reges horrendi. In multitudine videbor bonus, et in bello fortis.

15 będą się bali, słysząc o mnie, królowie straszni; wśród ludu okażę się dobrym, a na wojnie mocnym.

16 Intrans in domum meam, conquiescam cum illa : non enim habet amaritudinem conversatio illius, nec tædium convictus illius, sed lætitiam et gaudium.

16 Wszedłszy do domu odpocznę z nią; nie sprawia bowiem przykrości jej towarzystwo ani odrazy wspólne życie z nią, ale radość i wesele.

17 Hæc cogitans apud me et commemorans in corde meo, quoniam immortalitas est in cognatione sapientiæ,

17 To w sobie rozmyślając i rozważając w sercu swoim, iż nieśmiertelność jest spowinowacona z mądrością

18 et in amicitia illius delectatio bona, et in operibus manuum illius honestas sine defectione, et in certamine loquelæ illius sapientia, et præclaritas in communicatione sermonum ipsius : circuibam quærens, ut mihi illam assumerem.

18 i w przyjaźni z nią jest szlachetna uciecha, w pracach rąk jej niewyczerpane bogactwa, w ćwiczeniu się w rozmowie z nią roztropność, a chwała w wymianie z nią mów; chodziłem wokoło szukając, jakby ją wziąć do siebie.

19 Puer autem eram ingeniosus, et sortitus sum animam bonam.

19 A byłem dziecięciem bystrym i dostała mi się dusza dobra.

20 Et cum essem magis bonus, veni ad corpus incoinquinatum.

20 A gdy byłem jeszcze lepszy, przyszedłem do ciała nieskalanego.

21 Et ut scivi quoniam aliter non possem esse continens, nisi Deus det ; et hoc ipsum erat sapientiæ, scire cujus esset hoc donum : adii Dominum, et deprecatus sum illum, et dixi ex totis præcordiis meis :

21 Lecz zrozumiawszy, że inaczej nie mogłem być powściągliwy, ażby Bóg dał - i już to samo było mądrością, wiedzieć, czyj to jest dar - poszedłem do Pana i prosiłem go, i rzekłem ze wszystkich wnętrzności moich: